Izvor: Vostok.rs, 15.Dec.2013, 20:53 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Rusija obnavlja radarsko polje
15.12.2013. -
Najnovija radiolokaciona stanica (RLS) „Kontejner“, koja je izgrađena kod grada Kovilkino u Mordoviji, stavljena je u borbenu gotovost. Radarski sistem će omogućiti ruskim snagama protivvazdušne i protivkosmičke odbrane otkrivanje kretanja na zapadnom pravcu praktično svih letelica i lansiranja krstarećih raketa na udaljenosti do 3000 kilometara.
Saznanje – umiruje
Puno radarsko polje na ključnim pravcima je zalog pouzdane protivvazdušne >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << odbrane. Raspad SSSR je prouzrokovao znatne pukotine u ovom polju. Kao prvo, mnogi objekti protivvazdušne odbrane (PVO) i sistema obaveštavanja o raketnom napadu (SPRN) našli su se van ruskih granica. Kao drugo, objekti koji su ostali na prostoru zemlje ili u inostranstvu, ali pod kontrolom Rusije, - polako su zastareli. U međuvremenu, bivši istočnoevropski saveznici SSSR-a postali su članovi NATO-a. Sve navedeno je izazvalo kritičku pretnju bezbednosti zemlje, pošto je upravo kontrola vazdušnog prostora postala određujući faktor savremenog ratovanja, čak uprkos tome, što je politički, verovatnoća sukoba na zapadnom pravcu postala znatno manja, nego pre 30 godina.
Postavljen u Mordoviji „Kontejner“ je prvi radar (RLS) iz niza radara lokacije na velikoj udljenosti (Over-the-horizon radar) nove generacije. Ujedno sa stanicama „Voronjež“' sistema obaveštavanja o raketnom napadu (SPRN), on je u funkciji obnavljanja ruskog radarskog polja.
Fizika i geografija
Domet klasičnih radarskih stanica na površini zemlje je ograničen horizontom. Radio-talasi se šire po pravoj liniji. Oni nisu u stanju da „obiđu“ površinu zemlje. Tako da objekti, koji se nalaze iza horizonta i kreću se na maloj visini, nisu vidljivi za radare. Pritom, što je veća udaljenost od stanice, to je veća mrtva zona, koju radar nije u stanju da kontroliše.
Izrada radara sa delovanjem preko horizonta (Over-the-horizon radar) počela je još 40.-tih godina. U početku se najviše polagalo nade na duge talase, koji su u stanju da slede površinu zemlje. Međutim, za ove talasne dužine bile su potrebne antene enormnih dimenzija i snage (oni su veoma veliki i za kratkotalasne radare velike udaljenosti). Usled toga, ovaj pravac istraživanja nije imao perspektive.
Zatim su inženjeri počeli sa radom na kratkotalasnim uređajima. Oni se šire u atmosferi Zemlje na udaljenost, koja zavisi samo od snage predajnika, i višestruko se reflektuju od jonosfere. Ovaj princip se odavno i uspešno primenjuje za potrebe veze na velikoj udaljenosti, međutim precizno lociranje objekata u atmosferi uz korišćenje kratkih talasa dugo vremena se smatralo nemogućim.
Prvi sovjetski radar ove klase je bio 5N32 „Duga“. Tri radara su izgrađeni 80.-tih godina, u Rusiji kod Komsomolska na Amuru i u Ukrajini, kod Černobila i Nikolajeva. Stanice su ocenjene kao veoma perspektive, međutim prvo je černobilska katastrofa, koja je prouzrokovala evakuaciju stanovništva, a zatim i raspad SSSR-a – bili uzrok prekida rada ovih postrojenja.
Već 90.-tih godina početo je sa korišćenjem dve nove stanice, koje je izveo Naučno-proizvodni sistem „Naučno-istraživačkog instituta udaljene radio-veze“ (OAO „NPK „NIIDAR“) – „Telec“ i „Volna“. Zatim, početkom 2000.-tih – „Podsolnuh“ i „Laguna“. Ovi radari, koji su izgranjeni na obali, korišćeni su za kontrolu pomorske i vazdušne situacije u okviru ekonomske zone od 200 milja. Oni funkcionišu po principu „površinskih talasa“, - koriste osobine kratkih radiotalasa da se prostiru za horizont usled difrakcije duž morske površine. Isto tada, 90.-tih godina počelo je razvojem novog radara, kojem je bilo suđeno da postane objekat 29B6 „Kontejner“.
Prema postojećim podacima, stanica može da locira cilj na udaljenosti preko 3000 kilometara koje se nalaze na visini do 100 kilometara. Uz to, stanica sa visokom preciznošću određuje koordinate lociranog objekta. Osim toga. „Kontejner“ ima pregled sa širinom od 180° - i to omogućava smanjenje količine stanica za kružno posmatranje i istovremeno povećava gustoću radarskog polja za račun uzajamnog preklapanja polja.
Znatna prednost stanice su njene ekonomske karakteristike: radar je modularnog sistema, i komponente se proizvode fabrički, zbog čega se znatno pojednostavljuje i smanjuje cena izgradnje.
Sistem u Mordoviji čine brojni tornjevi sa antenama, koje su na njima instalisane, kao nekoliko modularnih jedinica sa priborima za obradu signala. Potrebno je naglasiti, da se kod grada Kovilkino nalazi samo prijemni sistem. Predajnik RLS 29B6 nalazi se na udaljenosti od 300 kilometara, kod grada Gorodec, u Nižegradskoj oblasti.
Druga stanica „Kontejner“ biće izgrađena na Dalekom Istoku. Ukupno, do 2020. godine planirana je izgradnja, prema raznim podacima, do šest takvih radarskih stanica. U kombinaciji sa radarima „Voronjež“ oni će obezbediti potpunu pokrivenost ruske granice. To će omogućiti otkrivanje lansiranja balističkih raketa, kao i letova avijacije, uključujući avione, bespilotne letelice, krstareće rakete, među njima i slabo uočljive.
Ilija Kramnik,
Izvor: Glas Rusije, foto: «Vesti.Ru»
