Izvor: Nezavisne Novine, 17.Jan.2015, 12:10   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Dujaković: »Torinski konj« remek-djelo

Posljednji film mađarskog reditelja Bela Tara "Torinski konj" (The Turin Horse, 2011) remek-djelo je o životu dvoje izolovanih ljudi u mađarskoj nedođiji, gdje vjetrovi nikada ne staju.

Kao i kod ranijih filmova (Satantango, 1994), Tar majstorski gradi nevjerovatno stilski diciplinovan film u 30 dugih mizankadrova (dužina filma dva sata i 26 minuta) što ga čvrsto pozicionira u malobrojnu grupu reditelja koji su iz autentičnosti prizora izvlačili unutrašnji smisao životnih zbivanja >> Pročitaj celu vest na sajtu Nezavisne Novine << i približili film kao umjetnost potpunoj iluziji stvarnosti (istoj "školi", pripada i veliki mađarski reditelj Mikloš Jančo).

Siže filma je jednostavan: negdje u nekoj mađarskoj zabiti žive otac i kćer. Otac ne vidi na jedno oko, a i ruka mu je oduzeta. Imaju konja koji odbija hranu pa ga ne mogu upregnuti. Vani neprestano duva hladan vjetar koji raznosi prašinu. Jedino što imaju za jelo je krompir. Svaki dan kćer oblači oca, odlazi do bunara po vodu, daje konju slamu i skuha dva oveća krompira. Svaki dan je isti - ista rutina, isto vrijeme, ista duboka bijeda. I to je sve.

Postupkom fragmentarne naracije, Tar je film podijelio u šest dijelova od kojih je svaki dio jedan dan u sedmici. U svakom dijelu ponavljaju se slični prikazi jednostavnih dnevnih radnji, gotovo ritualnih (dobavljanje vode, cijepanje drva, jedenje krompira i djevojka koja pomaže ocu da se obuče i svuče) sa rijetkim dijalozima, i crnom-bijelom fotografijom kojom se gradi atmosfera tjeskobe i samoće.

Na kraju filma simbolički prestaje vjetar, oni ostaju da sjede za stolom sa posudom sa krompirom, dok se postepeno gasi svjetlost u petrolejskoj lampi, a prizor prelazi u tamu.

"Torinski konj" je krajnje nekonvencionalna priča o cikličnosti dnevnog napora ljudskog života u svim elementima rutine i banalnosti, ali sa jakom zapitanošću o mogućnosti višeg smisla na putu preme opštoj katastrofi.  "Torinski konj" vraća vjeru i nadu da film jeste univerzalna umjetnost koja bi ovaj svijet mogla napraviti boljim mjestom.

(Autor je Goran Dujaković, profesor režije)

Nastavak na Nezavisne Novine...