Izvor: Kurir, 16.Avg.2010, 09:19 (ažurirano 02.Apr.2020.)
GOVORNICA: VREME ZABORAVA
U svim osnovnim školama u Srbiji, i nekad i sad, učenici su pažljivo izučavali kosovske epske pesme. Na Kosovski ciklus nadovezivano je gradivo iz Pokosovskog. Generacije Srba su vaspitavane na primerima junaštva Obilića, Ivana Kosančića, Banović Strahinje. Opredeljenje svetog kneza Lazara za carstvo nebesko ima posebno mesto u ovom narodnom predanju, koje je s kolena na koleno prenošeno kroz vekove.
U gradu Kruševcu s punim pravom su glavne ulice i trgovi nosili imena ovih >> Pročitaj celu vest na sajtu Kurir << znamenitih ličnosti iz naše istorije. Bez obzira na tragičan ishod Kosovskog boja i petovekovno ropstvo, sveti knez Lazar i Miloš Obilić nisu zaboravljeni, zahvaljujući između ostalog i tom narodnom predanju, ali i ulicama i trgovima koji nose njihova imena.
Srbi nisu zaboravili ni svoje heroje koji su razvili krstaš barjak u Prvom srpskom ustanku, kao ni one koji su u neprekidnoj borbi za krst časni i slobodu zlatnu, makar na trenutak, skinuli jaram turskog ropstva i zuluma. Spomenici slavnim vojvodama iz Prvog srpskog ustanka, herojima sa Čegra, Ivankovca, Mišara i dan-danas podsećaju na te slavne dane.
Nekako se najmanje pamte oni koji su konačno zapalili baklju slobode i posle pet stotina godina zauvek proterali turske vojnike iz Srbije. Imena onih koji su od Turaka simbolično preuzeli ključeve srpskih gradova najčešće prekriva zaborav. Pa, i ako su imali neku ulicu ili spomen-obeležje u gradu čijem oslobođenju su posle pet vekova dali nemerljiv doprinos, dešavalo se da njihova mesta zauzmu ljudi za koje niko nije čuo, neki znameniti stranci ili heroji bratoubilačkog rata iz 1941.
Isto je i sa datumom oslobođenja nekog mesta posle petovekovnog ropstva. Iako je tursko ropstvo trajalo pet i više vekova, a nemačka okupacija u Drugom svetskom ratu četiri godine, ili sto dvadeset i pet puta kraće, svako naseljeno mesto u Srbiji je do 2000. godine kao dan oslobođenja slavilo datum kada su jedinice Crvene armije zajedno sa partizanima ušle u grad. Brzo se zaboravljalo da su novi oslobodioci odmah po ulasku u grad većinu imućnijih građana prvo oslobađali od viška imovine, pa tako oslobođene svega izvodili ih pred mitraljeske cevi na masovnim stratištima. To je bila sudbina Kruševca, Čačka, Beograda... Srbije.
Zaboravivši one koji su umarširali na Kosovo i Metohiju 1912. godine i koji su svoje pukovske ratne zastave okitili medaljom Osvećeno Kosovo, Srbi su zaboravili i kolika je cena slobode. Potisnuvši u drugi plan one koji su konačno oslobodili srpske gradove, smestivši ih na periferiju i u muzejske depoe, polako smo stvarali uslove za istorijski zaborav, uz mogućnost da nam se, kao i svim lošim đacima, istorija ponovi. Istovremeno, otvorili smo i pitanje po čemu će pamtiti nas!
Pogledaj vesti o: Kruševac
