Izvor: B92, 20.Apr.2011, 13:25 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Beograd je jedno veliko selo
Beograd -- Sa godišnjom proizvodnjom od 30.778 tona šljiva, 29.062 tone bresaka, 19.493 tone jabuka, za Beograd može da se kaže da je centar proizvodnje pekmeza u Srbiji.
Kada se tome doda podatak da godišnje u Beogradu rodi 2.363 tone oraha i da ima 40.690 košnica pčela neupućeni bi pomislili da je u pitanju veliko selo.
Šalu na stranu, ali Beograd i jeste jedno veliko selo. Sa 205.807 hektara >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << obradive površine, od čega je najviše, 173.571 hektara, oranica i bašta, Beograd je veliki proizvođač hrane.
Pilići i detelina
Beograd ima 854.631 komad živine, 226.147 svinja, 59.004 ovaca i 40.690 košnica pčela. Konja ima samo 181 i taj broj se od 1980. godine (kada je bilo, kako se navodi u Godišnjaku - 9.015 konja) svake godine smanjuje. U prestonici se godišnje ubere 272.342 tone kukuruza, 90.568 šećerne repe, 10.943 tona deteline, 3.567 tona suncokreta. Kukuruza najviše proizvede Obrenovac, suncokreta Palilula, deteline Mladenovac.
Najviše orbadive površine nalazi se u Obrenovcu, Mladenovcu i Paliluli (po oko 28.000 hektara) dok Vračar, Savski Venac i Star grad jedu ono što drugi proizvedu, jer u njihovim baštama raste samo cveće!
Pa, čak, i na Novom Beogradu (koji oko solitera ima samo 832 hektara obradivog zemljišta) svašta rodi: 314 tone pšenice, 155 tone krompira, 36 tona šljiva, 26 tona trešanja, 18 tona jagoda, navodi se u Statističkom godišnjaku Beograda za 2010.
Najveća nepoznanica su upravo jagode kojih godišnje u Beogradu rodi 5.603 tone, a najviše (4.320 tone) u Grockoj. U SFR Jugoslaviji Sopot je bio sinonim za jagode, a sada je prinos tek 392 tone.
"U Sopotu, osim PKB, koji je imao 1.400 hektara plantaža voća nije bilo velikih sistema, a mali posed nema šanse na tržištu. Nekada smo snabdevali celu državu, a sada se jagode teško prodaju u Beogradu. Šansa je u ukrupnjavanju poseda i proizvodnji zdrave hrane”, kaže Živorad Milosavljević, predsednik opštine Sopot.
Sa proizvodnjom od 59.639 kilograma krompira, 3.311 tona šargarepe, 6.082 tone crnog luka, 3.042 tone pasulja, 24.585 tona kupusa, 22.364 tona paradajza i 4.292 tone graška godišnje, Beograđani ne treba da se plaše gladi.
Mladenovac je rekorder u prinosu krompira (10.902 tone) i crnog luka (6.082 tone), dok polovina beorgadskog paradajza poraste u Grockoj. Mala Grocka je prava "voćarska opština", jer se u njoj nalazi polovina rodnih stabala - 107.738.
Na teritoriji Beograda, očigledno, najbolje uspevaju šljive, jer glavni grad ima 155.509 stabala, koja daju 30.778 tona šljive. Rekorder u šljivarstvu je Mladenovca - 8.567 tona.
Traktori
Čak 1.347 traktora registrovano je u Beogradu, a najviše (246) krstari Grockom. Na drugom mestu, sa 161 traktorom, nalazi se Mladenovac, a na trećem Novi Beorgad – 150. Zanimljivo je da je u Starom gradu registrovano 33, a na Vračaru 12 traktora iako nemaju ni hektar obradive zemlje. To su vozila "Zelenila".
Zanimljivo je da iako Novi Beorgad ima samo 500 stabala višnje o njima se dobro brinu, jer daju prinos od 18 kilograma po stablu što je više nego u Sopotu, Lazarevcu, Surčinu i Barajevu. Novobeogradskim kajsijama, međutim, ne prija ravničarska klima. Beograđani, a srpski domaćini.
Plastenici slabo "niču”
Prema statističkim podacima u Beogradu se nalazi svega 63,3 hektara pod plastenicima i staklenicima. Od toga, 8,3 ha su u vlasništvu firmi i zadruga, a 55 ha su u vlasništvu pojedinačnih poljoprivrednih proizvođača.
Najveći broj plastenika nalazi se u prigradskim opštinama, a pogotovo u Velikom Selu i Slancima.
Ipak, razvoju ove poljoprivredne proizvodnje nisu mnogo doprineli ni projekti grada poput "Zelenog prstena", kojim grad obezbeđuje polovinu od potrebnih sredstava za podizanje zasada ili plastenika, iako je tržište Beograda "gladno" za ovim proizvodima.
Prošle godine u ovoj akciji obezbeđeno je 97 miliona dinara, ali je utrošeno svega 37 miliona. Za dodelu sredstava javio se svega 31 poljoprivrednik, ali je samo 22 iskoristilo sredstva. Ove godine za te svrhe planirano je tek 34 miliona dinara.
