Izvor: Blic, 07.Okt.2006, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Roštilj i paprike ponos grada
Roštilj i paprike ponos grada
LESKOVAC - Slavu Leskovca i leskovačke kotline okružene obroncima nekoliko planina na jugu Srbije pronele su vredne zanatlije, trgovci i industrijalci, koji su krajem 19. veka udarili temelje tekstilne industrije na Balkanu. Danas je ovaj grad na Vetrenici prepoznatljiv po najukusnijim specijalitetima sa roštilja i naročito po 'leskovačkoj mućkalici', rado viđenim jelom i u luksuznim evropskim i japanskim restoranima.
Siromaštvo >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << uzrokovano kolapsom privrednih giganata nije slomilo dovitljive Leskovčane, pa se nekrunisana prestonica roštilja može pohvaliti još jednim brendom - ranim povrćem. Od januara do jula okolina grada pobeli od načičkanih velikih plastenika, koji se, kako Leskovčani u šali vele, vide i iz vasione. Bogati leskovački proizvođači i nakupci ranog povrća svoje imovno stanje manifestuju 'merdžama' i BMW-ima, a snajke i zetovi traže se samo u ravnima po bogatstvu.
Odlukom o napuštanju svetskih prestonica i povratku u rodni grad, slavni naučnik Miodrag Stojković, koji je prvi u svetu klonirao ljudski embrion u medicinske svrhe, vratio je mnogim Leskovčanima nadu u svetliju budućnost. Ali, njegovog povratak i otvaranje klinike za veštačku oplodnju prate i neke od pošalica.
- Kad žena ne može da rodi, treba menjati petla, a ne doktora - komentarišu dežurni kibiceri iz nekoliko preostalih kafana sa kockastim isflekanim stolnjacima, u kojima se više ne oseća miris crnog 'olaja', sredstva za pranje podova.
Sa mirisom 'olaja' nestao je i boemski Leskovac. Između dva svetska rata ovde je bilo više kafana nego Beogradu i, čak, 12 javnih kuća. Tu se odvijao ceo društveni život - pozorišne i mađioničarske predstave, ugovarali brakovi, padali dogovori o rušenju političara, a boemi, meraklije i ulični filozofi, poput Moše Zivana, Bože Rogonje, Žike Ćope, Karelija i Klašnje bili su duša grada.
U to vreme, Leskovac je, sa osam osnovnih banaka, bio i centar srpskog bankarstva, ali i zanatski centar sa stotinak načičkanih radnji.
Ali, postoji nešto u čemu su Leskovčani istrajni vekovima, uprkos školama i elektronskim medijima. To je specifičan govor za koji Beograđanima i Vojvođanima, na primer, treba tumač, ali i upotreba samo jednog padeža - nominativa.
Kao urbano gradsko naselje Leskovac se prvi put u pisanim dokumentima pominje 1400. godine u povelji kneginje Milice i despota Stefana Lazarevića, a mnogobrojne legende upućuju na zaključak da je ime dobio po močvarnom rastinju 'leska'.
U PONEDELJAK: ZRENJANIN
Milica Ivanović
