Izvor: B92, 31.Jul.2010, 17:20 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Udar masivnog asteroida 2182. godine?
Asteroid nazvan "1999 RQ36" ima 1 u 1000 šansi da pogodi našu planetu, i to najverovatnije 24. septembra 2182. godine. Prvi put je otkriven 1999. godine, a velik je preko 550 metara u prečniku. Kada bi asteroid ove veličine udario Zemlju, došlo bi do pustošenja i verovatno do masovnog izumiranja.
Naučnici tvrde kako je potrebno preuzeti mere do 100 godina ranije od očekivanog udara, da bi se moglo računati na bilo kakvo skretanje putanje i ublažavanje udara. Da ga nisu >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << otkrili do 2080, bilo bi nemoguće skrenuti ga sa putanje.
Iako šanse izgledaju male, daleko su veće da nas on udari nego Apofis (Apophis), koji ima 1 u 250000 šansi da nas pogodi 2036. godine.
Maria Eugenija Sansaturio i naučnici sa Univerziteta Valjadolid u Španiji su koristili matematičke modele da bi izračunali kolike su šanse da nas pogodi asteroid do 2200. godine, i bili su šokirani kada su shvatili da postoje čak dve šanse da nas pogodi u 2182. godini
Totalna šansa za asteroid "(101955) 1999 RQ36" iznosi 0.00092 (1 u hiljadu), ali je iznenađujuća činjenica da više od pola verovatnoće (0.00054) odgovara baš 2182. godini.
Opasni asteroid se trenutno nalazi iznad Sunca i biće vidljiv sa Zemlje oko proleća 2011. godine.
Da bi izračunali i pratili šanse ovog asteroida da udari Zemlju, naučnici su koristili dva matematička modela. Verovatnoća da nas udari do 2060. godine je neznatna, ali se povećava čak 4 puta do 2080. jer se okreće u zamahu prema našoj planeti. Nakon toga, šanse opadaju da bi ponovo porasle u 2162. i 2182. godini. Asteroid "1999 RQ36" pripada grupi potencijalno opasnih asteroida (engl. PHA) koji zbog svojih orbita prete da udare Zemlju i nanesu veliku štetu.
Njegova orbita je u praksi određena pomoću 290 optičkih opservacija i 13 radarskih merenja, međutim, postoji značajna "orbitalna nesigurnost", jer na njegovu putanju, osim gravitacije, utiče i Jarkovski efekat (Yarkovsky effect). Ovaj efekat je otkriven 2003. godine, nazvan je po ruskom inženjeru, a odlikuje se mogućnošću asteroida da upija Sunčevu energiju i ponovo je odašilje u svemir u obliku toplote koja mu donekle može izmeniti putanju.
Istraživanje koje je objavljeno u časopisu "Ikarus" predviđa šta se može dogoditi u budućnosti ukoliko se uzme u obzir navedeni efekat.
"Posledica ove kompleksne dinamike nije samo mogućnost relativno velikog udara već se i realna procedura odbijanja (pomeranje putanje) može desiti pre 2080. godine, još lakše, pre 2060.", ističe Sansaturio. Ona dodaje i "da se desilo da smo ga otkrili posle 2080, ne bi bilo moguće uraditi ništa, jer bi zahtevalo tehnologiju koja nam još uvek nije dostupna".
Za praćenje ovakvih pojava potrebna je mogućnost gledanja više od jednog veka u budućnost, a naša sredstva mogu da vide do 80, 100 godina unapred.
Jedna od mogućnosti za skretanje asteroida sa putanje je i slanje nuklearne bojeve glave koja bi razorila asteroid i spasila Zemlju katastrofe.
Fizičar Dejvid Dirborn sa Nacionalne laboratorije Lorens Livermor u SAD, staje u odbranu stava da se nuklearnim oružjem može odagnati opasnost od ovako velikog asteroida, pogotovo u situacijama kada nema dovoljno vremena za uobičajene metode.
