Izvor: B92, 06.Apr.2006, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Ko su roditelji ostavljene dece
Za sedam dana, u Srbiji su ostavljena četiri novorođenčeta.
U Srbiji to nije retkost, a stručnjaci kažu da se majke na takav korak najčešće odlučuju plašeći se osuda javnosti jer je uglavnom reč o majkama nižeg obrazovanja ili lošeg materijalnog statusa. Bebe najčešće bivaju ostavljene na smetlištima, u dvorištima, pred tuđim vratima, ispred crkava ili na prometnim mestima, kao što su autobuske ili železničke stanice.
Takođe, nije redak slučaj >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << da deca budu ostavljena i u bolnici, gde ih roditelji dovedu na lečenje i više se nikada ne vrate po njih. Samo u protekla dva-tri meseca u kraljevačkom kliničkom centru ostavljeno je 10 beba.
Direktorka Gradskog centra za socijalni rad Jasminka Veselinović kaže da majke koje se odluče na taj korak imaju, uglavnom, izuzetno teške životne uslove, s materijalnim ograničenjima. "Najčešće je reč o nezaposlenim ženama bez podrške u okruženju. Nekada je reč o ženama koje su izložene nasilju, pa ne vide svetlu budućnost za dete. Njima se mora pomoći, olakšati porođaj, a pre svega dati mogućnost da biraju da li žele da rode dete. Nažalost, nekada je siromaštvo nekih žena toliko veliko da nemaju novac ni za abortus", kaže ona za Glas javnosti.
U Srbiji godišnje u proseku biva ostavljeno između 150 i 200 tek rođenih beba. Na Institutu za majku i dete u Beogradu roditelji godišnje ostave petoro do sedmoro dece. Portparol Instituta Radoje Simić za Blic kaže da se najčešče radi o bolesnim bebama starim od nekoliko dana do nekoliko meseci, kada je ishod lečenja najneizvesniji, a strepnja najizraženija.
Većina ostavljene dece završi u Centru u Zvečanskoj i o njima, pre odluke o usvajanju ili smeštaju u hraniteljsku porodicu, brigu preuzima država. Direktor Centra za zaštitu odojčadi, dece i omladine u Beogradu Zoran Milačić za Večernje novosti kaže da su načešći razlozi za odluku majki da ostave decu postporođajni sindrom sa smanjenom uračunljivošću, teži ili lakši psihički poremećaji, siromaštvo i beda, strah od osude porodice i okoline, primitivizam i neobrazovanost, nesređeni stambeni uslovi i nezaposlenost.
Čest je slučaj nalaženja mrtve dece bačena u kontejner, zadavljene pupčanom vrpcom ili dece koja su se smrzla ili umrla od gladi. Majke te dece, kada stignu pred sud, najčešće se brane neuračunjivošću i postporođajnom depresijom. Čedomorstvo se u zakonodavstvu smatra posebnim delom protiv života, počinjenim pod posebnim uslovima, pa je tako za njega određena i manja kazna nego za klasična dela ubistva sa umišljajem. Član 116. Krivičnog zakona Srbije, koji je na snagu stupio 1. januara 2006, kaže da će majka koja liši života svoje dete za vreme porođaja ili neposredno posle porođaja, dok kod nje traje poremećaj izazvan porođajem, biti kaznjena zatvorom od šest meseci do pet godina.
