Izvor: RTS, 05.Nov.2009, 11:48 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Spomenik pomirenju u Vitkovcu
U gružanskom selu Vitkovcu potomci ratnika iz različitih ratova i suprotstavljenih vojski simbolično su pomirili pretke. Oni su podigli jedinstveni spomenik ratnicima, bez obzira na to u kom su ratu i na kojoj strani poginuli.
Meštani sela Vitkovac kod Kraljeva, komšije i prijatelji, ne viđaju se samo u kućnim posetama i na seoskim slavljima, nego sve češće i pored spomenika u centru sela.
Taj, po mnogo čemu jedinstveni spomenik, Vitkovčani su posvetili svim >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << svojim ratnicima: precima koji su poginulih u turskim i balkanskim ratovima, Soluncima i svima koji su stradali u Prvom svetskom ratu, očevima i braći koji su se borili na različitim stranama u Drugom svetskom ratu, ruskim borcima koji su poginuli na ovim prostorima i svima koji su stradali u sukobima od 1991. do 1999. godine.
Prijatelji Stevan Simović i Milan Gunjić često se nađu kod spomenika da popričaju, ne raspravljajući o krivicama i zaslugama predaka i rođaka koji su se u Drugom svetskom ratu nalazili na različitim stranama.
Spomenik podignut prilozima meštana
Među 107 imena urezanih na spomen ploči nalaze se i imena braće Stevana Simovića, Milivoja i Milovana koji su 1942. godine bili mobilisani u četnike.
Odmah do njih upisana su imena Gunjića, Milanovog brata Dobrosava, koji je kao partizan poginuo 1945. godine u Bosni, i strica Milivoja koga su Nemci streljali u Kraljevu.
Stevan i Milan objašnjavaju da je u ta ratna vremena svaka vojska koja prođe selom jednostavno mobilisala mladiće, pa su se često i braća iz istih porodica nalazila na suprotnim stranama.
Radmilo Milošević pokazuje na ploči urezana imena svog dede Srećka, Solunca iz Prvog svetskog rata i sa neizmernom setom ime sina Srđana koji je poginuo na Kosovu 1999. godine.
Spomenik je podignut isključivo od priloga i dobrovoljnim radom meštana. Tu su sjedinjene generacije ratnika iz različitih perioda srpske istorije, ali i na jednostavan način pomirene strasti i prekinute rasprave o krivicama i zaslugama onih koji su, kako u Vitkovcu tvrde, ponajmanje svojom voljom bili na suprotnim stranama u istom ratu.
Tako o svom spomeniku, srećni što su, makar i simbolično , uspeli da pomire pretke, govore Vitkovčani Stevan Simović i Milan Gunjić koji će, iako su im u jednom od ratova porodice bile na suprotnim stranama, razgovor nastaviti u kući jednoga od njih, ponosni što su, uprkos istoriji, dobri prijatelji.
