Izvor: Blic, 27.Dec.2008, 09:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Proizvodnja mala, proizvodi zastareli
Mada je proizvodnja u prvih deset meseci ove godine u metalskoj industriji Vojvodine veća za 15 odsto nego lani u istom razdoblju, situacija je po procenama privrednika iz te branše daleko od zadovoljavajuće.
Ni to što je izvoz, vredan ove godine zaključno sa oktobrom 562 miliona dolara, veći čak za 70 odsto nego lane, niti što je time uvoz, vredan u istom razdoblju 583 miliona dolara, pokriven sa za ovdašnje prilike visokih 96 odsto ne može da ulije nadu, jer se tokom >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << tranzicije drastično na gore promenila struktura proizvodnje, odnosno asortiman proizvoda vojvođanskih metalaca. Sprovedena, a nedovršena privatizacija je u ovom sektoru vojvođanske privrede donela neefikasnost, upravo suprotno od ciljeva zbog kojih je proklamovana i sprovođena.
Dragomir Subić, direktor zrenjaninskog brodogradilišta "Begej", ukazuje da je udeo metalaca u ukupnoj proizvodnji pokrajine tek 8,6 odsto, da nešto više od 27.000 radnika čini tek 10 odsto svih zaposlenih, a izvoz petinu izvoza Vojvodine. Pre raspada SFR Jugoslavije metalci su ostvarivali četvrtinu ukupne vojvođanske proizvodnje, isto toliko izvoza, a zapošljavali gotovo trećinu svih radnika u pokrajini. Subić podseća da je pojedinih godina samo vrednost izvezenih brodova dostizala blizu 100 miliona dolara, a izvoz tri metalna giganta, "Severa", "Novkabela" i "Livnice Kikinda", nadmašivao izvoz celokupnog vojvođanskog agrara! Todor Bartoš, savetnik u Privrednoj komori Vojvodine, ističe da je najgore što se promenila struktura proizvoda; nekada su dominirali alatne mašine, alati, uređaji najviše tehnologije, dok se danas izrađuju metalni delovi (naj)jednostavnije tehnologije, pa je osnov profitabilnosti firmi u jeftinoj radnoj snazi.
Relativno mnogo se radi, a skromna je vrednost proizvedenog. Tako je ovogodišnja produkcija tek 17,3 odsto vrednosti proizvodnje iz 1989. godine. Bartoš pojašnjava da je vrednost mašine čak šest puta veća od vrednosti metalnih delova proizvedenih za isto vreme. Stoga je promena asortimana desetkovala učinak ovdašnjih metalaca, nekada modernu proizvodnju strukturirala kao rad firme u koloniji.
A pravilo je, aktuelizovano globalnom krizom i reindustrijalizacijom, da se stepen razvijenosti meri udelom metalske proizvodnje u ukupnom bruto domaćem proizvodu, a savremenost proizvodnje učešćem informatičkih tehnologija u metalskom kompleksu.
