Izvor: Politika, 16.Okt.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Digitalna evolucija
Stvaranje života u digitalnim okruženjima nije ništa novo. Još od biblijskih vremena čovek je pokušavao da dahom pokrene glinu. I opet se iskazala ontološka zakonitost svakog ispoljavanja ljudske kreativnosti: od samih začetaka su u igri sve mogućnosti, makar u rudimentalnom obliku.
Kreiranje digitalnih, samoreprodukujućih kompjuterskih programa koji mutiraju i evoluiraju otpočelo je ranih devedesetih, sa simulacijom koju je razvio Tomas S. Rej i nazvao Tierra. Pored ovog, razvijeni >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << su i drugi softveri (Avida, Breve, Darwinbots, Nanopondi...) koji su, uglavnom, služili za testiranje i proveravanje matematičkih modela evolucija.
Do 2000. godine ovakvi projekti su već zamirali, jer hardver nije mogao da prati brzinu razvoja softvera. Pre svega, rezultati su iskorišćeni u mrežnim, onlajn igricama. Naravno, i za stvaranje kompjuterskih virusa.
I Stiven Hoking o istom govori: "Smatram da se računarski virusi mogu uvrstiti u život", dodajući "štofa" prilično omiljenim ali i besplodnim raspravama po forumima da li se kompjuterski virusi mogu smatrati živim bićem. U međuvremenu se stvaranje veštačkog života (Artificial Life) preselilo na univerzitete i u laboratorije. Jedan od obimnijih portala sa linkovima nalazi se na adresi www.alcyone. com/max/links .
Jedan drugi proces se čini podjednako značajnim. Prema teoretičaru Bili Džoju, nezaustavljivu integraciju bio i nano tehnologije sa veštačkom inteligencijom i IT tehnologijama omogućiće, pre svega, činjenica da tehnološki razvoj ne zavisi više od jakog državnog zaleđa, već od znanja pojedinaca ili grupa unutar globalnih korporacija. Tehnopesimisti, kao dotični, smatraju da se time otvara novi virtuelni prostor u kojem čovek više nije u središtu.
Nimalo slučajno oko 2000. pojavljuju se tehnološki i korporacijski okviri u kojima se digitalni oblici života "pripitomljavaju" za široku upotrebu, uporedo sa "pripitomljavanjem" korisnika novih tehnologija. Moćna španska "Telefonika" i ove godine, po deseti put, raspisuje konkurs pod nazivom "Život" (vida), u kome poziva autore da prijave umetničke projekte koji se bave interakcijom između "sintetičkog" i "organskog" života, inovativne projekte u kojima se razvija koncept artificijelnog života, kao i iz srodnih oblasti robotike i veštačke inteligencije. Internet-adresa ovog konkursa je www.fundacion. telefonica. com/at/vida, nagrade su novčane, prijavljuju se video radovi sa potrebnim informacijama, a ovogodišnji rok je 22. oktobar. Na sajtu se nalaze opisi svih dosadašnjih nagrađenih radova.
Primera radi, rad japanskog umetnika Harukija Nišidžime iz 2003. godine sastoji se od vizuelnih predstava analognih zvučnih talasa iz čovekove okoline, koji su ulovljeni pomoću digitalne opreme za prikupljanje "elektronskih insekata", odnosno svakidašnjih zvukova. Na taj način, prema ovom umetniku, ljudi postaju svesni informacija i utisaka koji doskora nisu postojali, a danas su neizmerno bitni. Reč je o mobilnoj telefoniji.
Kako je poznato da mobilni telefoni razvijaju digitalni deo ljudske ličnosti, ne bi trebalo da nas iznenadi da će svakidašnja primena digitalnih oblika života u tehnoevoluciji (popularno: agenti) otpočeti upravo u mobilnoj telefoniji. Ili u onome što će uskoro postati mobilni telefoni.
[objavljeno: ]
