Izvor: Blic, 25.Apr.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Staništa retkih vrsta
Nacionalni parkovi Fruška gora i Đerdapska klisura, specijalni rezervat klisure reke Uvac, kao i Carska bara kod Begeja koja spada u ramsarsko područje, predstavljaju atrakcije u kojima ljubitelji netaknute prirode mogu da naiđu na veoma retke vrste flore i faune, a boravak u takvom okruženje posetiocima pruža savršenu priliku za kompletan odmor.
Fruška gora
Izdignuta poput zelenog ostrva iznad pitome Vojvodine, Fruška gora obuhvata prostor nacionalnog parka površine >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << 25.525 hektara. Blage padine, stoletne šume hrasta kitnjaka i belog graba, koje obuhvataju oko 90 odsto parka, čuveno vinogorje i stari manastiri, privlače pažnju izletnika, ljubitelja prirode, ali i naučnika. U flori Fruške gore postoji preko 1.400 vrsta, od kojih se izdvajaju lovorasti jeremičak, gorocvet, niska perunika i više od 20 vrsta iz porodice orhideja. Ovaj prostor predstavlja utočište i za više od 200 vrsta ptica, kao što su orao krstač, patuljasti orao, detlić, siva senica... U svetu životinja ovde se sreću retki sisari poput divlje mačke, jazavca, kune zlatice i mnoge vrste slepih miševa.
Po obodu Fruške gore smešteno je 17 pravoslavnih manastira izgrađenih krajem 15. i tokom 16. veka. Ovi manastirski kompleksi, većinom obnovljeni u 18. veku, čine jedinstvenu kulturno-istorijsku celinu srpske barokne umetnosti čija je duhovna i edukativno-turistička uloga od izuzetnog značaja.
Đerdap
Na samoj granici sa Rumunijom nalazi se Nacionalni park Đerdap, koji se prostire na površini od 63.690 hektara. Osnovni prirodni fenomen ovog područja je grandiozna Đerdapska klisura koja je najduža i najveća probojnica u Evropi. Posebne celine predstavljaju četiri klisure i tri kotline koje ih razdvajaju. To su Golubačka klisura, Gospođin vir, Kazanska i Sipska klisura. Na prostoru parka postoji više od 1.100 biljnih vrsta. Od elemenata drevne flore tu su mečja leska, koprivić, orah, jorgovan, srebrna lipa, maklen, medunac, a posebnu vrednost predstavljaju šumske i žbunaste zajednice. U ovom parku se mogu sresti medved, ris, vuk, šakal, suri orao, sova ušara, crna roda. Vrlo povoljni uslovi za život bili su razlog stalnog prisustva čoveka, o čemu svedoče brojni arheološki nalazi i kulturno-istorijski spomenici, kao što su naselje Lepenski vir, arheološki lokaliteti poput Dijane, Golubačkog grada, ostaci Trajanovog puta, Trajanove table, rimskog limesa, zatim raznovrsni kasteli, do očuvanih primera narodne slovenske arhitekture.
Klisura reke Uvac
Reka Uvac leži između severnih padina Zlatara i južnih ogranaka zlatiborskog planinskog masiva. Jedinstvenost područja čini prisustvo veoma retke i malobrojne vrste lešinara - beloglavog supa, koji se gnezdi u pojedinim delovima klisure, na stenama, potkapinama i pećinama iznad vode. U cilju zaštite ove vrste, prostor oko klisure reke Uvac proglašeno je za specijalni rezervat prirode. Pored beloglavog supa, ovde se može videti još jedan predstavnik grabljivica - suri orao, takođe retka i ugrožena vrsta. Iz sveta ptica po značaju se ističu i planinski puzgavac, buljina i vodomar. Najpoznatiji predstavnici sisara u ovom području su slepi miš i vidra, koja se nalazi na evropskoj crvenoj listi.
Prostor oko klisure karakterišu kraški oblici reljefa, među kojima se izdvajaju brojne pećine, pretežno neispitane i nepoznate. Po lepoti se izdvajaju Tubića pećina i Ušačka pećina, jedna od najdužih u Srbiji. Ulazi u pećine su povremeno potopljeni, ali se čamcem može ući unutra. I veoma interesantno akumulaciono jezero čini ovo područje atraktivnim za posetioce.
Stari Begej
- Carska bara
Prostrano i čisto plavo ogledalo ukrašeno zbijenim trakama trske i ševara, stepa i vrbaka, leži između tri grada - Beograda, Novog Sada i Zrenjanina. Prostor Carske bare karakteriše gusto izatkan ćilim reka, kanala, jezera i bara, dok se boje smenjuju od plavih jezera, preko zelenih i smeđih šuma, do bledožute i bele boje slatina. Na ovom prostoru nekada se protezalo bezbroj većih i manjih močvara. Danas prostor karakterišu meandri Starog Begeja koji se sužavaju i skraćuju i bare - sve više nagnute u odnosu na dno rečnog korita.
Biljni svet Carske bare pleni lepotom, a predstavljen je brojnim autohtonim vrstama, od kojih su neke veoma retke. Po svojoj vrednosti izdvajaju se vodeni griz, vodena paprat, beli lokvanj... U livadskoj vegetaciji prisutni su vranjemil, hajdučka trava, slez, pelen, livadska žalfija, a u močvarnoj vegetaciji zajednice trščaka, vodoljub, barska perunika, ježenica, pačija trava, idirot... Brojna stabla u okolini kolonije čaplji i kormorana imaju osušene vrhove, čineći ih tako pogodnim za osmatračnice i uzletišta za lov ribe. Uz malo sreće tu se mogu pronaći divlja svinja, srna, lisica, zec, bizamski pacov, šišmiš, tvor, jež, tekunica, krtica, lasica, hrčak, barska kornjača, sivi gušter, belouška, zelena žaba i šareni daždevnjak. U vodama Starog Begeja i Carske bare žive čak 24 vrste riba.
Svetsku slavu ovom mestu doneo je ptičiji svet sa oko 240 vrsta, zbog čega je ovo dobro proglašeno za ramsarsko područje, odnosno upisano je u Uneskovu listu močvarnih područja od međunarodnog značaja. Neke od retkih ptica koje se ovde mogu videti su orao belorepan, eja močvarica, livadska eja, kobac, mišar, čaplja kašikara.
U ovoj oazi flore i faune prisustvo čoveka seže čak 6.000 godina u prošlost, o čemu govore humke u okolini Mužije i Titela. Ranu istoriju kraja obeležio je hunski vođa Atila - Bič božji, za čije ime su vezane legende o nastanku imena Carska bara. Naizgled miran i tih kraj svedoči o burnoj istoriji naroda koji su se ovde smenjivali, od Bugara, Rumuna i Turaka, do Mađara i Srba. Na predlog stručnjaka Zavoda za zaštitu prirode Srbije, Vlada Republike Srbije proglasila je ovo područje Specijalnim rezervatom prirode Stari Begej - Carska bara.
