Izvor: Blic, 06.Avg.2016, 08:09 (ažurirano 02.Apr.2020.)
NA DANAŠNJI DAN Umro je Dijego Velaskez, prvi moderni slikar
Dijego Velaskez rođen je 6. juna 1599. godine u Sevilji. Njegov otac, Doh Huan Rodrigez de Silva već u dvanaestogodišnjem dečaku otkriva slikarski talenat. Posle kraćeg učenja kod svojevoljnog Franciska Herere, otac prepušta sina osrednjem, ali ljubaznom slikaru Hrancisku Pačeku.
Iako je učitelj u Velaskezu vrlo brzo otkrio genija, učenik ostaje u majstorovoj kući, kao deo porodice i ženi se Huanom, Pačekovom kćerkom. Pre nego što je navršio dvadesetu, slika >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << dela kao što su: "Doručak", "Žena koja prži jaja", "Vodonoša iz Sevilje", a pre svih "Poklonjenje kraljeva" - danas jednu od najsavršenijih slika u madridskom muzeju "Prado". Godine 1623. kucnuo je slikarev sudbonosni čas. Zahvaljujući Pačekovim vezama sa vojvodom Olivaresom, Velaskez upoznaje španskog kralja Filipa IV i razvija pred njim svog "Vodonošu". Smesta je imenovan za dvorskog slikara. Prima platu od dvadeset dukata mesečno, u stvari, dvorska mu kasa često ostaje dužna. Kralj Filip IV smatra najvećeg slikara u zemlji svojim „posedom“. On, blistavi genije Španije, celog života zavisi od tuđe volje!
Kao umetnik, Velaskez predstavlja jedan veliki datum u istoriji slikarstva. On je prvi koji slika samo uljanom bojom i jedan od najboljih poznavalaca slikarskog zanata uopšte. Velaskezov slikarski rad može se podeliti na tri faze: Seviljsku, prvu i drugu madridsku. Seviljska faza obuhvata period njegovog učenja u Sevilji i njegov rad sve do 1623. do odlaska u Madrid. Njegove rane slike mešaju karavađovski realizam sa dostojanstvom žanra koji podseća na Le Nena, ali su dublje. Tom nizu pripadaju "Vodonoša" i "Žena koja prži jaja". Prva madridska faza obuhvata vreme od 1629. do 1650. godine, od njegovog prvog do njegovog drugog odlaska u Italiju. Druga madridska faza traje od 1650. do kraja života, 6. avgusta 1660.
Dijego Velaskez je naslikao desetine remek-dela među kojima su: "Venera sa ogledalom", "Predaja tvrđave Brede Špancima", "Dvorske dame", "Kraljević Baltazar Karlos na konju", "Princeza Margarita", "Princeza Margarita u plavoj haljini", "Princeza Mari- Terez", "Krunisanje Marijino", "Tkalje". Za vreme svog drugog boravka u Rimu izradio je "Portret pape Inoćentija X" (Palata Doria, Rim), kome su se od nastanka svi divili. Blistave bele i crvene boje odeće ističu zacrvenelo, gotovo ljutito i ratoborno papino lice. Taj portret je remek-delo slikarstva, i jedno od najboljih u tom žanru.
Iako je Velaskezovo slikarstvo prolazilo kroz tri faze, on slika lako i vedro, boje su mu čiste, prozirne i jasne a kompozicija vanredna. U svemu što slika on je strogi realista: životna istina koja deluje s njegovih slika je potresna. Teško da je i kod jednog umetnika bila tesno spojena stvarnost života s tako visokim umetničkim vrednostima (izuzimajući genijalnog Rembranta). Odgovarajući najintegralnijoj i najhumanijoj koncepciji portreta što je daje istorija slikarstva, oni dopuštaju, sa tehničkog stanovišta, da se Velaskez smatra za prvog modernog slikara.
