Izvor: Radio Televizija Vojvodine, 09.Jun.2015, 12:13   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Zagreb: "Braniteljski šatori" i ksenofobija

Veliki šator hrvatskih ratnih veterana u centru Zagreba postao je simbol zabrinjavajućih političkih promena u društvenoj klimi Hrvatske. Ovoga ponedeljka, pred novi sastanak socijaldemokratskog premijera sa pobunjenim bivšim ratnicima, u njega je konačno ušao i Zoran Milanović, pružajući ruku svima koji su hteli da ju prihvate.

Milanović je time pokazao da politička retorika o "dugom maršu kroz institucije"u predizbornoj godini ne znači ništa, jer su prava mesta odlučivanja >> Pročitaj celu vest na sajtu Radio Televizija Vojvodine << o budućnosti Hrvatske danas šatori i podrumi pojedinih zagrebačkih kafića gde se resorni ministar odbrane  Ante Kontromanović inkognito nalazi sa vođama ulične pobune.

Jedini koji takve privatne seanse odbija upravo je čovek čiji se politički i ljudski "skalp" traži od početka nemira u Hrvatskoj, ministar za prava hrvatskih ratnih veterana Predrag  Matić.

Događaji u Hrvatskoj nisu izmakli ni spoljnim posmatračima značajnijeg političkog uticaja. Oficijelni Zagreb odnedavno se zgraža nad izveštajem Ministarstva spoljnih poslova Ruske federacije povodom 70 godina pobede nad fašizmom.

Dokumenat pod nazivom "Neonacizam, opasna pretnja ljudskim pravima, demokratiji i vladavini prava" Hrvatsku, uz baltičke zemlje, Ukrajinu i Poljsku, kritikuje zbog ravnodušnog odnosa prema jačanju desnice, neonacističke ksenofobije i manjka volje da se spreči istorijski revizionizam u tim zemljama.

Podatak koji je najviše uznemirio zvanični Zagreb pominje brojku od 30 hiljada Srba koji su od 1991. godine prešli na rimokatoličku veru,  kao i onaj da je zemlju unazad 20 godina, od početka vlasti pokojnog predsednika Franje Tuđmana, koga socijaldemokratski premijer Zoran Milanović danas neumesno veliča u strahu od revanšizma desnice posle novih parlamentarnih izbora, napustilo dve trećine građana srpske nacionalnosti.

Predsednik odbora za ljudska prava u hrvatskom parlamentu dr Furio Radin tvrdi da nikad nije čuo za takve podatke i smatra da je reč o "pojedinačnim ekscesima".  Istoričar dr Ivo Banac umesto komentara se pita "ko su Rusi da nas prozivaju posle onoga što rade u Ukrajini?".

Kao član Hrvatskog helsinškog odbora dr Ivo Banac protivi se i donošenju zakona koji bi sankcionisao  istorijski revizionizam, a time i ksenofobne izjave, jer takve zakone smatra ograničavanjem slobode govora.

Zagreb preplavljen neonacističkim i ksenofobnim grafitima

Dok vlast u zemlji,  uključujući i liberalne intelektualce, ostaje na paušalnim osudama verbalnih, ali i fizičkih napada na pripadnike manjina,  glavni grad Zagreb mesto je najveće koncentracije ksenofobnih i neonacističkih grafita i simbola u Hrvatskoj.

Studija koju je uz pomoć Srpskog nacionalnog vijeća izradila njihova mlada aktivistkinja Tamara Opačić, pored brojnih "kukastih krstova", slova "U" sa umetnutim katoličkim krstom u sredini, nacionalnih grbova sa početnim belim poljem (kako je "šahovnica" izgledala u vreme Nezavisne Države Hrvatske), nabraja samo neke - "Za Dom i Poglavnika!", "Srbe na vrbe!", "Koljimo Cigane"!, "Hrvatska do Zemuna!" i slično.

Oskrvnjavanje pravoslavnih i jevrejskih groblja ustaškim simbolima, od slavonskih sela do Dubrovnika, napadi na stare ljude koji su se iza poslednjeg rata vratili da ovde žive, samo su neki  od"detalja" stvarnosti u Hrvatskoj koja nije obuhvaćena velikim "braniteljskim šatorom" u Savskoj ulici u Zagrebu. Očigledno je da je uticaj ljudi koji u njemu, uz karte i jagnjetinu, trenutno kroje sudbinu Hrvatske već postigao rezultat.

Učestali napadi na Srbe i Rome

Samo u pet meseci ove godine, otkako je na čelu države predsednica Kolinda Grabar-Kitarović iz Hrvatske demokratske zajednice, broj napada na pripadnike manjina, uglavnom srpsku i romsku, ovde je veći nego svih prethodnih godina zajedno.

Nacionalistička retorika koju i pozicija i opozicija koriste u predizbornoj godini smatra se glavnim razlogom, pa inače veoma dobri antidiskriminacioni zakoni u Hrvatskoj ostaju mrtvo slovo na papiru, dostojno podsmeha ratnih veterana iz glavnog zagrebačkog šatora.

Rezultat je pojačana ksenofobija zbog koje mladi srpske nacionalnosti uglavnom ne žele da ostanu u Hrvatskoj. Prosek godina srpske manjine ovde kreće od 55 do 60 godina života.

Ovaj tekst je nastao u okviru projekta "Privredne reforme iznad svega" Radio-televizije Vojvodine.

Nastavak na Radio Televizija Vojvodine...