Izvor: Blic, 30.Okt.2007, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Protiv Titovih cenzora
U vreme Titove vladavine Jugoslavija je bila zemlja bez velikih sloboda mišljenja. Svuda su postojali cenzori, ideološke komisije.
Od medija su presudan uticaj imala dva kanala državne televizije i nekoliko dobro kontrolisanih radio stanica, kao što su bile Radio Beograd, Radio Studio B i Radio 202. Urednici u državnim medijima tog vremena bili su uglavnom cenzori. Mnogi mladi kadrovi nisu bili iz plejada satrapa i cenzora. Paradoksalno je bilo to što su mnogi od njih, rasejani u >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << desetine socijalističkih omladinskih organizacija, bili potpuno svesni bliske buduće promene sistema. Novi talas je za mlade političare tog vremena bio neka vrsta buđenja iz komunističkog sna. Manji broj mladih političkih kadrova iz perioda osamdesetih su rukovodili fondovima svojih organizacija. Iz takvih fondova izvlačile su se pare za finansiranje koncerata novotalasnih bendova. Isti ti političari su se devedesetih godina sa usponom Miloševićevog režima dokopali vodećih pozicija u društvu i radikalno se izmenili.
S druge strane, najveću moć u politici osamdesetih imali su potpuno neobrazovani i primitivni ljudi, na volšeban način bliski Titu, za koje je titoizam bio kao religija. Bilo kakva popuna protiv komunističkih tekovina smatrala se za jeres. Sa smrću Josipa Broza, „novotalasni" političari pokušali su da preuzmu vlast. Njihova pobuna protiv Titovih cenzora bila je u podršci novotalasnim herojima. Džoni Štulić, frontmen „Azre", bio je u tom periodu najsnažniji glas te pobune. U pesmi „Kurvini sinovi" Džoni eksplicitno kaže: „Iza prozora nemirnog sna osjećam njihove sjene, gledam kako kroz zidove plešu kurvini sinovi. Zatvori gubicu nije vrijedna zanata, istresi gorčinu do kraja. Na strateškim mjestima njihovi ljudi, kurvini sinovi. Lutke od krvi bez trunke ideje, ubice na cesti, loša noć bježim iz grada, oni dolaze."
