Blog: NUNS Centar za istraživačko novinarstvo - CINS, 21.Feb.2011, 15:27   (ažurirano 02.Apr.2020.)

U šoping kod Miškovića

Slobodna Bosna, 10.02.2011, Sarajevo – Miroslav Mišković je koristio poslovne partnere u Sarajevu, Banjoj Luci, Novom Pazaru, Beogradu kako bi tajno kupovao imovinu vrijednu nekoliko stotina miliona eura (Objavljujemo drugi deo istraživanja)

Prema dokumentaciji do koje je naš list došao, Miškovićeva imovina u BiH vrijedna je oko 200 miliona KM, samo tržni centri širom BiH vrijede oko stotinu miliona KM


Miškovićev Sandžaklija od povjerenja
Mjesec dana kasnije u Novom Pazaru, Ćerim Šemsović, jedan od navećih sandžačkih biznismena, vlasnik tržnog centra  Samald comerc osnovao  je  preduzeće Fexiko d.o.o. i prebacio na njega svoj tržni centar, čija se vrijednost procjenjuje na oko tri miliona eura. Tri mjeseca kasnije, “Fexiko“ je prodat. Podaci Agencije za privredne registre pokazuju da je “Fexiko“ prodat preduzeću “Vanity International Corporation“ sa Belizea, a ne nekom od preduzeća   Miroslava   Miškovića,   registrovanih  u  Srbiji. Šemsovića  iz  Novog Pazara smatraju najbogatijim biznismenom u ovom gradu, a zapravo niko ne zna da je on fiktivni kupac, a stvarni vlasnik imovine koja se za njega veže  je zapravo Miroslav Mišković. Čim  je “Vanity“ kupio “Fexiko“, preduzeće je prebačeno u “Deltinu“ zgradu u Beogradu, a na ključne pozicije su postavljeni menadžeri “Delte“. Prema podacima Agencije za privredne registre, “Fexiko“,  kao ni sve ostale  firme  koje je kupio “Vanity“ u Srbiji, nema stalno zaposlenih.
Tako je počela invazija kupovine nekretnina kompanije “Vanity International Corporation“ u Srbiji i Bosni i Hercegovini. Dokumentacija iz Belizea, sa Kipra i Britanskih Djevičanskih Ostrva, iz Srbije i Bosne  i  Hercegovina   pokazuje  kako  su nakon svake transakcije kupljena preduzeća preregistrovana  na adrese objekata u vlasništvu “Delte“,  a menadžeri  Miškovićevih kompanija bili imenovani na ključne pozicije firmi.
“Vanity” je došao do vlasništva nad firmom Gelder na sličan način kao i u slučaju “Fexika”. Prema registru privrednih društava i zemljišnim knjigama, kontroverzni srbijanski biznismen Predrag Ranković Peconi je preko svog preduzeća Invej d.o.o. u Beogradu kupio propali Pamučni kombinat na 3,7 hektara zemlje uz Dunav, u središtu Beograda. Kupio ga je u augustu  2006.  od  kompanije  Astra simit pod kontrolom Bogoljuba Karića koji je napustio Srbiju šest mjeseci ranije kada je protiv njega srbijansko tužilaštvo podnijelo dvije krivične prijave. U januaru 2007., “Invej”  je prodao  50 posto  svog udjela  u “Pamučnom  kombinatu”  tadašnjoj  “Delti M”   za   15,2   miliona   eura,   a   ostatak'Vanityju' tri mjeseca  kasnije za 7,3 miliona eura, odnosno upola manje nego što je plaćena prva polovina akcija. Procjena ukupne vrijednosti nekretnina “Pamučnog kombinata”, koju je napravio nezavisni vještak i kakva je obavezna u ovakvim transakcijama, iznosila je 11,1 milion eura. Zemljište “Pamučnog kombinata” se graniči sa ”Lukom Beograd” koja je u vlasništvu Miroslava Miškovića i Milana Beka. Kao i u drugim slučajevima, odmah po obavljenoj transakciji, sjedište “Geldera” je prebačeno na adresu “Delta holdinga”, a na ključne pozicije postavljeni su zaposleni iz “Delte”. Akcije “Vanityja” su 2008. godine stavljene pod kontrolu advokata Olega Ezova koji je radio za advokatsku kancelariju Neocleuos sa Kipra, čije usluge koristi i matična kompanija Miroslava Miškovića, Hemslade Trade Limited.
Godinu dana nakon što je prešao u vlasništvo “Vanityja”,  “Fexiko”  je  kupio  dva preduzeća — Komren d.o.o. i Bel investment d.o.o. Tako  je  sredinom  2008.  od  firme Revizorska kuća-Auditor vlasnika  Zorana Ćerkovića kupio sto posto udjela u “Komrenu’’ za 3.125.442 eura i tako došao u posjed nešto manje od dva i po hektara zemlje u niškom predgrađu Donji Komren. Zatim  je Nataša Eraković,  suvlasnica  iste revizorske kuće, “Fexiku” početkom iste godine  prodala  firmu  sa nešto ispod  11,5 hektara  zemljišta,  u  istom  dijelu  Niša. Cijena je bila 13.768.300 eura. Ukupna površina   zemljišta   do   kojeg   je   došao “Fexiko” u Nišu je malo manja od 14 hektara. U nezavisnim  vještačenjima, ukupna vrijednost ovog zemljišta procijenjena je na 16.351.300 eura, a “Fexiko” je za oba preduzeća   platio   16.911.742   eura.   Kako je “Fexiko” u potpunom vlasništvu “Vanityja”, tako je “Vanity” postao novi vlasnik pašnjaka na obodima industrijske zone pored niškog aerodroma.
Deltine milionske pozajmice
Neposredno  prije nego što je “Fexiko” kupio dva niška preduzeća i postao vlasnik njihovog  zemljišta, njegova  matična kompanija, “Vanity”, dobila je u istom danu pozajmice od dvije kompanije sa Britanskih Devičanskih  Ostrva  i  iz  Belizea.  “Right Start Technologies Ltd.” s Belizea je pozajmio  “Vanityju”  6.315.000  eura,  a Kordell Investments Corporation 2.650.000 eura. Sa druge  strane,  Right Start Technology je u Srbiji  osnovao  preduzeće  Latium  d.o.o., koje  je akcionar  u šest srpskih  preduzeća koja je privatizovala “Delta”.
Sarajevska poslovna dokumentacija pokazuje kako je tokom 2007. godine Mišković preko “Delta M”, a kasnije “Delta Real Estatea” ušao u posao sa Fahrudinom Radončićem, vlasnikom Dnevnog avaza.
Mišković i Radončić su potpisali  ugovor  o osnivanju  “Prezident  nekretnina”  u junu 2007., a ugovor je mijenjan u još dva navrata nakon toga. Prema registraciji zavedenoj u Sarajevu, u februaru 2008., “Delta Real Estate” je posjedovala pedeset procenata  preduzeća,  Radončićev  “Avaz” 25 posto, a još 25 posto —   “Vanity International Corporation“. Dokumentacija pokazuje da su “Prezident nekretnine” kupovale zemlju u Banjoj Luci, a preduzeće je u medijima povezivano  i sa izgradnjom poslovno-stambenog  objekta u Tuzli.



