Izvor: RTS, 02.Jan.2009, 17:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Otkrivena tajna "španske groznice"
Geni koji su omogućili virusu da prodre u organizam i izazove upalu pluća uzrok su visokog stepena smrtnosti u pandemiji "španske groznice" 1918. godine, tvrde američki i japanski istraživači.
Svojstva tri gena "španske groznice" uzrok su prodiranja virusa u pluća i izazivanja jake upale, a time i visoke smrtnosti u pandemiji 1918. godine, utvrdili su istraživači sa univerziteta američke savezne države Viskonsin >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << i Univerziteta u Kobeu i Tokiju.
Naučnici su pomešali uzorke gripa iz 1918.godine sa uzorcima savremenog sezonskog gripa, što im je pomoglo da otkriju tri gena, prenosi Rojters.
Otkriće američkih i japanskih naučnika moglo bi da pomogne u razvoju novih lekova protiv gripa, kao i da ukaže na potencijalnu mutaciju koja bi običan grip mogla da preobrazi u opasan pandemični oblik.
Američko-japanski tim stručnjaka istraživanje je sproveo na lasicama jer se kod njih grip razvija na vrlo sličan način kao kod ljudi.
Grip najčešće izaziva infekciju gornjih respiratornih puteva, zahvatajući nos i grlo, a javlja se i, takozvano, sistemsko oboljenje sa povišenom temperaturom, bolovima u mišićima i opštom slabošću.
Neki ljudi, međutim, ozbiljno obole, dobijajući zapaljenje pluća nekad izazvano virusom gripa, a nekad bakterijama koje koriste pad imuniteta organizma.
Pandemiju 1918. godine izazvala je nova, izuzetno opasna vrsta gripa. Najrazorniji oblik zarazne bolesti u ljudskoj istoriji usmrtio je oko 50 miliona ljudi.
Smrtnost je bila oko 2,5 odsto, dok od većine sezonskih epidemija gripa umire manje od jedan odsto obolelih.
Autopsije žrtava, uglavnom zdravih, mlađih ljudi, pokazale su da su oboleli umrli od teškog oblika zapaljenja pluća.
Geni i mutacije
Da bi utvrdili razloge tako visoke stope smrtnosti, to jest razvijanja tako teškog oblika zapaljenja pluća, američki i japanski naučnici ubacivali su jedan po jedan gen tog gripa u savremene viruse te bolesti.
Većina gena nije pogoršala dejstvo modernog virusa gripa. Samo je kompleks gena PA (PA), PB1 (PB1) i PB2 (PB2), uz nukleoproteinski gen virusa iz 1918. godine, učinio da virus savremenog gripa postane opasan i da se nastani i reprodukuje duboko u plućima.
Eksperimentalne lasice su na taj koktel reagovale gotovo isto kao i ljudi pre devedeset godina na "špansku groznicu".
Većina eksperata za grip slaže se da će kad-tad pandemija ove bolesti ponovo pogoditi svet, ali niko ne zna kada i koji oblik virusa će za to biti odgovoran.
Najviše je bojazni od virusa ptičjeg gripa H5N1 (H5N1), koji cirkuliše među živinom u Aziji, Evropi i nekim delovima Afrike i retko pogađa ljude, uglavnom osobe koje su bile u direktnom kontaktu sa obolelom živinom.
Stručnjaci upozoravaju da bi svega nekoliko mutacija moglo da učini taj virus toliko smrtonosnim da bi milioni ljudi podlegli bolesti tokom nekoliko meseci.
Zasad četiri registrovana leka mogu da se izbore sa gripom, ali virusi redovno mutiraju u otpornu formu, poput bakterija koje evoluiraju tako da postanu rezistentne na antibiotike.
