Izvor: Blic, 20.Jul.2010, 01:05 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Poetika prostora
Eugen Borkovski, „Bela izložba“; tekst u katalogu: Nataša Šegota; Galerija „O3one“, Beograd Eugen Borkovski Vodopivec rođen je u Opatiji, likovnu umetnost studirao je u Rijeci, a savremenu umetnost specijalizirao je u Ljubljani. Ima status samostalnog umetnika, a bavi se savremenom likovnom praksom i likovnom kritikom, grafičkim i web dizajnom, i heraldikom. Bio je predsednik HDLU Rijeka, priredio je više od 60 samostalnih i više od stotinu grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << a od 1999. godine vodi Gradsku galeriju „Fonticus“ u Grožnjanu.
Nataša Šegota: „Paučinaste sobe samovanja i bdenja, onokraj su svijeta u kojem umetnik sudjeluje, ali ga se odriče prvim doticajem oblikovanja, crtanja, govorena, bojenja i ne-bojenja..."
Ocena. „Bijelom izložbom" u Galeriji „O3one" Borkovski prezentuje istraživanje poetike prostora (danas prilično skrajnuto) koje je francuski filozof Gaston Bašelar u istoimenoj knjizi stavio na pijedestal čovekovog kreativnog života. U tom duhu, Eugen koristi artefakte preuzete iz prirode (grane drveta) u kombinaciji sa industrijskim mrežama (kao pozadinom). Prostor potom svetlom osenčuje i čini ga živim i promenljivim, s akcentom na belom radi potenciranja minimalističke čistote. Osim radova u prostoru pod nazivom „Arboreus, nove generacije", predstavio je i tri video rada: „Sintaksu ritma" Katje Restović (na temu plesnog performansa „Ka bijelom" Žaka Valente, s muzikom Tajlera Fridmana), kao i svoje „Labirint" (na istu temu) i „Fraktali" (fotografije na ekranu).
Kontemplativnost i senzibilnost u radovima ovog umetnika uvodi nas u utopiju bez koje se ne može živeti, ali i u setnu zapitanost je li veštačka priroda naša budućnost, ma koliko ona, na izložbi, emanira gotovo svevišnju poetičnost. Dvojstvo senzibilnost - minimalizam osnovna je vrednost ove inscenacije.
