Izvor: SandzakPress.net, 13.Jan.2016, 14:33   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Novi Pazar: Političari željeznicu grade obećanjima

Novi Pazar  – Novi Pazar je jedini grad u regiji koji broji više od 120 hiljada stanovnika, a nema željeznicu. Prva inicijativa za izgradnju željeznice kroz Sandžak i Novi Pazar pokrenuta je prije 140 godina, u vrijeme kada je ova regija svijim geostrateškim položajem igrala važnu međunarodnu ulogu. Planovi, inicijative i obećanja za izgradnju pruge kroz Sandžak su dolazili uglavnom pred ratove i izbore. Od turskog vakta pa sve do sada Novi Pazar kao najveći grad regije i dalje čeka >> Pročitaj celu vest na sajtu SandzakPress.net << vozove. Prema ocjeni historičara iz Novog Pazar zbog sukoba interesa između veliki sila, prevashodno između Turske i Austro-Ugarske na jednoj i Rusije na drugoj strani i kasnije, straha da će se razdvojiti dvije “srpske zemlje” Srbiju i Crnu Goru formirajući tako “zelene trasferzalu”,  gradovi ove regije sa ostatkom Balkana nikada nisu povezani “gvozdenim putem” pa je zbog zaostatka u razvoju u komunkacijama novopazarski Sandžak nazvan “tamni vilajet”, Željeznica u Sandžak došla tek 1929 godine Novopazarski Sandžak je sve do kraja Prvog svjetskog rata nazivan i kao “Prozor Balkana” i zbog toga je od Austo-Ugarske monarhije 1875. godine, prvi put pokrenuta inicijativa da se izgradi željeznica kroz cijeli Sandžak. Ona je trebalo da bude nastavak bosanske željeznice i od Sarajeva, preko Rogatice, izađe na Uvac i dalje, u dužini od oko 150 kilometara, preko Priboja, Prijepolja, Sjenice, Novog Pazara i dalje do Kosova, odnosno Mitrovice, a zatim preko Prištine bude usmjerena ka Skoplju i Solunu. Prema pisanju lista “Sandžak” iz februara 1933. godine Austro-Ugarska je za proučavanje ove pruge tražila i dobila službeno odobrenje i povlastice od osmanskog sultana Abdulhamida II. Izgradnja novopazarske željeznice je početkom 19. stoljeća bila povod i za zategnute odnose između velikih sila, prevashodno Rusije i Austro-Ugarske. Pruga kroz Sandžak je, prema zamisli sultana Abdulhamida, trebala da bude dio trase koja će Rumeliju (zapadno-evropski dio Osmanskog carstva) povezivati sa Istanbulom i dalje se nastavljati na prugu “Hidžaz” do svetih mjesta Mekke i Medine. Prvi ozbiljniji korak da se do Novog Pazara dovede pruga započet je krajem 1949. i početkom 1950. godine kada su komunističke vlasti Srbije, uoči izbora za Skupštinu FNRJ, uz pomoć radnih akcija započele izgradnju pruge Raška – Novi Pazar, u dužini od 20 kilometara. Komunističke vlasti su, uz opravdanje da je počeo da se razvija i da bi mogao da se ugasi drumski saobraćaj, odustale od povezivanje Novog Pazara na željeznicu.  U oktobru 2011, takođe uoči izbora, lokalne vlasti Novog Pazara i aktuleni vicepremijer i ministar telekomunikacija i trgovine Srbije Rasim Ljajić najavili su izgradnju pruge od Raške do Novog Pazara. Ljajić je tada istakao da je poslije autoputa Beograd – južni Jadran, koji prolazi kroz Sandžak, ovo najvažniji strateški projekat za Sandžak predviđe Prostornim planom Srbije. U Istorijskom arhivu u Novom Pazaru se čuvaju se priznanice za izgardnju Hidžaske željeznice. koji je imao status (vjerske zadužbine). Za svakog vakifa izdavan je broj priznanice, mjesto kao i pečati ovlašćenih lica za prikupljanje donacije za prugu. U Sandžaku su za ovu prugu prikupljana sredstva u Novom Pazaru, Sjenici i ostalim mjestima

Nastavak na SandzakPress.net...