Izvor: Vostok.rs, 05.Nov.2012, 20:01 (ažurirano 02.Apr.2020.)
SU u nebu nad Indijom
05.11.2012. -
Indija će u decembru formirati osmu eskadrilu sastavljenu od lovačkih aviona Su-30MKI. Eskadrila će biti locirana u avio bazi Sirsa u državi Harajana. Biće to treća eskadrila Su-30MKI vojnog vazduhoplovstva Indije koja formirana u blizini granice sa Pakistanom u poslednjih 14 meseci.
Eskadrila Su-30MKI u Sirsi odgovaraće za zaštitu vazdušnog prostora severne Indije. U smislu organizacije pripadaće Zapadnoj vazduhoplovnoj komandi, sa još 15 drugih avio >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << baza. U avgustu 2010. godine vojno vazduhoplovstvo Indije po prvi put je formiralo eskadrilu Su-30MKI na severoistoku zemlje, u Tezpuru, u državi Asam, kao protivtežu Kini. U martu prošle godine u državi Asam je locirana još jedna eskadrila Su-30MKI, i to u avio bazi Đabua. Eskadrile Su nalaze se i u drugim vojnim avio bazama u graničnim delovima Indije. Ali, vojna komanda Indije smatra da su vazduhoplovne snage još daleko od toga da ostvare svoje planove da imaju 17 eskadrila tih lovačkih aviona do 2018. godine sa ukupnim brojem Su-30MKI od 272 aviona.
Indija je prvih 50 gotovih aviona Su-30 nabavila od Rusije još 1997. godine. Kasnije je potpisan ugovor o licenciranoj proizvodnji tih aviona u fabrikama indijske korporacije Hindustan Aeronautics Limited (HAL). Su-30MKI prilagođen je zahtevima indijskog vojnog vazduhoplovstva. Ugrađena stanica za radiolociranje obezbeđuje mogućnost lociranja cilja udaljenog najmanje 120-130 km. Ovaj lovački avion može da prenosi celi komplet naoružanja za avijaciju, težak do osam tona. U stanju je da leti do 3000 km bez punjenja gorivom i do 5200 km sa jednim punjenjem. U skorije vreme Su-30MKI biće opremljeni raketama BraMos. Indijska pešadija i mornarica te rakenjte već koriste kao deo svojih naoružanja. Pošto će njima biti opremljeni vojni avioni Su-30MKI, one će postati moćno oružje indijskih vazduhoplovih snaga. U perspektivi očekuje nas realizacija programa zajedničke izgradnje aviona pete generacije, smatra direktor Centra za analizu strategija i tehnologija Ruslan Puhov:
- Taj program uspostavio bi odnos saradnje između ruskog i indijskog vojnog vazduhoplovstva i ruske i indijske industrije u periodu od narednih trideset godina. Mislim da bi zajedno sa programom BRAMOS postao most za formiranje zajedničkog vojno-tehničkog prostora. Ubuduće imaćemo puno više zajedničkih programa sa Indijcima.
Zvanični naziv aviona pete generacije jeste perspektivni avijacijski kompleks avijacije fronta odnosno PAK FA, radni naziv je T-50. Ugovor o izradi idejno-tehničkog projekta indijske varijante PAK FA zove se FGFA (Fifth Generation Fighter Aircraft). Lovački avion pete generacije predstavlja novi stupanj u razvoju vojnog vazduhoplovstva. Ima niz jedinstvenih karakteristika i u sebi objedinjuje funskcije bombarderskog i lovačkog aviona. Može izvršavati vojne zadatke u svim meteorološkim uslovima u bilo koje doba dana. Odlikuje se visokim nivoom elektronsko-kompjuterske avionike. Njegov radar „vidi“ sve što se dešava u vazduhu i na zemlji, na udaljenosti od nekoliko stotina kilometara. U stanju je da prati veći broj ciljeva i da istovremeno bude aktivno spreman za njihovo gađanje. Avion može istovremeno gađati sve ciljeve, kako vazdušne tako i kopnene, tako što ispaljuje rakete u obliku lepeze. Takav sistem za radiolociranje omogućava kartografsko snimanje terena, prenošenje podataka o taktičkim uslovima drugim avionima, kao i radioelektronsku zaštitu. Prednost T-50 je u tome što je ruski lovac u stanju da rakete ispaljuje ultrazvučnom brzinom. Recimo, američki Raptor mora preći na brzinu manju od brzine zvuka samo da bi rakete mogle izaći iz ugraćenih nosača. Za razliku od ruskog lovca, indijski neće imati jedno već dva mesta za posadu. Indija je izrazila spremnost da potroši oko 35 milijardi dolara u periodu od 20 godina na projektovanje i opremanje svojih vazduhoplovnih snaga lovcima pete generacije, čiji bi broj bio između 250 i 300 aviona.
Izvor: Glas Rusije, foto: en.wikipedia.org/g4sp/cc-by-sa 3.0
