Izvor: Press, 22.Feb.2013, 11:34 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Srbija stoji "pred vratima" EU
Bez puno halabuke nemačkih medija, Vučić se u Berlinu sastao sa najvišim predstavnicima države i politike, odakle će u Beograd doneti jednu tipično nemačku poruku - neće biti pooštrenja zahteva prema Srbiji, niti popuštanja u ranije postavljenim kriterijumima.
To, upravo, znači da se dogovoreno, sa današnjom ili prethodnom vladom, za Nemce je svejedno, jer oni poštuju kontinuitet, mora i ispuniti i da neće biti udaraca "ispod struka" jače strane, ali ni prostora za "izvrdavanje" >> Pročitaj celu vest na sajtu Press << slabije.
Šta je, međutim, dogovoreno, to, očito, znaju političari obe strane.
Takav stav Nemačke se može nazvati i "čvrstim" i "rigoroznim" i "neumoljivim" i "nepromenljivim", što u suštini i jeste, ali u celom komplikovanom i za srpsku stranu istorijski teškom odnosu Beograd - Priština, ponašanje zvaničnog Berlina bar donosi jasnost u odnosima i srpskim političarima može poslužiti kao priručnik za upotrebu komplikovanog političko - diplomatskog aparata, od koga "život" može da zavisi.
Vučić iz Berlina donosi i još jednu, za Srbiju, verovatno najvažniju poruku - niko od njega nije tražio priznanje Kosova.
I to bi mogla biti tipična poruka Nemaca, koji imaju i istorijsko pamćenje i političku čestitost i znaju da nemačko - nemački sporazum o regulisanju odnosa sa DDR, potpisan tek 1972. godine, za koji njihovi analitičari kažu da bi bilo logike da se "prepiše" i na "kosovski slučaj", takođe nije predviđao priznanje DDR, kao nezavisne države.
Iako, možda, nema istorijske logike da se DDR poredi sa Kosovom, Nemci, ipak, bolje od drugih Evropljana razumeju teritorijalna cepanja i spajanja i teške reči priznanja, a moguće je, znaju da čak ni njihov bivši kancelar Vili Brant, melanholični severnjak, ljubimac žena, građanin sveta i socijaldemokratski političar kome su nemački konzervativci prebacivali rasprodaju nacionalnih interesa', nije mogao da DDR naziva pravim, punim imenom.
Srbija sada stoji "pred vratima" EU i Vučić je zvaničnom Berlinu, delujući više ozbiljno i iskreno, nego diplomatski istrenirano, izneo stav Beograda i - to je, prema izjavama samih nemačkih diplomata - naišlo na pozitivnu povratnu informaciju.
To bi moglo značiti da je srpski konzervativac Vučić naišao na podršku nemačkih konzervativaca, što bi, pored napretka u dijalogu Beograd-Priština, moglo da bude jedan od važnih faktora za odluku nemačkog Bundestaga, koji daje "zeleno" ili "crveno" svetlo, kada je reč o nemačkom stavu za datum o početku pristupnih pregovora Srbije sa EU.
Nemačkoj političkoj eliti je, veruje se, jasno da će Srbija, ako uđe u EU doneti sa sobom i svoje siromaštvo i svoje muke, kao što su to učinile i što će činiti i druge zemlje, ali im je još jasnije i da će, ukoliko ne uđe, za i onako finansijski oslabljenu EU, postati još veći problem nego što jeste.
Vučićeva poseta Nemačkoj nije ni poslednja, a ni prva, ali je prva za koju nemačke diplomate jasno kažu da je povratna informacija o razgovorima u Berlinu veoma pozitivna.
Ovi razgovori su samo jedan u nizu, pred Srbijom stoji i težak period i Nemačka, koja je u aktuelnom političkom vremenu više puta brutalno delovala prema srpskim evropskim i nacionalnim željama, pa bi zato jedno od razumih pitanja bilo - mrze li to Nemci Srbe?
Nemački balkanolozi tvrde "ne" i čak porede svoje Pruse sa Srbima i navode da su Srbi ti s kojima su se Nemci u novijoj političkoj istoriji krvavo sukobljavali, ali da stvaranja neprijateljstva, kao opšte kategorije u odnosima, nije bilo.
Ako je to tako, onda bi se nemačka brutalnost u obeležavanju evropskog puta Srbije mogla obrazlagati, između ostalog, upravo kontinuitetom, jer Berlin je među prvima priznao nezavisno Kosovo i tu, onda, izgleda, nema promena.
Pogledaj vesti o: Evropska Unija