“Prezident  nekretnine”  su jedini aspekt “Vanitijevog” poslovanja na Balkanu koji je postao medijski javan. Uprkos pompi i medijskoj  buci s kojom  su poslovi  u BiH započeti, Radončić je prošle godine, dok se pripremao  da izađe na izbore, prodao svoj udio u “Prezident nekretninama”, ali je prije toga odlučno branio Miroslava Miškovića u medijima. Po poslovnim registrima, “Prezident  nekretnine”  su  se  preselile  u  Banju Luku, a vlasnici kompanije  su sada “Delta Real Estate” i “Vanity International”.
Prema dokumentaciji do koje je naš list došao, Miškovićeva imovina u BiH vrijedna je oko dvjesto miliona maraka.
TEMPO, POSLJEDNJA MIŠKOVIĆEVA INVESTICIJA U BiH: Tržni centar „Tempo“ u Istočnom Sarajevu koji se prostire na 8.000 kvadratnih  metara Miškovića je koštao 10 miliona maraka
Miškovićeva okupacija BiH
Posljednja   Miškovićeva  investicija u BiH bila je kupovina  robne kuće Boska u Banjoj Luci, koju je platio tri miliona eura.
Naime, “Delta Real Estate” u vlasništvu Miroslava Miškovića i grupa Zekstra kupili su  58,52  posto  državnog   kapitala  Robne kuće Boska. Upućeni izvori tvrde da je suvlasnik Zekstre Milorad Dodik, što govori da je aktuelni predsjednik RS-a ujedno i suvlasnik  Boske. Tačno prije dvije godine “Delta  Maksi”  je  od  Bratislava   Pidžule kupila lanac tržnih centara Market 99 plus u Hercegovini. Kupujući od Pidžule devet tržnih centara u Trebinju, Bileći, Nevesinju i Ljubinju,  Mišković je ovim trgovinskim lancem pokrio cijelu Hercegovinu. Inače “Delta Maxi d.o.o.” Banja Luka bio je registrovan pod nazivom Tropik Maloprodaja d.o.o. Banja Luka. Nakon nekoliko statusnih promjena firme, sjedišta, osnivača i dopune  djelatnosti  sredinom  2008. godine nastaje “Delta Maxi d.o.o.” Banja Luka čiji je vlasnik “Delta Maxi” iz Beograda. Međutim, u  Agenciji   za  privredne   register  Srbije “Delta Maxi” je u vlasništvu Hemslade trading limited iz Nikozije na Kipru. U BiH ima 13 tržnih   centara  “Delta  Maxija”,  u  Banjoj Luci, Bijeljini, Prijedoru, Doboju, Jajcu, Prnjavoru, Brčkom, Bosanskom Brodu i Novom Gradu. Mišković je prije dvije godine kupio i trgovinski lanac C market iz Banje Luke i kioske Oslobođenja  iz Banje Luke  i preregistrovao  ih na  firmu  “Delta Maxi”.  Kupovina  Oslobođenja  je  takođe išla preko firme kćerke off-shore kompanije  Hemslade  Trading  Limiteda  sa  Kipra.

