Izvor: Blic, 21.Jun.2004, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Senzualne usne Isusa Hrista
Senzualne usne Isusa Hrista
Hristova desna ruka kao da lebdi iznad stola, njegovo punačko lice spušteno je na dole u činu blagosiljanja; jedan hodočasnik raširio je svoje ruke, dok mu prsti drhte u religioznom zanosu. Reč je o slici 'Večera u Emausu' (ulje na platnu Mikelanđela Karavađa iz 1601. godine), koja opisuje jednu biblijsku scenu i koja predstavlja vrhunac izložbe 'Slikari realnosti. Zaveštanje Leonarda i Karavađa u Lombardiji'; izložba u njujorškom Metropolitenu >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << (trajaće do 15. avgusta) je zapravo pregled severno-italijanskog slikarstva.
Izloženo je više od 80 slika i 40 crteža nastalih od kraja 15. do 18. veka iz kojih se vidi kako je lombardijska slikarska škola stavljala akcenat na predstavljanje prirodnog sveta sa mnogo više realizma nego što ga možemo naći u preostaloj, uglavnom manirističkoj renesansnoj umetnosti Italije. Dva boravka Leonarda da Vinčija u Milanu (1481-1499. i 1508-1513.), gde je dovršio 'Poslednju večeru', predstavljaju repere izložbe. Umetnikov naglasak na preciznom predstavljanju prirode inspirisao je mnoge lombardijske umetnike, među njima i Karavađa, rođenog pola veka nakon Da Vinčijeve smrti. Poreklom iz Toskane, Leonardo je na izložbi zastupljen sa osam crteža, a od lomardijskih umetnika tu su dela Lorenca Lotoa, Đovanija Savolda, Đakoma Čerutija, Moreta di Breše, Đuzepea Arčimboldija, kao i dve žene, Sofonisbe Anguisole i Fede Galicije.
Prva zvezda postavke je Mikelanđelo Karavađo sa šest ulja na platnu. Njegov naturalizam, izuzetno privlačan za čula, načinio ga je jednim od pionira nastupajućeg baroknog stila. Na 'Večeri u Emausu' (pozajmljena iz londonske Nacionalne galerije) jasno se vidi Karavađov prekid sa ustaljenim pravilima renesansnog stila. Hrist je 'provokativno predstavljen' sa luksuznim uvojcima, senzualnim usnama i punačkim, ćosavim obrazima. 'Karavađo je znalački čikao cenzore', piše u katalogu. Buntovik u burnim vremenima, Mikelanđelo Merisi rođen je 1571. u Milanu ili u Karavađu, brdovitom lombardijskom gradiću po kome je i uzeo profesionalno ime. Nakon četiri godine učenja kod Simonea Petercana u Milanu, Karavađo je 1593. otišao u Rim, jedva preživljavajući prodavanjem mrtve prirode. Tako je privukao pažnju kardinala Del Montea, koji ubrzo postaje njegov prvi patron, i za koga je oslikao kapelu Konareli i crkvu Santa Marija del popolo u Rimu. Na njegovim zrelim radovima dominirale su religijske teme, ali umetnikov nestalan privatni život donosio mu je stalne sukobe sa zakonom. Godine 1606. morao je da pobegne iz Rima pošto je optužen za ubistvo na jednom teniskom meču. Otišao je u Napulj, potom na Maltu gde je ponovo završio u zatvoru, ali je uspeo da pobegne na Siciliju. Na svim ovim mestima ostavio je značajne radove, poput 'Sahrane Sv. Lucije' (1608) i 'Lazarevog vaskrsenja' (1609). Umro je od groznice u Toskani 1610. godine. M. Kovačević
