Izvor: Nezavisne Novine, 13.Nov.2015, 20:57   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Ostavinska rasprava

Sigurno je da će različite stavove o Jugoslaviji danas iznijeti oni koji su generacijski živjeli u to vrijeme, deklarisali se oni kao jugonostalgičari ili kao kritičari jugoslovenstva, i rođeni u zemlji koji su odrastali u njenom raspadu.

Njih dijele iskustva i okolnosti, najzad i države u kojima su formirali svoj identitet i mišljenje.

U zrelom dijalogu, međutim, po definiciji bi se trebalo služiti egzaktnim podacima,  pri čemu stav neće odrediti emocije, već  >> Pročitaj celu vest na sajtu Nezavisne Novine << činjenice, a od te su definicije, veoma često, beskonačno udaljeni i jedni i drugi.

Zemlje nasljednice bivše države 14 godina od kada su se obavezale na sukcesiju neuspješno raspakuju imovinu koja im je ostala, pa tako ni posljednji sastanak na tu temu, i to poslije šest godina pauze, nije dao veće rezultate.

Nasljedstvo koje imaju mjeri se raskošnom pokretnom i nepokretnom imovinom, diplomatsko-konzularnim predstavništvima, finansijskim potraživanjima i dugovanjima, arhivskom građom...

Samo u 123 diplomatsko-konzularna predstavništva, od čega su 72 podijeljena,   ostalo  je 266.400.000 dolara...

S druge su strane milionske tužbe koje države danas imaju međusobno, javna dugovanja pet puta viša nego pred raspad nekadašnje zemlje, ekonomska ranjivost ili zavisnost,  te dijalog koji je dosad često bio moguć  uz međunarodnu intervenciju.

Od 645,5 miliona dolara sa deviznih računa Jugoslavije, "nedostaje" 589 miliona dolara i dio je to samo "matematičke radnje", koja bez obzira na osnove operacije za rezultat već decenijama ima i  opštu inertnost učesnika.

Iz perspektive prosječnog mladog Sarajlije, Zagrepčanina, Beograđanina, Ljubljančanina, Skopljaka ili Podgoričanina današnjice, sve to ne mora imati baš nikakvo značenje.

To je i razumljivo, jer su tek oni nasljednici koji se bore za sticanje statusa u zemljama u kojima,  na neki način,  već imaju ugled sa stažom, dok njihova posjeta Peruu, Kairu, Karakasu ili Tokiju  zavisi od načina.

U tom generacijskom i svevremenskom jazu prava i mogućnosti jednih, drugih i trećih na istom geografskom prostoru potpuno su neuporediva i način podjele imovine Jugoslavije može se tumačiti i kao istorijska, politička, društvena i ekonomska refleksija.

Nastavak na Nezavisne Novine...