Izvor: Politika, 06.Maj.2012, 23:26 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Dvoboj izbacivača sa avangardnim slikarem
Samit snagatora u Pančevu, državno prvenstvo u sportskom obaranju ruke, održava se sledeće nedelje
Izbacivač sa beogradskih splavova, Beograđanin Darko Pavlović izgleda da se smrzneš i na plus 30. Visok 195 centimetara i težak 140 kilograma, kroz vrata ulazi „na kant”, jer je toliko širok, kao Šejkil O’Nil koji je prestao da drži dijetu, pa standardne arhitektonske dimenzije ne odgovaraju gabaritima apsolutnog šampiona Srbije u sportskom obaranju ruke za 2011.
>> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << />
Darko je savršeno istreniran i važi za favorita, nedelju dana uoči trećeg otvorenog prvenstva države, koje će se održati u Pančevu 13. maja. Ali kasta srpskih Konana, okupljena u Savez Srbije za sportsko obaranje ruke, ipak neće sve pare baciti na njega, jer avangardni slikar iz Trstenika Ivan Glidžić, sa umetničkim imenom Žulijus, poznatiji kao čovek planina, težak 150 kilograma i visok dva metra, porazio je Darka na samitu grmalja bivših jugoslovenskih republika, pod pacifističkim i senzibilnim nazivom „Ratovi ruku”.
Ko će, dakle, biti šampion Srbije za 2012. godinu, u sportu koji se od davnina igra širom sveta – od krčmi po udaljenim morskim lukama, gde asocijalni mornari sa okeanskih brodova leče stres, ili drumskih kafana koje okupljaju žilave kamiondžije, koji snagu stiču vrteći volane velike kao ratkapna od FAP-a. Ni naše podneblje nije bilo lišeno scena u kojima rmpalije, stojeći ili sedeći jedan nasuprot drugog, pokušavaju da otkinu protivniku ruku iz ramena. Kasarne JNA bile su uglavnom mesta događanja tih neformalnih turnira, kada su mladići iz bivše Jugoslavije merili istetovirane bicepse, promovišući bratstvo i jedinstvo sportskim pozdravom: „Ajde, sedi, da ti slomim ruku”.
Fitnes instruktor Marćelo Rusovan iz Pančeva, poznatiji kao Ruki,, bio je jedan od pešadinaca sa petokrakom, pa je u predvečerje raspada bivše zemlje, kao stara džomba koja je brojala sitno, ubijao vreme u kasarni u Kraljevu lomeći ruke sa jednim od pobratima, anonimnim divom visokim kao nekadašnji centar Radničkog sa Crvenog krsta Milovan Tasić. Stopala tog džina, uzgred, nisu mogla da stanu u vojničke čizme, pa mu je dozvoljeno da, kao jedini vojnik u istoriji JNA, nosi duboke „najke” kao deo uniforme Titovog vojnika. Ruki je redovno obarao ruku tom divu, za dve, tri sekunde, pa mu je mnogo kasnije palo na pamet, kada mu je dosadilo da diže tegove i razvlači sprave, da srpskim badžama ponudi nešto mnogo uzbudljivije.
– Obaranje ruke, kakvo danas poznajemo, prvobitno je bilo zabava domorodaca Severne Amerike, a s vremenom su ga usvojili i doseljenici. Obaranje ruke postalo je popularno kao zabava među američkim studentima, a prvo takmičenje organizovano je 1952. godine u Kaliforniji. Sport je dobio veliku medijsku pažnju kada je karikaturista Čarls Šulc 1968. godine nacrtao 11 stripova u kojima je njegov poznati lik „Snupi” pokušavao da osvoji titulu prvaka u obaranju ruke – kaže Ruki.
Sirova snaga, tehnika, sudije, publika i reklame na kablovskoj, zagrejale su Rukijevu maštu. Gledao je snimke, pa se kreativno bacio ka kopi pejst verziju srpskog turnira. Brzo je pronašao istomišljenike, jer ih je puna Srbija. Pomenuti trstenički umetnik Žulijus čije slike odišu njegovim unutrašnjim nemirima, već je bio legenda među lokalnim tabadžijama duž Zapadne Morave. Niko ga nikada nije porazio, pa se probijao ka Beogradu, iz dva razloga – da dokaže da je najjači Srbin, a da posle toga ne odleži u Centralnom zatvoru, i da eventualno pronađe galeriju koja bi organizovala njegovu prvu samostalnu izložbu.
Internet je pravo mesto za spajanje ovih snagatorsko-umetničkih duša, pa je pakt ubrzo sklopljen. Hala u Pančevu pokazala se kao idealna za prvi kongres, a lokalne baje iz grada priključile su se ekipi. Naravno da se u međuvremenu čitala strana literatura, prošlo se kroz edukaciju, pa se shvatilo da za obarače ruku nisu presudne snažne grudi, ramena i tricepsi, već jaka i žilava podlaktica, pa zglob, uz široku šaku. To saznanje prosvetlilo je pristojan broj kamiondžija sa Ibarske magistrale,njihove partnere mehaničare, kao i drvoseče i seoske momke, naviknute na težak rad, koji su ukapirali da bi mogli da smažu bildere kao Panta pitu. Takvo iskustvo doživeo je upravo Žulijus, na međunarodnom turniru u Makedoniji. Tada ga je sa borilišta oduvao makedonski šampion, visok oko metar i osamdeset i građen kao šampion u jednom drugom sportu – umetničkom klizanju.
--------------------------------------------------------------------------
Romansa
Prošlogodišnja prvakinja Srbije Bojana Stojčevski je svog muža upoznala upravo na takmičenju u obaranju ruku. Njen izabranik je niko drugi nego šampion Makedonije Dragan Stojčevski. Bojana se neće takmičiti ove godine, jer je u drugom stanju.
Takmiče se i osobe sa invaliditetom
Ove godine, na prvenstvu Srbije, organizuje se i takmičenje u ženskoj i muškoj konkurenciji. Obaraće se i levom i desnom rukom, a takmičiće se i osobe sa invaliditetom.
Aleksandar Apostolovski
objavljeno: 06.05.2012.
