Izvor: Nezavisne Novine, 06.Feb.2015, 21:45 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Prošlo 57 godina od tragedije »Bezbijevih beba«
U koliko sati je utakmica protiv Vulvsa? Ne smijem da propustim taj meč, bile su riječi koje je progovorio Dankan Edvards, jedna od najvećih nada engleskog fudbala, ležeći u snijegu nakon što se avion s timom Mančester junajteda srušio po uzlijetanju sa aerodroma u Minhenu.
Bilo je to prije 57 godina, i tog 6. februara 1958. u tri časa i četiri minuta vrijeme je stalo za slavni klub. Tog dana, koji će crnim >> Pročitaj celu vest na sajtu Nezavisne Novine << slovima ostati upisan u klupskoj istoriji, izgubili su skoro cijeli tim, koji su zvali "Bezbijeve bebe".
Njihov vođa sa klupe ser Met Bezbi preživio je nesreću, ali osam igrača i tri člana tima nisu. Na licu mjesta poginulo je 20 od 44, koliko ih je bilo u avionu. Trojica su preminula kasnije podlegavši teškim povredama, a među njima je bio i tada dvadesetdvogodišnji fudbaler kojem je predviđana zvjezdana karijera. Kažu da je bio bolji i od čuvenog ser Bobija Čarltona, koji je preživio kobni pad aviona.
Društvene mreže u petak su bile preplavljene porukama poštovanja i riječima divljenja tadašnjoj generaciji fudbalera Mančester junajteda. Sjetili su se i Herija Grega, za kojeg fudbalski poznavaoci kažu da je imao više od statusa legende u klubu. Tog dana on je stekao još više poštovanja jer je iz zapaljene olupine spasio mnogo života, a među njima su bili i trudna supruga jugoslovenskog diplomate Vera Lukić i njihova kćerka Vesna.
Vraćao se Greg mnogo puta u vatru pa je izvukao i Čarltona, te teško povrijeđenog trenera Bezbija, Džekija Blenčflauera, Denisa Vajoleta, ali neke nije uspio da spasi. Brzo se oporavio od povreda, a četiri mjeseca kasnije proglašen je za najboljeg golmana Svjetskog prvenstva u Švedskoj. Iako želi da ga pamte po bravurama na golu, Irčeva požrtvovanost u minhenskoj tragediji neće biti zaboravljena.
"Bila mi je čast da mu čistim kopačke. Jedno je hrabrost, ali to što je Hari uradio je više od toga. To je vrhunac dobrote", rekao je slavni Džordž Best jednom prilikom prisjetivši se svojih početaka u Junajtedu.
Pola vijeka je prošlo, rane su zacijelile, ali sjećanje na "Bezbijeve bebe" koje su izgubile život po povratku iz Beograda, gdje su sa Crvenom zvezdom igrali Kup evropskih šampiona i dalje ne blijedi, a svake godine 6. februara na stadionu "Old Traford" vrijeme na trenutak zastane.
Koliko je priča o "Bezbijevim bebama" Junajteda inspirativna, govori i podatak da je slavni trener nakon tragedije okupio novu ekipu i 10 godina kasnije uspio ono u čemu je generacija iz 1958. zaustavljena, osvojili su trofej Kupa evropskog šampiona, takmičenja koje se danas zove Liga šampiona.
Nastavak na Nezavisne Novine...
