Blog: NUNS Centar za istraživačko novinarstvo - CINS, 27.Avg.2010, 20:32 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Od kradljivca kobasica do kralja kokaina
Vijesti, 24.avgust 2010. - Nezavisno udruženje novinara Srbije objavilo Šarićev profil i njegove tri prevosažne presude
Najtraženiji bjegunac iz Pljevalja Darko Šarić (40), označen kao glavni kokainski bos na Balkanu, otpočeo je svoju kriminalnu biografiju nizom, uglavnom sitnih prestupa.
U njegov kriminalni dosije ušla je prva krađa iz maja 1991. kada je iz prodavnice “Poljopromet” u Priboju odnio kobasice, sudžuk, slaninu, medenjake...
Skoro dvije >> Pročitaj celu vest na sajtu Blogovi << decenije kasnije on je u bjekstvu jer ga Srbija sumnjiči za šverc 2,2 tone kokaina. U “begraundu” ima i trgovinu oružjem, ali tu nedostaje čuvena pljevaljska priča o nestanku krojačevog “blaga”...
Prema presudama Osnovnog suda u Pljevljima, koje je objavilo Nezavisno udruženje novinara Srbije (NUNS)na sajtu, ovaj Pljevljak sa srpskim državljanstvom, tri puta je pravosnažno osuđivan za krivična djela - teška krađa, nedozvoljeno nošenje oružja i eksplozivnih materija, izazivanje opšte opasnosti i lake tjelesne povrede.
NUNS je napravio on-lajn profil Šarića, koji sadrži mnoštvo informacija o njegovim saradnicima, kompanijama koje je kontrolisao i njegovoj imovini. Profil su sastavili novinari Centra za istraživačko novinarstvo NUNS-a, a među dokumentima su kompanijski zapisi i bankovini transferi iz kojih se vidi kako su Šarić i saradnici investirali desetine miliona eura iz of-šor zona u Srbiju.
Zbog krađe novca iz porodične kuće krojača Dragana Kneževića u Pljevljima, iako je u prvostepenom postupku 1993. godine zbog teške krađe bio osuđen na sedam godina robije, a godinu dana kasnije na četiri, Šarić nije proveo ni dan iza rešetaka.
Kada se krajem 90-tih sa novcem vratio iz Italije, gdje je pobjegao nakon krađe iz Kneževićeve kuće, on je, kako je oštećeni Pljevljak ranije ispričao “Vijestima”, po kuriru ponudio da mu vrati ukradeni novac, ali da zauzvrat ode sa advokatom u sud i “povuče tužbu”.
'Tako je i bilo. U sudu se to brzo sve završilo, ali su mi rekli da Darko nema sav novac već samo 50 hiljada maraka, a da će mi umjesto ostatka dati automobil. Pristao sam na nagodbu, uzeo pare i vratio se svom poslu', ispričao je ranije krojač Knežević.
U oslobađajućoj presudi pljevaljskog suda, koja je uslijedila a koja je objavljena na sajtu NUNS-a, se navodi da je uvidom u registraciju utvrđeno da je Šarićev brat Duško vozilo “pasat” pljevaljskih registracija, preveo na Kneževića.
Citiraju se i parnični spisi da su Šarić i njegov saučesnik u krađi morali da vrate 53.000 maraka, 9.000 franaka i po 3.000 dolara, odnosno dinara, krojaču, ali sa obrazloženjem da je u pitanju dug.
Šarić je oslobođen sumnji za krađu sa obrazloženjem da za to nema dokaza. Sve nakon što je on, po povratku iz Italije, tražio ponavljanje postupka u kojem pred krivičnim vijećem sudije Miroljuba Banovića je oslobođen krivice.
Za razliku od prethodnog suđenja, kada se presuda temeljila na iskazu ključnog svjedoka Branislava Drobnjaka, koji ga je optužio za saučesništvo, novi proces je dobio i nove obrise - putpuno izmijenjene činjenice!
