Izvor: B92, 15.Mar.2012, 02:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Serijal Žurnala - Zlatna godina '92
Povodom 20 godina od uspeha košarkaša Partizana i osvajanja titule prvaka Evrope, "Sportski žurnal" izdaje serijal od četiri dodatka "Partizanov vremeplov".
Prvi "Zlatna godina '92" izlašao je u sredu 14. marta. O pohodu na krov Evrope govore Dragan Kićanović i Zoran Stevanović.
Uz arhivske tekstove o formiranju ekipe, pročitajte i priču o profesoru Aleksandru Nikoliću, kao i intervju Predraga Danilovića za "Tempo" 1991. godine.
Tačno 20 godina navršiće >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << se 16. aprila od kako je Partizan zapanjio košarkašku Evropu i osvojio titulu prvaka "starog kontinenta", kao autsajder u Istanbulu.
Partizan je bio jedini klub u Kupu šampiona koji je, zbog zukoba u bivšoj Jugoslaviji, svoje utakmice kao domaćin igrao u inostranstvu, a zatim i činjenice da je tim sa prosekom od 21,7 godina bio najmlađi među gigantima evropske košarke.
Na klupi Partizana sedeo je trener - početnik Željko Obradović koji je prethodne sezone završio igračku karijeru. Malo ko je mogao i da pomisli da će Partizan, čiju igru su nosili Aleksandar Đorđević i Predrag Danilović, ostvariti najveći uspeh u istoriji klupske, ali i srpske košarke.
Na početku "nemoguće misije", "crno-beli" su odlučili da svoje utakmice kao domaćini igraju u Fuenlabradi, predgrađu španske prestonice Madrida. Ta odluka je, pokazalo se, bila pun pogodak jer su Španci pružili punu podršku mladom timu. Za uzvrat, imali su priliku da uživaju u sjajnim predstavama Beograđana koji su od starta rušili sve prognoze.
Od 14 utakmica u prvoj fazi takmičenja Partizan je dobio devet i izborio pravo da u mečevima za plasman na Fajnal for igra protiv Knora iz Bolonje (Italija).
Posle tri susreta "crno-beli" su bili uspešniji i generacija koju su činili Aleksandar Đorđević, Predrag Danilović, Željko Rebrača, Zoran Stevanović, Mlađan Šilobad, Ivo Nakić, Vlada Dragutinović, Nikola Lončar, Slaviša Koprivica i pokojni Dragiša Šarić ušla je u istoriju.
Plasmanom među četiri najbolja evropska tima u Partizanu se, međutim, nisu zadovoljavali. Mnogi su se tada prisećali Obradovićevih reči s početka takmičenja kada je tvrdio da Partizan ima najbolji bekovski par u Evropi (Đorđević, Danilović), i da "ni u kom slučaju neće biti autsajder".
Tako je i bilo. Najpre je 14. aprila, u istanbulskoj dvorani "Abdi Ipekči", u polufinalu savladan Filips iz Milana, a onda dva dana kasnije i španski Huventud. Đorđević i Danilović, potpomognuti saigračima, igrali su "kao u transu" oba meča, a u završnici finalnog usledila je legendarna Đorđevićeva trojka koja je stavila tačku na najneizvesnije finale u istoriji Evrolige.
Na kraju, mora se konstatovati da je glavni "krivac" jedinstvenog podviga bio tadašnji direktor Partizana i verovatno najbolji srpski košarkaš svih vremena Dragan Kićanović, a nemerljivu ulogu imao je i legendarni profesor Aleksandar Nikolić koji je često znao da kaže kako je bio samo pomoćnik Želimiru Željku Obradoviću.
