Izvor: RTS, 05.Dec.2014, 15:47 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Sajić: Progon nije bio cilj RS
Bivši komandant Teritorijalne odbrane u Banjaluci Milorad Sajić negirao je u Haškom tribunalu da je progon Muslimana i Hrvata bio jedan od strateških ciljeva koje je, u maju 1992, usvojila skupština bosanskih Srba.
Milorad Sajić je svedočio u odbranu Ratka Mladića, tadašnjeg komandanta Vojske Republike Srbije koji je optužen za progon muslimanskog i hrvatskog stanovništva širom BiH, genocidnih razmera u sedam opština, prenosi Beta.
U sažetku >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << Sajićeve izjave, uvedene u spis u pisanom obliku, Mladićev branilac Miodrag Stojanović uvrstio je svedokovu tvrdnju da "strateški ciljevi RS nikada nisu obuhvatali proterivanje Muslimana i Hrvata iz RS".
Unakrsno ispitujući svedoka, tužioci su, međutim, citirali reči predsednika Skupštine RS Momčila Krajišnika sa sednice od 12. maja 1992. na kojoj su poslanici proklamovali šest strateških ratnih ciljeva bosanskih Srba.
"Prvi strateški cilj je razdvajanje od druge dve nacionalne zajednice, razdvajanje država, razdvajanje od onih koji su neprijatelji i koji su koristili svaku priliku, naročito u ovom veku, da nas napadnu i koji će nastaviti s takvom praksom ako nastavimo da budemo u istoj državi", rekao je tada Krajišnik.
Sajić, koji je prisustvovao sednici, potvrdio je da je to bio strateški cilj RS, iako je, samo nekoliko minuta ranije, negirao da je razdvajanje kao prvi ratni cilj na istoj sednici proklamovao vođa bosanskih Srba Radovan Karadžić.
Zastupnik optužbe sugerisao je i da je Sajić imao važnu ulogu zbog toga što je na istoj sednici Skupštine RS sedeo odmah pored generala Mladića.
"Ništa me nije kvalifikovalo da sedim tu, general Mladić je rekao: 'Sjedi, mali, tu'", odgovorio je svedok, tvrdeći da prethodno nije ni poznavao Mladića.
Sajić, koji je bio i član kriznog štaba Autonomne Regije Krajina, tvrdio je i da se "vojne strukture nikada nisu stavile pod kontrolu civilnih vlasti".
Juče započet iskaz o sukobima u Prijedoru, s proleća 1992, danas je završio svedok odbrane Ratko Milojica.
Tezu Mladićeve odbrane da su rat u prijedorskoj opštini izazvali "muslimanski ekstremisti", Milojica je potkrepio opisom napada na njega i još petoricu vojnika u selu Hambarine, 22. maja 1992. Posle kraćeg razgovora o predaji oružja, na Srbe u automobilu je, po Milojicinom iskazu, otvorena vatra. Trojica su ubijena, a trojica, uključujući i svedoka, teško ranjena.
Po optužnici, srpske snage su, uzvraćajući na taj napad, od 23. maja sprovele operaciju "čišćenja" područja oko Hambarina, ubile jedan broj Musilmana, a hiljade meštana proterale ili zatvorile u logor Omarska, gde su nad njima vršeni zločini.
Verodostojnost svedoka, tokom unakrsnog ispitivanja, tužioci su nastojali da naruše ukazivanjem da je on bio umešan u ubistvo jednog katoličkog sveštenika u Ljubiji.
Milojica nije negirao da je bio prisutan kada je sveštenik bio opljačkan i ubijen, ali je opovrgavao da je ubica Ivica Pavlović, inače Hrvat, žrtvu ustrelio iz njegove automatske puške.
Sledećeg svedoka Mladićeva odbrana će pred sudije izvesti sutra.
Optužnica Mladića (72) tereti i za genocid u Srebrenici, terorisanje stanovništva Sarajeva dugotrajnim granatiranjem i snajperisanjem i uzimanje pripadnika Unprofora za taoce, od 1992. do 1995. godine.
Pogledaj vesti o: Ratko Mladić, Vojska Srbije
