Izvor: BKTV News, 01.Jul.2013, 12:46 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Politički portret: Sve Vučićeve (pro)mene
Lider SNS Aleksandar Vučić prošao je školu političkog romantizma u SRS koja je trajala 16 godina sa naučenim političkim zanatom kao generalni sekretar strnke, ministar u vladi, ali i kao politički realista u SNS. Tako je Vučić od senzibiliteta „dinaroidnog“ političara u sebe „čipovao“ politički „softver“ „smirenog“ >> Pročitaj celu vest na sajtu BKTV News << evropskog real-političara spremnog na reformske poteze visokog rizika. Prvu fazu političke biografije Aleksandra Vučića možemo okarakterisati kao „nacionalna politika jačih emocija“. Druga faza je politička suzdržanost, ali i vid političkog pragmatizma usmerenog, pre svega, prema EU i međunarodnoj politici. Nekada je Vučić reagovao „na prvu loptu“, a danas meri svaku rečenicu i misao ne samo na unutrašnjoj politčkoj sceni, već i prema međunarodnoj politici i stranim vladama. Donedavno Aleksandar Vučić je bio „jurišnik“ nacionalno-anahrone politike, a danas je nacionalni „umerenjak“, odnosno političar umerene konzervativno-nacionalne i socijalno-liberalne orijentacije. Borba protiv korupcije i mafije tretira se kao pragmatizam socijalno-liberalnih i neokonzervativnih opcija. Kao pravnik i lider najjače stranke, Aleksandar vučić danas „vaga“ nacionalne ciljeve apotekarskim tasovima.
Po pisanju „Frankfurter algemajne cajtunga“ Aleksandar Vučić je postao pragmatičan političar koji vodi Srbiju ka EU uz „kopernikansku“ popravku svog političkog imidža. Nemački list pokušava da konfrontira političke opcije Vučića i Nikolića, iako su oni deo iste političke matrice i ciljeva. Tomislav Nikolić je „ustupio“ SNS Aleksandru Vučiću da je modernizuje, evropeizuje i učini pragmatičnom, što se vidi po rezultatima stranke na lokalnim izborima gde SNS osvaja preko 40 odsto glasova. Vučićeva politička koncepcija je urbanog tipa nadovezana na Nikolićevu orijentaciju „narodnjačkog duha“. Tako nemački list pokušava negde da učini Nikolića političarem „prošlosti“, a Vučića lidera budućnosti. Ipak, tandem Nikolić-Vućić je dobitna kombinacija za SNS. Razlike među političarima unutar jedne stranke postoje kao vid generacijskih i drugih sadržaja i senzibilteta. Evidentno je da je Tomislav Nikolić „otac“ SNS, a Aleksandar Vučić „politički sin-naslednik“ slične politike. List pokušava da Vučića definiše kao čoveka-političara koji „drži sve pod kontrolom“, pre svega tajne službe, ali da je „Vučić uverio i Berlin“ da je odstupio od „velikosrpskog šovinizama“ i da želi da uvede Srbiju u Evropu, dodajući da se „u poslednjih nekoliko meseci, Vučić dokazao kao realan i odlučan političar“. Vučić kao nacionalni romantičar može danas da bude dobar politički realista. On je kadar da biračko telo taktički „ubeđuje“ u značaj postizanja državnih ciljeva kroz kompromise sa EU.
Ovaj konzervativni list navodi da je Vučić „proučavao francusko-nemački primer i shvatio da samo mir može da donese prosperitet Balkanu, kada je reč o istinskom pomirenju“. Vučić je proučavao odnose Nemačke i Francuske u vreme generala Šarla de Gola i nemačkog refomatora kancelara Konarda Adenauera. Istovremeno, Vučić je iz novije političke istorije Srbije uzimao političke ideograme Nikole Pašića, Milovana Milovanovića i Čedomilja Mijatovića, koji su spajali Srbiju sa istokom i zapadom i modernizovali Srbiju i političku scenu u perodu 1881-1921 godine. Vučić je vičan da koriguje ponašanje, govor i političku koncepciju radi jačanja SNS, koju građani prepoznaju kao političku alternativu. Vreme će pokazati sve dimenzije Aleksandra Vučića u politici i vlasti.
Tomislav Kresović
Tweet