Kompanija Hemslade Trading Limited iz Nikozije  je preko  “Delta  Maxija”  vlasnik slijedećih firmi u Bosni i Hercegovini: “Prezident nekretnina” u Banjoj Luci, fabrike namještaja Standard u Sarajevu,  prodavnice namještaja Top meblo u Sarajevu. Zatim  kompanije  Delta agrar iz  Laktaša koja se bavi spoljnotrgovinskim prometom, Yuhor company iz Banja Luke koja trguje mesom i proizvodima od mesa. U Miškovićevom vlasništvu je i firma Delta Real Estate iz Banja Luke koja trguje nekretninama. Mišković je u BiH preko Kipra kupio i firmu Darta trgovina, koja se bavi trgovinom na veliko hranom i pićem, tu  je  i  firma  Delta sport u  Banjoj  Luci, zatim sarajevska firma Consule za trgovinu na veliko, restoran Softa u centru Sarajeva i Jugohemija u Laktašima koja se bavi trgovinom hemijskih proizvoda. Prije nekoliko mjeseci Mišković je u Istočnom Sarajevu otvorio veliki tržni centar Tempo, ali tu nije kraj njegovim poslovnim ambicijama vezanim za BiH.  Iz “Delta Holdinga” tvrde  da  će 50  posto  prihoda  od  prodaje trgovinskog  lanca “Delta Maxi” belgijskoj “Delez  grupi”  biti  utrošeno  u  izgradnju šoping molova u Banjoj Luci i Beogradu. Za  tu investiciju  navodno  je namijenjeno oko 90 miliona eura. Na proslavi povodom dvadeset godina postojanja “Delte” iznesene su  informacije  da  bi  ova  kompanija  do 2015. godine mogla da finansira  400 miliona eura u šest šoping molova, od kojih bi se jedan nalazio u Sarajevu. Treba napomenuti da je Miškovićeva kupovina nekretnina u BiH koja je išla preko kiparske firme imala za cilj neplaćanje poreza BiH. To  Mišković  nije  mogao  izvesti  da  nije imao svesrdnu pomoć Milorada Dodika.
Izvor iz “Delte” tvrdi da su Miškovićeva preduzeća kupovala nekretnine  i  druga  preduzeća  “stihijski”,   bez plana, samo zato što su bila u poziciji da ih kupe. Na kraju, ukupan bankarski dug i hipoteke  “Delte”  i ostalih  kompanija  koje su formalno povezane sa Miškovićem, stvoren,  između ostalog  i kreditima  i zajmovima za kupovinu nekretnina, dosegli su milijardu eura prema analizi koju je sproveo Miroslav Zdravković, analitičar Narodne banke  Srbije.  Zdravković  tvrdi  da  je  to iznos  duga  zasnovan  na  njegovoj  analizi svih finansijskih izveštaja i završnih obračuna  preduzeća  u  vezi  sa  “Deltom”, koji  su  zavedeni  u Agenciji  za  privredne registre.
Međutim, mreža  kompanija koja izvire iz “Vanityja”  i sa Belizea  je nevjerovatno kompleksna. Neki analitičari tvrde da je Miškovićeva mreža off-shore kompanija zapravo legalna. Drugi,  uključujući  i članove Antimonopolske  komisije,  procjenjuju da su kompanije prekršile zakone.
Naime, skrivanjem da je pravi vlasnik mnogobrojnih kompanija, Mišković izbjegava antimonopolske zakone. Verica Brać iz Savjeta za borbu protiv korupcije je drugu mrežu transakcija koju je ranije otkrila istraga o monopolskom položaju Miškovićeve kompanije, kao i ovu oko “Vanityja” nazvala “klasičnim primjerima pranja novca”.
“On prosto ne želi da iko u Srbiji zna da on poseduje sve te kompanije”, kaže Dijana Marković-Bajalović, bivša predsjednica Anti-monopolske komisije. Izvor iz “Delte” tvrdi da postoji još preko sto kompanija kojima se upravlja iz “Delte” a nisu registrovane  na nju. Međutim, činjenica je da je Mišković upao u dužničku krizu i da će u narednom periodu morati da rasprodaje svoje poslovno carstvo. Da se Mišković zaista nalazi u velikoj finasijskoj krizi, nedavno je za naš list potvrdio i jedan od saradnika Darka Šarića koji je kazao da se Mišković kod njega zadužio  za pet miliona eura.
Miškovića su podržavali Milošević, Ðinđić, Koštunica i Tadić

