Izvor: Politika, 16.Avg.2008, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Biti u pozorištu
U svojoj knjizi dr Marina Milivojević-Mađarev bavi se rediteljskim stilovima Dejana Mijača, Slobodana Unkovskog i Dušana Jovanovića
Postoje li rediteljski stilovi u Jugoslovenskom dramskom pozorištu i da li su, i koliko, važni tema je koju je u svojoj knjizi „Biti u pozorištu” istraživala dr Marina Milivojević-Mađarev. Knjiga je nastala od doktorske disertacije koju je autorka Mađarev odbranila u januaru kod profesora dr Petra Marjanovića, a u svom delu >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << priča o tri reditelja koji su obeležili prvih pet godina rada nove Velike scene JDP-a: Dejana Mijača, Slobodana Unkovskog i Dušana Jovanovića.
Delo „Biti u pozorištu” objavilo je Jugoslovensko dramsko pozorište u svojoj biblioteci „Ars dramatica”, koju je pokrenulo 1978. godine sa namerom da pruži potpuniji uvid u repertoar, dramska dela, pisce, reditelje, stvaraoce i sve drugo što je vezano za nastajanje predstave kao umetničkog čina.
Dolaskom pre osam godina u JDP za dramaturga, Marina Milivojević-Mađarev započela je saradnju sa Slobodanom Unkovskim na predstavama „Šine” i „Galeb”, a zatim, sa Dušanom Jovanovićem na predstavi „Molijer – još jedan život” i Dejanom Mijačem na „Psećem valceru”.
– Reditelji su, od samog početka, bili izuzetno važni za estetiku JDP-a. Bojan Stupica je osnovao JDP, ali Mata Milošević je držao kontinuitet u rediteljskom kvalitetu, originalnom pristupu. Mijač, Unkovski i Jovanović su napravili prve predstave na novoj, Velikoj sceni jer su oni deo kontinuiteta sa estetskim nasleđem stare Velike scene. Oni su, istovremeno, u svom pristupu pozorištu za sve ove godine otišli i dalje. Upravo zato je za mene bilo inspirativno da prvo kao dramaturg, a zatim kroz teatrološki rad proučavam njihov pristup pozorištu. Pozorište je najzanimljivije, najuzbudljivije kada se nađete upravo na samom izvoru, tu, gde ono nastaje, ali ako istovremeno imate i pun uvid u njegov razvoj jer kulture nema bez kontinuiteta. Nema ni umetnosti bez ispitivanja, prevazilaženja i pomeranja granica, kako onih u glavi tako i onih u životu, kaže naša sagovornica.
Tokom istraživačkog rada dr Marina Milivojević Mađarev pozabavila se fenomenom Sterijinih „Rodoljubaca” koji su prva srpska drama izvedena na sceni JDP-a, 23. maja 1949. godine, u režiji Mate Miloševića. I značajan period u istoriji JDP-a kada je Jovan Đirilov bio upravnik, isto su obeležili „Rodoljupci”, ali sada u režiji Dejana Mijača (1986. godine).
Bilo je prirodno, naglašava naša sagovornica, da nova Velika scena 23. maja 2003. godine bude otvorena upravo „Rodoljupcima”. To je komad koji objedinjuje svih 60 godina rada ove pozorišne kuće.
I deo knjige „Biti u pozorištu” koji se bavi istorijom JDP-a, govori kako su ovde, prirodno, stvari proisticale jedne iz drugih. Pozorište je susret, susret reditelja sa glumcima i piscem, susret publike i umetnika. Ono će u budućnosti biti sve važnije, jer je reč o umetnosti koja se zasniva na neposrednom, ljudskom kontaktu, u vremenu kada se sve više okrećemo medijima i indirektnom komuniciranju, zaključuje dr Marina Milivojević Mađarev.
B. Trebješanin
[objavljeno: 17/08/2008]
