Izvor: Blic, 19.Maj.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Životne i druge teme
Dovoljno je da svakoga jutra otvorimo novine u kojima se, kao mračni oblaci, nadnose vesti o zločinima i nasilju, često u porodici, da se zapitamo da li su teme o kojima se u ovom društvu najviše razgovora srazmerne onome što se u njemu dešava.
U redu je, naravno, da budemo zabrinuti zbog uništenja amazonskih šuma, pod uslovom da ne smetnemo sa uma da su nevolje sa kojima se susreće takozvani obični građanin pretežno omeđene njegovom lokalnom zajednicom, onom sredinom, dakle, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << u kojoj živi i radi. Upravo tu se suočava sa bukom, zagađenjem, nečistoćom, širenjem droga, graditeljskim nemarom, odsustvom sportskih igrališta za decu i neodgovornošću vlasti i, najzad, svim mogućim vrstama kriminala, prostakluka i nasilja.
Imajući to u vidu, začuđujuće je da se lokalnoj zajednici, koja u svim demokratskim državama sveta ima gotovo svetiteljski status jer se upravo u njoj kao u žiži stiču odnosi vlasti i ljudi koji tu žive, ovde posvećuje najmanja pažnja. To se podjednako odnosi na državnu, gradsku i opštinsku upravu ali, nažalost, i na nevladine organizacije koje ce,uz odgovarajucu medijsku pažnju, razmetljivo pokretati projekte od globalnog znacaja, ali ne i o onome što tišti običnog čoveka. Lepo je što nismo ravnodušni prema položaju žene u Avganistanu i nezbrinutoj deci u Iraku. Ali šta ćemo sa nevoljama ljudi koji su tu oko nas? Koji ne žive u Amazoniji već na Dorćolu ili Čairu. Da li i o njima takođe treba brinuti?
