Izvor: Blic, 10.Jun.2008, 08:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Nacionalna galerija
Reč je o prvom susretu Zorana Vukajlovića, slikara srednje generacije, sa beogradskom publikom nakon desetak godina. Posle beogradske premijere, Vukajlovićev najnoviji ciklus slika biće predstavljen u Bratislavi, Parizu, Rimu, Moskvi, Pekingu i Dubaiju.
Zoran Vukajlović (1960) studirao je u Minhenu i Beču, gde je diplomirao na Akademiji lepih umetnosti 1986. godine. Član je Likovnog udruženja „Saga", sa sedištem u Čačku, i Akademije umetnika Centralne Evrope, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << sa sedištem u Parizu.
Vukajlović pripada tzv. figurativcima, što znači da mu je figura glavna preokupacija. Iz njegovih ulja provejava i duh njegove generacije, utoliko što njegov način slikanja podseća na strip. Ipak, drugačiji je od ostalih po tome što koristi dela starih majstora kao svoje predloške: Van Ajka, Botičelija, Karavađa, Rembranta, Tuluz-Lotreka, Pikasa, Šumanovića... „Potreba da na jednoj slici sublimira nešto od likovnih izraza dvojice, a ponekad i više starih majstora, kao i asocijacije na zanatske postupke u slikarstvu određenih epoha nagone Vukajlovića da svesno unosi ne samo plastične već i tehnološke varijacije u svoj ciklus (lakovi, pozlata...)", primećuje Ljubica Katić u katalogu.
Naravno, Zoran Vukajlović ovaj ciklus ne stvara da bi vaskrsavao nekadašnje likovne ideale, a ponajmanje da bi ih podizao na nivo neprevaziđenih. Naprosto, stari majstori ga podstiču da na njima gradi svoj svet. Zato Vukajlovićevu izložbu treba gledati kao koncept u celini. U tom konceptu glavnu ulogu imaju geni: ono što je nasleđeno iz vremena nekih drugačijih vrednosti. Kao kad znate da imate oči na svoga dedu, ali vam je lice ipak drugačije - vaše. S njima se Vukajlović igra, poverava nam ih, koketira s memorijom i kao svoj konačan proizvod nudi nam novu sliku.
