Izvor: Blic, 11.Avg.2015, 14:21 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Svemir umire
Svemir polako umire, tvrde astronomi koji su obavili studiju o padu nivoa energije koji je rezultat fuzije materije koja se dešava u "nuklearnim pećima" zvezda u više od 200.000 galaksije.
Istraživanje širokog spektra predstavilo je javnosti precizne nivoe energije generisane unutar ogromnog dela svemira i otkrilo da su oni samo na polovini nivoa prisutnih pre dve milijarde godina, a ta energija nastavlja da bledi.
Istraživači iz Međunarodnog centra za istraživanja >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << radio astronomije (ICRAR) iz Zapadne Australije koristili su sedam najmoćnijih svetskih teleskopa za posmatranje galaksija na 21 razlčite talasne dužine svetlosti, od ultravioletne do infracrvene.
Svemir koji postoji barem 13,8 milijardi godina, polako ulazi u završnu fazu postojanja.
- Svemir je u suštini seo na kauč, pokrio se ćebencetom i sprema se da utone u san zauvek - kaže astronom Sajmon Drajver koji je predvodio tim.
Smrt ne znači da će svemir nestati. Još će biti tu, ali će se zvezde i ostali izvori svetlosti i energije polako ugasiti.
- Polako će stariti i menjati sve manje i manje mase u energiju i nakon mnogo godina, biće hladno i mračno mesto bez ijednog izvora svetlosti - objašnjava astronom Luk Dejvis.
Ipak, još nije vreme da ga oplakujemo, budući da, kao i svi događaji u njegovim prostranstvima, smrt svemira zahteva mnogo vremena – govorimo o bilionima (ne milijardama) godina. Ako bismo mogli da putujemo kroz vreme do vremena rođenja svemira, uvideli bismo da je u beskonačno malom delu sekunde, kosmos nastao izlivom nepojmljive energije kroz Veliki prasak.
Sva energija koja postoji danas potiče od tog trenutka, kažu astronomi. Od te eksplozije, kosmos je stvarao i druge izvore zračenja – uglavnom zvezde – menjajući deo mase u energiju, zahvaljujući ekstremnoj gravitaciji koja materiju može podvrgnuti nuklearnoj fuziji.
Međutim, svemir je „prošaran“ zračenjem velikih oblika gasa, supernova i diskova vrele materije koji kruže oko crnih rupa i postaju kvazari – sjajniji od celih galaksija. Broj i izvor tih izvora zračenja može toliko namučiti um „običnog smrtnika“, da je još teže zamisliti njihovo gašenje.
Drajverov tim posmatrao je energiju svemira kroz sedam svetskih teleskopa u Australiji, SAD, Čileu i Zemljinoj orbiti. Mnogi instrumenti specijalizovani su za određene talasne dužine svetlosti i druge elektromagnetne talase.
Njihova otkrića deo su mnogo većeg GAMA (Galaxy and Mass Assembly) koji proučava nastanak galaksija. Zahvaljujući njemu mapirana je pozicija oko četiri miliona galaksija do sada.