Miroslav Mišković je u posljednje dvije decenije neometano, zahvaljujući bliskosti sa srbijanskim režimima, kupovao i prodavao, bogatio se i to čini i danas. Mišković je danas svakako najbogatiji čovjek na prostoru ex-Jugoslavije. Rođen je 1945. u selu Bošnjanu, opština Varvarin. Završio je Ekonomski fakultet. Radio je u nekadašnjoj “Jugobanci” u Kruševcu, a 1987. imenovan je za generalnog direktora HI Župa, takođe u Kruševcu, gde je do tada bio pomoćnik generalnog direktora za finansije.
Mišković je svoju imperiju stvorio novcem Miloševićeve države. Upućeni tvrde da možda upravo u tome leži odgovor na enigmu o nestalom Miloševićevom novcu, koji nakon Petog oktobra nije pronađen ni uz pomoć Interpola. Pouzdani izvori smatraju da su s tim računali i oni koji su kidnapovali Miškovića 2001. godine, pripadnici Jedinice za specijalne operacije, koja je svoje policijske legitimacije zloupotrebljavala i “unutar porodice”. O otmici Miroslava Miškovića i danas se malo zna. U proljeće 2001. godine, od strane pripadnika Zemunskog klana, Mišković je otet po nalogu Dušana Spasojevića i Mileta Lukovića Kuma, a uz asistenciju Milorada Ulemeka Legije. Cijena njegovog “otkupa” bila je ekspresno plaćena. Riječ je o sumi od sedam miliona maraka!
Koji su razlozi njegove otmice i tako visoko plaćene “otkupnine” postaje jasnije ako se ima u vidu da je Mišković imao neizmirene obaveze prema JSO, koja je obezbjeđivala Miškovićevu eksploataciju šumske građe iz sremsko-baranjske oblasti tokom jeseni 1995. godine. Istu građu Mišković je izvozio u Grčku. U prethodnom dogovoru oko dobiti vezane za tu građu učestvovali su Radovan Stojičić Badža i Željko Ražnatović Arkan. Kako je dogovor bio prekršen, a Mišković “zaboravio” da plati “partnerima”, došlo je do otmice nakon koje je plaćeno pomenutih sedam miliona maraka.
Munjeviti uspon imperije Mišković počinje 1993. godine u vrijeme visoke inflacije i hiperinflacije. Od Narodne banke Jugoslavije Miškovićeva banka je otkupljivala devizna sredstva parama iz primarne emisije. Zarada je bila zastrašujuće visoka.
Ipak, glavno bogatstvo Mišković je stekao nakon 5. oktobra. Pojavio se s nizom velikih, dobrih i uspješnih firmi. Preuzeo je zastupništvo “Fijata” i “Alfa Romea”. Počeo je da gradi fabriku deterdženata u Zrenjaninu. Onda je stvorio svoju banku, jednu od rijetkih koja je uživala povjerenje Narodne banke Srbije i najzad, u njegovoj poslovnoj imperiji pojavio se sistem “Maxi”. Nakon pada Miloševića svaka vlada davala je Miškoviću privligije, omogućila mu da bude monopolista, učinila ga toliko moćnim da se niko nije usuđivao da od njega sudski traži naplatu duga, a on je mnogima
jako mnogo dugovao, a i sad duguje.
Pročitajte članak na sajtu Slobodne Bosne.
Pogledaj vesti o: Miroslav Mišković

Nastavak na NUNS Centar za istraživačko novinarstvo - CINS...