Izvor: Blic, 17.Avg.2002, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Put u postojbinu svetog Vasilija
Put u postojbinu svetog Vasilija
Jednom godišnje, uoči Svetog Ilije, u mestu Sedlari na južnom obodu Popovog polja u Hercegovini okupljaju se nekadašnji meštani i njihovi potomci sa raznih strana - iz Beograda, Vojvodine, Trebinja, Mostara, obližnjeg Dubrovnika i drugih mesta da bi obnovili sećanja na pretke i družili se sa rodbinom i prijateljima u zavičaju.
Sedlari se nalaze u najjužnijem delu Republike Srpske, na četiri sata hoda od Trstenog i Orašca na >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << jadranskoj obali. Kamene kuće sa pojatama, terasastim baštama i popločanim krivudavim stazama nanizane su na obronku piramidalnog brega, na čijem se vrhu nalazi crkvica posvećena svetom Iliji, koja je obnovljena 1991. godine.
Starina Mirko Obradović, rođen 1914. godine, izdržao je 12 sati vožnje autobusom od Zrenjanina da bi se susreo sa srodnicima u starom kraju. Njemu, kao najstarijem Sedlarcu, tamo je uručen počasni rezbareni štap, koji će se ubuduće prenositi po starešinstvu.
Mirkov sin Jovo Obradović, prvo kolonističko dete rođeno u posleratnom Ravnom Topolovcu u Banatu, jedan je od organizatora ovog zavičajnog hodočašća. Tu su i drugi Sedlarci iz Zrenjanina i okoline - vođe puta Dragan Obradović i Risto Obradović Ric, Slavko Obradović i njegov sin Vukan iz Ravnog Topolovca, Mirko Obradović i Vasilije Kovačina iz Vojvoda Stepe, kao i Vasina sestra Dragica Vojinović iz Zrenjanina. Miroslavka Vešović, sestra Jova Obradovića, kao i Dušan Kovačina, priključili su se putnicima u Beogradu, a tu je bio i Pero Grgur, 'sedlarski zet”, Zrenjaninac, poreklom iz Gacka. Sa Zrenjanincima je bio i guslar Radovan Šćepanović, koji je već na početku puta počeo da zateže strune i zapevao pesmu 'Niz Hercegovinu”.
U selu su zatekli Anđelka Kovačinu, rođenog 1930. godine, jednog od ukupno 16 stalnih stanovnika Sedlara. Među prvima se, zajedno sa suprugom, vratio da nanovo kući kuću u rodnom selu, kad su granate utihnule i vojske se povukle. Jedan od starijih meštana je i Milovan Obradović, koji živi u Dubrovniku a lane je prvi put od 1991. godine uspeo da za Svetog Iliju dođe u rodno selo.
Pero Vukojević, zaposlen u trebinjskoj Industriji alata, jedan je od onih Sedlaraca koji su čvrsto rešili da obnove staro ognjište. Njegov brižljivo negovan vinograd izdvaja se od okolnih pašnjaka i podseća na pređašnja, srećnija vremena, kad je Popovo polje bilo veliko uzgajalište voća i povrća.
Sa vidikovca kraj crkve, domaćini pokazuju naselja na suprotnoj, severnoj strani polja - Mrkonjići, Drijenjani, Dračevo, Dubljani, Veličani… U kapeli i spomen-kosturnici u Veličanima uklesana su imena preko tri stotine Srba koje su ustaše u leto 1941. godine na prevaru zarobile tokom poljskih radova i pogubile kraj jame Jagodnja u Ržanom dolu. Među stradalnicima je i pet Boškovića iz Mrkonjića - potomaka one iste loze koja je dala čuvenog naučnika Ruđera, rođenog 1711. u Dubrovniku. Ovo malo mesto dalo je još jednog velikana - Vasilija Jovanovića, zamonašenog u manastiru Tvrdoš, sveca čije celebne mošti danas počivaju u Ostrogu.
Među okupljenima, u hladu pod svodom od vinove loze i kivija u dvorištu Vasa Obradovića bio je i njegov sin Zoran, koji sa suprugom Mađaricom živi u Budimpešti. On će ovih dana biti kršten u crkvi Svetog Ilije, kad trebinjski paroh Momo Pejčić dođe da odsluži liturgiju.
Kamene terase Sedlara najednom je ispunio žamor kad su Sedlarci - Obradovići, Kovačine, Vukojevići, Gavrilovići, Medari, Bakmazi, Pramenko i drugi, pristigli sa raznih strana, iz Ravnog Topolovca u Banatu, Gajdobre u Bačkoj, Beograda, Sevojna… Bio je to susret u nagoveštaju novih gostiju mediteranskog ambijenta Popovog polja, kraj reke Trebišnjice, čije obale prizivaju turiste u južnoj Hercegovini. J. Vojinov
