Izvor: Politika, 31.Jul.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Trodimenzionalni Internet
Vesti sa granica tako pristižu, kao govorkanja, nikom jasne namere, zamagljene aluzije. Jedna uzgredna informacija je paradigmatična, na talasu sve šireg teorijskog i praktičnog oduševljenja trodimenzionalnim (3D) Internetom, tom novom fazom u razvoju, revolucionarnom ili evolucionom, kako je kome volja. Reč je o uvođenju uverljivije iluzije prostornosti u digitalni prostor ili bar o znatnijem oslanjanju na zakonitosti ljudske percepcije.
Informacija sa www.techcrunch. com sastojala >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << se u glasini da bi "Gugl" mogao objediniti svoj geografski servis Google Earth sa interaktivnom društvenom igrom Second Life. Preciznije, sa društvenom mrežom sličnom toj već famoznoj igri. Ako zanemarimo tržišnu spekulativnost date izjave (setimo se da je ova kompanija za blizu dve milijarde dolara kupila YouTube, iako ima sličnih mreža na Internetu), ako nam nisu zanimljive korporacijske igre jednog tehno-giganta i jednog slobodnog agenta u sferi zabave, ako i nismo upoznati sa tehnološkim izazovima takve fuzije, preostaje nam da primetimo da se oba popularna programa zasnivaju na istoj, trodimenzionalnoj tehnologiji.
Google Earth je dobro poznati servis koji, osim osnovnih funkcija pretraživanja planetarne površine u besplatnoj verziji, ima i brojne dodatne, veoma praktične u plaćenim verzijama. Možda i nema potrebe da govorimo o poslovnim mogućnostima takvog programa, u eri kada je planeta u kretanju, ekonomskom, turističkom, kulturnom – sveopštem
S druge strane, društvena mreža Second Life je postala parametar u "odrastanju" Interneta, veštim marketingom, ali i uvođenjem postulata ekonomije u mrežne igrice. Mesto dokonog četovanja avatara postaje, sviđalo se to nama ili ne, prostor realne društvene komunikacije, od globalnog marketinga do politike, od medijskih spektakla do internet-ekonomije. Iako nije ni izdaleka najveća ni najposećenija društvena mreža, Second Life je prihvatila u svoje pretpostavke jednu smrtno ozbiljnu društvenu igru, naime, zakonitosti realne, globalne ekonomije.
Ako prihvatimo da je širenje "Guglovog" prostornog servisa ka trodimenzionalnom Internetu podstaknuto, primera radi, i novom, sada besplatnom, evolucijom programa SketchUp za 3D vizuelizaciju realnih objekata (ranije je program bio komercijalan, sada je "prešao u narod") i da je nedavno predstavljen naslednik starog dobrog miša, uređaj za prostornu navigaciju SpaceNavigator, suočićemo se sa već utanačenom i skiciranom praksom razmene (ključna reč trodimenzionalnog Interneta jeste interfejs) između ljudskog svakidašnjeg sveta i trodimenzionalnog softvera.
Način na koji se ta "simbolična razmena" (Žan Bodrijar) odvija poznat je u sociološkoj teoriji, i još više u književnosti. A onaj ko navede Vilijema Gibsona kao književnog proroka "kolektivne halucinacije" u vidu kompjuterske matrice mora se prisetiti starijeg i ozbiljnijeg Stanislava Lema i poglavlja iz knjige Summa Technologiae pod nazivom Fantomologija.
Zar i renesansa, laički rečeno, nije otpočela uvođenjem prostora i perspektive u srednjovekovnu umetnost?
[objavljeno: ]
