Izvor: Vostok.rs, 31.Avg.2015, 14:49 (ažurirano 02.Apr.2020.)
20 godina od NATO agresije na Republiku Srpsku
31.08.2015. - Tad nisu krili da je sila namerna...
Na današnji dan 1995. godine, u dva časa i dvanaest minuta, počela je Nato agresija na Republiku Srpsku u kojoj je ubijeno više od stotinu civila.
U jeku ratnih dejstava i borbe za odbranu Republike Srpske, na Vojsku Republike Srpske, a koja je držala front od oko 1600 kilometara, obrušio se pored takozvane "Armije BiH", HVO i vojske Hrvatske, još jedan neprijatelj. 30. avgusta 1995. godine je počela >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << NATO agresija na Republiku Srpsku pod nazivom "Namerna sila". Agresija je prekinuta 12. i 13. septembra zbog lošeg vremena, a potom je 14. septembra postignut dogovor da Vojska Republike Srpske povuče teško oružje iz takozvane Zone bezbednosti što je i učinjeno zaključno sa 17. septembrom.
Zemlje koje su učestvovale u NATO agresiji na Republiku Srpsku su: Francuska, Italija, Holandija, Španija, Turska, Britanija i SAD.
Povod za agresiju NATO pakta bila je eksplozija na sarajevskoj pijaci Markale, koja se dogodila 28. avgusta 1995. godine, a za koju je optužena Vojska Republike Srpske. Danas, kao i onda, se spori oko toga ko je odgovoran za ovu eksploziju. Danas po izjavama tadašnjih pripadnika UN-a u Haškom tribunalu i ostalih upućenih u ovaj događaj stoji to da se ne može utvrditi odakle je došla granata, a moguće je i to, da je "Armija BiH" izvršila zločin nad sopstvenim stanovništvom kako bi izazvala NATO napade na Republiku Srpsku i položaje Vojske Republike Srpske.
U izveštaju nezavisne komisije iz tog perioda navedeno je da "ne postoje jasni dokazi da su granate došle sa srpskih položaja", što je potvrdio i Jasuši Akaši, tadašnji izaslanik generalnog sekretara UN za Balkan.
Tadašnji komandant UNPROFOR-a general Majkl Rouz izjavio je nakon eksplozije da ne može da se utvrdi odakle je granata ispaljena.
Ruski pukovnik Andrej Demurenko, koji je bio komandant ruskog mirotvoračkog bataljona u Sarajevu i koji je učestvovao u istrazi, izjavio je da su Srbi "nepravedno bili optuženi samo da bi NATO imao povod za napad".
On je istraživao slučaj "Markale" na osnovu analize koju su napravili Francuzi. Neposredno nakon granatiranja pijace u Sarajevu, obišao je i mesto odakle su navodno gađali srpski minobacači. Na površini od stotinu metara, gde je trebalo da budu zakopani navodni minobacači, nije bilo apsolutno nikakvih tragova na travi. Demurenko je i u oktobru 2012. godine, kao prvi svedok odbrane na suđenju predsedniku Radovanu Karadžiću u Haškom tribunalu, ponovio da minobacačka granata na sarajevskoj pijaci Markale nije mogla biti ispaljena sa položaja Vojske Republike Srpske.
"Markale nisu bile pogođene minobacačkom granatom, to je bio teroristički akt na ulicama Sarajeva", rekao je on na svedočenju.
Na položaje Vojske Republike Srpske, Nato avijacija bacila je ukupno 1.026 bombi, od čega 708 vođenih. Ukupna težina bačenog eksploziva iznosila je oko 10.000 tona.
Nato je u akciji pod nazivom "Namerna sila" koristio radioaktivnu municiju, uz "objašnjenje" da ona treba Srbe u BiH da "dovede za pregovarački sto". Napadi su trajali do 14. septembra.
Za bombardovanje Hadžića, Vogošće, Ilijaša, Jahorine, Pala i Bratunca, mesta koja su bila pod kontrolom Vojske Republike Srpske, Nato je koristio osiromašeni uranijum, a od njegovih posledica umrlo je najviše bivših stanovnika opštine Hadžići, koji su se, nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, preselili na područje Bratunca.
Na bratunačkom groblju, samo četiri godine nakon bombardovanja, sahranjeno je oko 400 ljudi, od kojih je većina bolovala od neke vrste karcinoma.
I mnogi strani vojnici, koji su boravili na ovim područjima u toku i nakon bombardovanja, danas imaju slične zdravstvene probleme.
Prvog dana operacije na nebu iznad Pala, u okršaju srpske PVO i aviona Alijanse, koji su meštani posmatrali sa ulica, oko 17.00 časova raketom "zemlja-vazduh" oboren je francuski "Miraž 2000".
Avion je pao 20 kilometara jugoistočno od Pala, a dva pilota spasila su se katapultiranjem.
Nato avijacija je 9. septembra 1995. godine počela da deluje i na sisteme protivvazdušne odbrane na severozapadu Republike Srpske.
Napadi su prekinuti 12. i 13. septembra zbog lošeg vremena, a 14. septembra postignut je dogovor da Vojska Republike Srpske povuče teško oružje iz takozvane Zone bezbjednosti što je i učinjeno zaključno sa 17. septembrom.
"Namerna sila" usledila je dvadesetak dana nakon pada Republike Srpske Krajine. Kada se pogleda razvoj događaja tog avgusta 1995. godine, jasno je da je cilj bio slabljenje moći Vojske Republike Srpske, koja je bila u znatnoj borbenoj prednosti u odnosu na neprijatelja.
Istovremeno sa "Namernom silom" pokrenuta je i Nato akcija "Mrtvo oko" čiji je cilj bio onesposobljavanje protiv-vazdušnog sistema odbrane Vojske Republike Srpske. Tom prilikom bombardovan je radar na Jahorini.
