Izvor: Blic, 26.Jan.2004, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Velikan srpskog teatra
Velikan srpskog teatra
Juče je u Beogradu u 67. godini umro Ljubomir - Muci Draškić, veliki pozorišni reditelj i dugogodišnji upravnik 'Ateljea 212'. Kao reditelj potpisao je više od sto predstava od kojih su najbrojnije one koje je postavio u matičnoj kući. Naime, Draškić je radio u 'Ateljeu 212' otkako je osnovan, prvo kao student i saradnik Bojana Stupice, zatim kao pomoćnik upravnika Mire Trailović, a potom je 12 godina (od 1984. do 1996) i sam bio upravnik. Podsetimo >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << se da je upravo za njegovog mandata 'Atelje' dobio novu zgradu i postao jedno od najmodernijih pozorišta u zemlji.
Rođen je u Zagrebu 1937. godine. Apsolvirao je Istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu i diplomirao pozorišnu režiju na Akademiji 1962. godine sa predstavom 'Kartoteka' Tadeuša Ruževiča u 'Ateljeu 212'. Tada je postao stalni reditelj ovog pozorišta i tu postavio čak 34 predstave, među kojima su i one sa epitetom kultnih koje su proslavile ovo pozorište - poput 'Kralja Ibija' Alfreda Žarija ili 'Radovana III' Dušana Kovačevića.
Godine 1965. Draškić je sa Zoranom Ratkovićem postavio na scenu 'Kafanicu, sudnicu, ludnicu' Brane Crnčevića i od tada su njegove režije u velikoj meri vezane za savremene domaće autore. Tako je, na primer, režirao 'Kape dole' Aleksandra Popovića, 'Rado ide Srbin u vojnike' i 'Ulogu moje porodice u svetskoj revoluciji' Bore Ćosića, zatim 'Na ludom belom kamenu' Borislava Pekića. Režirao je Draškić i prva dramska dela Dušana Kovačevića ('Maratonci trče počasni krug', 'Radovan III', 'Sabirni centar' i 'Sveti Georgije ubiva aždahu') i Zorice Jevremović ('Oj, Srbijo, nigde lada nema').
Na sceni 'Ateljea' režirao je i klasične drame (Čehovljev 'Galeb', 'Lulu' Vedekinda, 'Mariju' Isaka Babelja, 'Mariju Stjuart' Fridriha Šilera, 'Građanina plemića' Molijera), ali se bavio i satiričnim delima stranih autora kao što su 'Purpurno ostrvo' Bulgakova, 'Drugarska zabava' i 'Audijencija i vernisaž' Vaclava Havela', 'Prosjačka opera' Brehta i 'Ambasador' Mrožeka. A prisetimo se da je predstavu 'Molijer' Bulgakova Draškić posvetio svom profesoru Bojanu Stupici.
Predstave Mucija Draškića obeležile su i druge pozorišne scene u Beogradu i izvan njega. Režirao je u Jugoslovenskom dramskom pozorištu ('Budilnik', 'Kafanica Snefl', 'Pokojnik', 'Zunzara'), zatim u Narodnom pozorištu u Beogradu ('Madam San Žen'), u pozorištu 'Boško Buha' ('Crvenkapa', 'Žestoki', 'Zeleni tić'), u Novom Sadu u Srpskom narodnom pozorištu ('Ljubakanje', 'Biderman i palikuće', 'Mušica'), u Kruševačkom pozorištu ('Jaje'), u Ujvideki szinhazu 'Tango', 'Igru u dvorcu', 'Leonsa i Lenu'... Mnoge predstave izvan 'Ateljea 212' Draškić je režirao u Narodnom pozorištu Sombor ('Šumski duh', 'Madam Sen Žen', 'Kolomba', 'Kvadratura kruga', 'Rado ide Srbin u vojnike', 'Pozabavi se Amelijom'). Radio je i u mnogim drugim gradovima bivše Jugoslavije i izvan nje. Recimo, u Bazelu je u pozorištu 'Komedija' postavio Mrožekov 'Tango'.
Ostaće, naravno, zapamćen i po svojim televizijskim režijama dramskih dela poput 'Baronovog venčanja', 'Kafanice na uglu', 'Misao', 'Nesrećna Kafina'... Režirao je i dečiju operu Vojislava Kostića na tekst Jovana Jovanovića Zmaja. Ostavio je traga i na Radiju posebno u ciklusu od 20 emisija 'Filozofskog pozorišta' po tekstovima Svete Lukića.
Dobitnik je velikog broja umetničkih priznanja poput 'Sterijine nagrade', nagrade 'Bojan Stupica', 'Zlatni lovorov venac' za predstavu u celini... Od 1996. godine postaje redovni profesor pozorišne režije na beogradskom Fakultetu dramskih umetnosti, a u sećanjima mnogih ostaće svakako zapamćen i po svojoj raskošnoj duhovitosti.
Vreme komemoracije i sahrane biće naknadno objavljeno. T. Nj.
