Izvor: Vostok.rs, 09.Avg.2012, 12:26 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Drugi svetski rat: ratno vazduhoplovstvo protiv Luftwaffe
09.08.2012. -
12. avgusta u Rusiji će svečano biti obeležena stogodišnjica Ratnog vazduhoplovstva. Upravo leti 1912. godine naredbom vojnog rukovodstva bila je formirana specijalna vazduhoplovna jedinica. Kasnije je taj datum dekretom predsednika Ruske Federacije zvanično proglašen za dan Ratnog vazduhoplovstva Rusije.
Istoričari Drugog svetskog rata i dalje diskutuju na temu čiji su piloti unutar antihitlerovske koalicije bili najbolji, ko je oborio više aviona – >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << piloti Luftwaffe ili sovjetski asovi. Najveći broj aviona – 64 – oborio je as SSSR iz savezničke koalicije Ivan Kožedub. Drugi je Aleksandar Pokriškin koji je uništio 59 neprijateljskih letelica. Kod saveznika je najbolji bio američki pilot Ričard Bong koji je oborio 40 aviona, i to isključivo japanskih. U isto vreme nemački pilot Erih Hartman, koji je ratovao na sovjetsko-nemačkom frontu, odneo je u vazduhu 347 pobeda, a oborio je između ostalog i 5 američkih «mustanga», tj. ukupno 352 letelice. Osim toga, 34 nemačka asa lično su oborila po 150 i više aviona. Takve podatke lako je naći na internetu, ali da li oni imaju ozbiljno pokriće? Posle svega ostaje masa pitanja, i uopšte nisu banalna, ističe istoričar VladimirIvanov:
- Jedan od najstrožih sistema evidencije oborenih letelica imao je SSSR. Svaki pilot koji je tvrdio da je odneo pobedu u vazduhu morao je da to potvrdi pokazavši najmanje tri tačke ostataka letelice na zemlji. Nemci su imali drugi sistem. Tamo su glavna bila dva momenta. Kao prvo, fotomitraljez koji je mogao da zabeleži pogodak protivničkog aviona i trenutak kada bi on počeo da gori. Kao drugo, komandir jedinice lično je morao da potvrdi da je njegov potčinjeni zaista oborio letelicu. Ali jurišni avion Il-2 koji je bio osnovni tip letelice u sovjetskom Ratnom vazduhoplovstvu za vreme rata (bilo ih je proizvedeno oko 40.000 komada) nije bilo baš lako oboriti. Ako bi i počeo da gori, pilot bi se često, ugasivši plamen, vraćao u bazu.
U početku rata, kada je neprijatelj nastojao da prodre što dublje na teritoriju SSSR, mnogi sovjetski piloti su morali da ulaze u okršaj sa protivnikom bez odgovarajuće obuke, ponekad i sa samo nekoliko sati pripremnog letenja novim avionom. U takvim slučajevima nemački lovci bi osuli topovsku i mitraljesku paljbu po novajlijama. U borbi sa iskusnim pilotima nisu svi nemački asovi odnosili pobede. Možemo iskreno da priznamo – pojedini nemački piloti su obarali mnogo više aviona i od naših pilota, ističe Vladimir Ivanov:
- Bez obzira na to, Nemci su trpeli ogromne gubitke. 1941. godine u borbu su išli naši piloti sa 10-20 sati letenja, a njihovi protivnici su bili nemački asovi koji su ranije već vodili mnogobrojne okršaje u vazduhu, uključujući borbe sa jakim pilotima iz Engleske i SAD. 1945. godine slika se suštinski promenila, u to vreme su baš Nemci počeli da šalju u boj nedovoljno pripremljene pilote kojima su parirali sovjetski piloti sa iskustvom veoma teških bitaka kod Kurska i prilikom oslobađanja Ukrajine. 1945-te Nemci su trpeli ozbiljne gubitke kao mi 1941-ve.
Kada je sovjetska avionska industrija, koja je evakuisana na istok, proradila punom parom, a piloti se, stekavši borbeno iskustvo, prvo izjednačili sa Nemcima, a zatim ih umnogome i prevazišli, postalo je jasno da je nemačka avijacija osuđena na propast. I mada je u svojim redovima imao odlične pilotske asove, protivnik jednostavno nije imao šansi da pobedi u vazduhu.
Upravo na sovjetsko-nemačkom frontu su bile uništene osnovne snage nemačko-fašističke avijacije i njeni najiskusniji kadrovi. Veći deo protivničke avijacije bio je uništen u vazduhu.
Izvor: Golos Rossii, foto: en.wikipedia.org