Drobnjak, koji je zbog krađe 53.000 maraka, 9.000 švajcarskih franaka, 3.000 dolara i zlatnog nakita iz Kneževićeve kuće u naselju Šumani, 11. avgusta 1993. godine, prilikom hapšenja u Novom Sadu, tvrdio je da mu je Šarić bio saučesnik, sedam godina kasnije, u pljevaljskom sudu je ispričao potupuno drugačiju verziju.
On jet vrdio da je krađu izvrišio sam. Navodno, pravdao se da je Šarića pomenuo u postupku, jer je znao da je on već u Italiji i da je nedostupan organima gonjena. Nekoliko Šarićevih prijatelja, takođe, dalo mu je alibi da je te noći bio sa njima.
U sudskoj presudi se navodi i da je Šarić nakon pljačke ušteđevine otputovao u Bar, sa tadašnjom djevojkom, sada bivšom suprugom Natašom Lončar i prijateljem Safetom Đurđevićem. Tada je uspio da umakne policiji u Baru, zbog čega su privođeni njegova djevojka i prijatelj. U kasnijem postupku je tvrdio da je pobjegao usljed straha od policijske represije zbog ranijeg krivičnog djela, odnosno krađe.
“Iznenadno bježanje okrivljenog za Italiju samo po sebi bez drugih dokaza, ostaje samo određena indicija bez snage da preraste u dokaz krivljenja okrivljenog”, stoji u obrazloženju oslobađajuće presude pljevaljskog suda iz 2000. godine, koju je potpisao sudija Banović.
Isti sudija je 1998. godine osudio Šarića na dva mjeseca zatvora zbog krivičnih djela - nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija, izazivanje opšte opasnosti, laka tjelesna povreda. U toj presudi uračunat je i period od nepunih mjesec dana, koji je optuženi 1993. godine proveo u Istražnom zatvoru, zbog ovog slučaja. Iste godine, Šarić je u odvojenom postupku još jednom osuđen za nedozvoljeno držanje veće količine oružja, koje je prodao za tadašnjih tri hiljade maraka. U presudi pljevaljskog suda, on je kažnjen na samo tri mjeseca, iako je predviđena minimalna kazna bila godinu dana. U obrazloženju presude tada je navedeno da je kao olakšavajuća okolnost uzeta činjenica da je SRJ bila u ratnom okruženju.
Ovu presudu preinačio je Viši sud u Bijelom Polju.
Te dvije kazne zatvora spojene su odlukom pljevaljskog suda od 4. januara 2001. godine, tako što je Šariću izrečena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od četiri mjeseca zatvora.
U početku su cigarete, čarape i eurokrem bili dovoljni
Darko Šarić je u Osnovnom sudu u Pljevljima 1992. godine bio uslovno osuđen, zbog teške krađe u prodavnici “Poljopromet” u Priboju.
Krađu je, prema presudi, izvršio 22. maja 1991, oko 23.30 časova, zajedno sa Dejanom Posukom, kada su metalnom polugom i ključem obili katanac na vratima prodavnice.
“Tom prilikom su oduzeli 11 kilograma čajne kobasice i sudžuka, 7,30 kilograma slanine, 2,6 kilograma suvih rebara, 3,10 kilograma salame, 9,5 kilograma gljiva, dva kompleta servisa za kafu, četiri para čarapa, 12 komada eurokrema od 250 grama, devet komada eurokrema od 150 grama, 10 komada začina “C” od 500 grama, jednu blanju, jedan poslužaonik od rostfraja, pet komada kolača “medeno srce”, šest komada bijelih čaršava, 12 komada lješnik karamela od 10 grama, devet komada čokolade “Ideal” od 200 grama, četiri kompleta posteljine, 23 kilograma pržene kafe, 161 paklo cigareta “point”, 148 pakla cigareta “drina sarajevska”, 41 paklo cigareta “drina niška” i oko 550 dinara”, navodi se u presudi iz jula 1992. godine, koju je potpisao sudija Dragan Peruničić.
Pošalji/Snimi
Nastavak na NUNS Centar za istraživačko novinarstvo - CINS...
