Izvor: Blic, 22.Jun.2001, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Izručenje i bez zakona
Izručenje i bez zakona
Tokom pregovora predstavnika DOS i SNP pominjalo se više modela saradnje s Hagom od kojih je većina podrazumevala izručenje domaćih državljana Tribunalu.
SNP je insistirao na donošenju samo načelnog saveznog zakona o saradnji, dok bi republike donele zakone kojima bi se regulisalo konkretnija saradnja s Haškim sudom. DOS se tokom pregovora zalagao za rešenje koje bi u sebi sadržalo donošenje zakona na saveznom nivou koji bi konkretizovao >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << saradnju i predviđao izručenje građana SRJ Tribunalu, a kasnije je kao kompromis ponuđen predlog da o konkretnim izručenjima odlučuju vlade republika.
Prema brojnim tumačenjima pravnika, donošenje zakona nije potrebno već je moguće i automatsko postupanje po Statutu Haškog tribunala, a ovu varijantu zagovarao je i republički ministar pravde Vladan Batić koji je više puta isticao da je to jedna od varijanti koja je većinski prihvaćena u vladajućoj srpskoj koaliciji. Jedna od 'najsvežijih' ponuda bila je ona koju je predložio predsednik NS Dragan Šoć, a podrazumevala je korišćenje odredaba saveznog Zakona o krivičnom postupku. Premijer Srbije Zoran Đinđić, u skladu sa izjavom da u slučaju odbijanja SNP 'DOS preuzima odgovornost' izneo je kao modalitete moguće donošenje uredbe Savezne vlade ili usvajanje zakona o saradnji u republičkom parlamentu.
Pored ovih predloga, čula su se i mišljenja da se saradnja s Hagom, posebno izručenje građana, može regulisati i na osnovu Dejtonskog sporazuma koji sadrži ovu obavezu. Takođe, osnov za izručenja građana Tribunalu viđen je i u Rezolucije 1244 UN o Kosovu, u kojoj se takođe pominje obaveza izručenja. Kao poslednja varijanta kojom se iscrpljuju modaliteti saradnje s Hagom pominju se i tumačenja članova 16 i 17 Ustava SRJ, kojima se reguliše pitanje izručenja.
N.M.J.
