Izvor: Blic, 08.Jul.2014, 22:33 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Zbogom Boro, mnogo smo te voleli
Duhovitost je zdrav odnos prema životu, humor odraz inteligencije i vitalnosti, govorio je Bora Todorović, bard i legenda jugoslovenskog glumišta koji je juče u 84. godini preminuo u Kliničkom centru Srbije.
Nakon nedavne uspešne operacije slepog creva, kako su saopštili lekari, imao je moždani udar zbog kojeg je pao u komu iz koje se, uprkos nadama i očekivanjima onih koji su ga voleli, nažalost nije izvukao. A voleli su ga mnogi: milionska publika, brojni prijatelji, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << saradnici, kolege...
Rođen je u učiteljskoj porodici i u Beogradu 5. novembra 1929. godine kao mlađi brat kasnije čuvene Mire Stupice.
“Rano sam izgubio oca, sa nepune tri godine, i ne pamtim ga”, rekao je u jednom od intervjua “Blicu” pričajući o detinjstvu koje, kako je napomenuo, trajno obeleži svakoga. ”Mira je već bila devojčurak. Veoma sam ličio na oca, te je mama imala pomalo specifičan odnos prema meni. Cmizdrio sam kad je mama lupala ćuške Miri, nisam to mogao da podnesem.”
Ako bi trebalo izvući zajednički imenitelj kazivanja o Bori Todoroviću, ne samo povodom smrti nego i uopšte uzev, onda bi to bilo - briljantan glumac, ogromni šarm, poštenje, vitalnost, duhovitost, čudesan odnos prema životu.
Studije mašinstva Bora je zamenio glumom. U klasi profesora Joze Laurenčića studirao je sa Ljubom Tadićem, Slobodanom - Cicom Perovićem i Markom Todorovićem.
Đenka i Kusta
Izvrsne uloge ostvario je na ekranu: čini se nemogućim izdvojiti nekoliko, al‘ među njima bi svakako bio Đenka iz legendarnih “Maratonaca” i replika “Ponovo radi bioskop” koju je izgovorio i sa bine nakon petooktobarskih promena 2000. On sam je govorio kako je lik Ciganina iz Kusturičinog “Doma za vešanje” od onih uloga u kojima je najdalje otišao.
Sijaset je uzbudljivih priča vezanih za njegove studentske dane, primerice od toga kako je bivao u domu Bojana i Mire Stupice, kako im je doveo da kod njih živi kasnije nezaobilazni član brojnih filmskih ekipa Ćita, kako je drugovao sa motorima...
“Ne da nisam u detinjstvu, nego ni kada sam počeo da se bavim glumom nisam slutio kako će se stvari razvijati”, kazao je 2006, kada je postao laureat najprestižnijeg glumačkog priznanja “Dobričin prsten”.
“Kada mi se desio prvi uspeh, kada sam osetio ukus tog kolača, postao sam vredan. Alav nikad bio nisam, al‘ svoju teritoriju branio jesam”, kazao je tom prilikom i napomenuo: ”Nisam čovek koji glorifikuje svoje uspehe. Gledam da lepo živim danas, da mi bude dobro i sutra i prekosutra. Nisam ni čovek velikih uspomena, što je, verovatno, odraz moje vitalnosti i činjenice da stvari gledam kao da je život tek preda mnom.”
Njegov prvi pozorišni angažman bio je u Beogradskom dramskom, ali je sa sestrom Mirom Stupicom i njenim tadašnjim suprugom Bojanom Stupicom ubrzo otišao u Zagreb i četiri godine (1957-1961) radio na sceni Hrvatskog narodnog kazališta („Smrt trgovačkog putnika“, „Zvjezdani časovi čovječanstva“...). Po povratku u Beograd postaje član Ateljea 212, gde igra u nizu predstava, među kojima su „Arsenik i stare čipke“, „Krmeći kas“, „Razvojni put Bore Šnajdera“, „Kape dole“, „Čudo u Šarganu“, „ Audijencija Vernisaž“... U Zvezdara teatru igra u „Mrešćenju šarana“, „Pazarnom danu“, „Lariju Tompsonu“... Na opasku da je “optužen“ za duhovitost, svojevremeno, kroz prepoznatljiv smešak, kazao je: ”To je refleks da odmah odgovorim. Duhovitost je pitanje zdravog odnosa prema životu, humor znak inteligencije i vitalnosti, ne znam bolje sastojke od kojih se život da sačiniti.”
Uz “Dobričin prsten”, dobitnik je niza drugih nagrada, među kojima su “Pavle Vuisić”, “Sterijina nagrada“, “Zlatna klapa”, Gran pri u Montrealu, nagrada Messa, “Zlatni ekran”...
Nezaboravne uloge
TV serija “Diplomci” iz 1971. Uloga: Budimir - Buda Bumba
Prva glumačka bravura kojom je svrstao sebe u prvu klasu jugoslovenskih glumaca
Film “Nacionalna klasa” iz 1979. Žika, Žilijen
Briljantna epizoda po kojoj ga pamte i generacije rođene mnogo posle premijere tog filma
TV serija “Vruć vetar” iz 1980. Slobodan - Bob Mihajlović
Maestralna uloga lokalnog prevaranta koji traži način da bez mnogo naprezanja uspe u životu
Film “Ko to tamo peva” iz 1980. Ožalošćeni
Efektna epizoda u remek-delu Slobodana Šijana
Film “Maratonci trče počasni krug” iz 1982. Đenka
Uloga po kojoj će ga pamtiti najveći broj ljudi. Đenka je Todorovićev filmski nadimak za sva vremena
Film “Balkan ekspres” iz 1983. Pik
Nezaboravnu repliku “Samo tetki da odnesem lek” izgovorio je upravo u ovom filmu
Film “Dom za vešanje” iz 1988. Ahmed
Jedna od najboljih uloga u karijeri, fascinantno kako je uspeo da skine jezik Roma i njihovo ponašanje
Film “Balkanski špijun” iz 1984. Petar Markov Jakovljević
Odlična uloga uz nezaboravnog Batu Stojkovića
Film “Profesionalac” iz 2003. Luka Laban
Uverljivo je igrao udbaša
Film “Poseban tretman” iz 1980. Rade
Epizoda koja je dala poseban ton filmu.
Pročitajte još Borine poslednje reči Zašto smo voleli Boru Todorovića Preminuo Bora Todorović Kako je govorio Bora Todorović: Nisam imao lice da igram ljubavnike Saučešće Tasovca porodici Bore Todorovića: Po legendi veliki glumci nas napuštaju leti Kovačević: Bora je mnogim građanima bio kao najbliži rod. Meni će nedostajati kao stariji brat Zelenović: Otišao veliki glumac! Jovanović: Bora je bio tvrd protivnik nacionalizma
Najčitanije SADA:
