Izvor: Prva.rs, 15.Jun.2015, 11:27 (ažurirano 02.Apr.2020.)
IN MEMORIAM: Bekim Fehmiu
Bekim Fehmiu je rođen u Sarajevu, 1. juna 1936. godine kao jedno od osmoro dece oca Ibrahima i majke Hedije.
Nakon deset godina boravka u Sarajevu, porodica Fehmiu vratila se u Prizren. Bekim i njegova generacija bili su prva generacija koja je u Prizrenu završila osnovnu školu i gimnaziju na albanskom jeziku. Nakon gimnazije, Bekim postaje član albanske drame “Oblasnog narodnog pozorišta”, jedinog profesionalnog pozorišta u Prištini.
“Pozorišnu akademiju” u Beogradu upisuje >> Pročitaj celu vest na sajtu Prva.rs << 1956. godine, u klasi profesora Mate Miloševića. Bekimov talenat je bio nesporan i nesvakidašnji, ali je ipak postojao jedan uslov. Primljen je na akademiju pod uslovom da što pre savlada srpsko-hrvatski jezik.
Za Bekima taj uslov nije predstavljao nikakvu prepreku. Do 1960. godine on postaje član najboljeg pozorišta u zemlji – “Jugoslovenskog dramskog pozorišta”.
Ubrzo počinje i bogata internacionalna karijera talentovanog Bekima. Bivša Jugoslavija je konačno dobila priliku da se pohvali svojim glumcem koji se svetski proslavio. Bekim je potpisao dugogodišnji ugovor sa italijanskim producentom Dinom de Laurentisom, a sarađivao je i sa drugim velikim imenima, sa Džonom Hjustonom, Olivijom de Hevilend, Avom Gardner, Dirkom Bogartom i mnogim drugima.
Fehmiu je dobio priliku da se oproba i u američkoj kinematografiji. Po mišljenju američke publike, svoju ulogu u filmu “Avanturisti” iz 1971. godine Bekim nije dobro odglumio, što je uništilo šanse da se proslavi i u Holivudu.
Među publikom je ostao upamćen i kao vaspitač Žarko Munižaba iz filma “Specijalno vaspitanje” iz 1977. godine.
Bekim je bio oženjen glumicom Brankom Petrić. U braku su dobili dva sina, Hedona i Uliksa. Sin Uliks je krenuo očevim stopama, te smo imali prilike da gledamo još jednog Fehmiua u filmovima “Crni bombarder”, “Vizantijsko plavo”, “Beli, beli svet”, “Ustanička ulica”…
Bekim Fehmiu je 1987. godine u znak protesta zbog antialbanske propagande i širenja mržnje prema albanskom narodu demonstrativno napustio predstavu “Madam Kolontajn” u Beogradu i javno se oprostio sa umetničkom delatnošću u bivšoj Jugoslaviji.
Događaji koji su usledili devetesetih godina prošlog veka, učinili su da se Bekim još više povuče.
Poslednjih godina života bavio se pisanjem autobiografije, te je ista izdata u dva dela pod nazivom “Blistavo i strašno”.
Bekim je 15. juna 2010. godine u svom stanu na Zvezdari u Beogradu izvršio samoubistvo. Porodica, kolege i državljani bivše SFRJ bili su neizmerno tužni gubitkom ovakvog čoveka i talenta.
Izvor: Vikipedija, wannabe, blic
