Izvor: B92, 15.Nov.2012, 20:36 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Kako se probiti na tržište EU?
U nemačkim samoposlugama praktično se može naći samo maslinovo ulje iz Italije.
Druge zemlje, na primer Grčka, imaju velikih problema da dođu do nemačkog potrošača, iako Italijani u svoje, mešaju grčko ulje, piše Dojče vele.
U Nemačkoj je maslinovo ulje počelo drastično da se koristi tek pre tridesetak godina, ali njegova potrošnja neprestano raste.
Za sada se tome jedino raduju Italijani koji u dobroj meri dominiraju nemačkim tržištem >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << maslinovog ulja: 70 odsto maslinovog ulja prodatog i potrošenog u Nemačkoj ima nalepnicu Proizvedeno u Italiji (Made in Italy). Španija i Grčka imaju po desetak odsto tržišta, a preostalih deset procenata dele sve ostale zemlje.
U Grčkoj nipošto nisu oduševljeni time što se Italija nametnula kao glavni proizvođač maslinovog ulja. U Nemačkoj se još uvek godišnje troši samo 0,85 litara maslinovog ulja po glavi stanovnika godišnje. Ali nije problem samo u Nemačkoj – u čitavoj Evropskoj uniji stiče se utisak da se samo u Italiji proizvodi kvalitetno maslinovo ulje.
Štaviše, Grci tvrde da Italijani kupuju njihovo, grčko maslinovo ulje, kako bi uopšte postigli aromu i ukus takvog ulja kakav očekuju nemački i evropski potrošači i ono čini oko 20 odsto „italijanskog“ ulja. Ali zahvaljujući dominantnom položaju na tržištu, Italijani plaćaju Grcima za njihovo ulje cenu za koju mnogi maslinar mora da se upita da li mu se uopšte isplati da odlazi u maslinjak: 1,70 evra za litar. Samo, grčki maslinari po pravilu nemaju izbora, a italijanski proizvođači ostvaruju veliku zaradu.
Johanes Ajzenbah prihvatio se koordinacije oko hiljadu malih i srednje velikih proizvođača maslinovog ulja iz Grčke i sa Kipra. On je zagovornik radikalnog rešenja: da bar četiri godine grčki maslinari ne prodaju ni litar svog ulja Italijanima. U tom periodu bi i potrošači u Evropi shvatili da italijansko ulje koje je po pravilu nastalo na plantažama uz mašinsku obradu, nipošto nema takav ukus kakav ima ulje proizvedeno u malim maslinjacima Grčke i Kipra. Tako da bi onda potrošači sami potražili alternativu.
Ali i njemu je jasno da se takvo radikalno rešenje ne može sprovesti. Grčki proizvođači nekome moraju da prodaju svoje ulje, a italijanske firme pre svih uspele su da dođu do dugoročnih poslovnih ugovora sa lancima nemačkih samoposluga. Povrh toga, tu su i troškovi transporta, ali i još jedan veliki problem: grčki proizvođači maslinovog ulja ne mogu da ponude količine o kakvim se razgovara u pregovorima sa direktorima nabavke lanaca nemačkih samoposluga.
Pogledaj vesti o: Grčka
