Izvor: Glas javnosti, 13.Maj.2009, 02:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Patuljasti džinovi
U Kini bonsai drveće, kao simbol sreće i dugovečnosti, već vekovima daruju mladencima, 400 godina stari primerci ponos su budističkih hramova, u Japanu se, kao porodično blago, prenose s kolena na koleno... A tokom maja, svakog dana od 9 do 20 sati, u lepoti majušnih stabala razgranatih krošnji, uživaće i Beograđani koji utočište od gradske buke potraže u Botaničkoj bašti „Jevremovac“.
Lepo, ali ne traje
Iako nerado govori o cenama, jer kao >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << svaki pravi kolekcionar tvrdi da „dobro drveće nije za prodaju“, Aleksandar Dimitrijević kaže da cena uglavnom zavisi od starosti i lepote, pa se zavidan primerak može nabaviti već za 100 evra. Ipak, kaže, treba znati i od koga pazariti.
- Najbolje je raspitati se po kolekcionarima, jer, recimo, postoje te komercijalne vrste koje sad prave Holanđani, koje lepo izgledaju, ali ne mogu da prežive duže od tri godine... A, retke su vrste koje se mogu gajiti u sobi, biljke uglavnom traže otvoren prostor - zaključuje Dimitrijević.
Drvo u ćupu
Umetnost gajenja bonsaija potiče iz Kine, prvi sačuvani zapisi datiraju iz drugog veka nove ere, a potom je, tokom petog veka, sa budizmom preneta u Japan. Japanski majstori minijaturizacije su je, tokom vekova brižljivog rada, doveli do savršenstva, a svet ju je upoznao upravo preko njih. U doslovnom prevodu „bon-sai“ znači gajiti biljku u plitkoj posudi, tačnije „drvo u ćupu“. U Evropi se bonsai prvi put pojavljuje na svetskoj izložbi u Parizu 1900. godine, kao i na izložbama u Londonu i Drezdenu, a veći zamah u Americi doživljava posle Drugog svetskog rata, kada su američki vojnici počeli da donose pojedine primerke, kao uspomenu na okupacioni boravak u Japanu.
