Izvor: Politika, 12.Okt.2009, 00:35 (ažurirano 02.Apr.2020.)
„Tepisi” jabuka u Grockoj čekaju voćare
Osim po vikend naseljima, Dunavu i alasima, Grocka je poznata po voćarstvu i vinogradarstvu. „Srpska Kalifornija”, kako upućeni tepaju području ove opštine, decenijama je slovila za najveći prestonički voćnjak. Višegodišnja zaparloženost srpske poljoprivrede danas je uveliko zahvatila i imanja u ovom delu grada.
Prema podacima Instituta za ekonomiku poljoprivrede, nekadašnji gigantski kombinat „Voćarske plantaže” iz Boleča ne radi, a pojedinačni proizvođači >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << muku muče sa poljoprivrednim procesom. Vladana Hamović, pomoćnica direktora za naučnoistraživački rad u institutu, kaže da su sitni voćari u Grockoj umnogome prepušteni sami sebi.
– Proizvođači se žale da nemaju gde da uskladište višak voća. Plodovi se čuvaju u privatnim hladnjačama u kojima nema dovoljno prostora, u opštini ne postoji pogon za preradu, a plasman je otežan zbog uvoza voća iz inostranstva i nakupaca. Posledica svega toga su „tepisi” jabuka popadalih sa drveća, koje voćari u Grockoj nemaju interesa da skupljaju – objašnjava Hamovićeva.
Institut je pre izvesnog vremena predstavio strategiju razvoja poljoprivrede u Beogradu do 2015. godine. U tom dokumentu predočeni su najvažniji problemi na koje se žale gročanski i beogradski uzgajivači voća, kao i podaci o uslovima za proizvodnju. Tako se može saznati da se od pet registrovanih zadruga u Grockoj otkupom bavi samo jedna, što je nedovoljno za kontinuirani otkup, ionako ugrožen niskim cenama. Gaje se mahom breskva, jabuka, kajsija, jagoda i trešnja. Konzumno voće, koje odlazi na pijačne tezge, potiče iz Brestovika i Begaljice, dok se plodovi iz sela Dražanj i Živkovac šalju u industrijsku preradu van Grocke.
– Pojedinac ne može da organizuje ceo proces, jer bi u tom slučaju morao da ima hladnjaču, sušaru, pogone... Problem je što proizvođači treba da se udružuju, ali ne prepoznaju interes za to. Naprotiv – ako poneko „progura” svoje voće u prodavnice, ljubomorno čuva tu poziciju da mu je drugi ne ugroze – kaže Hamovićeva.
Ona ističe da bi u organizovanju celokupne poljoprivredne proizvodnje u Beogradu trebalo konsultovati predstavnike opština koji su upućeni u stanje na terenu, ali i pitati proizvođače za mišljenje. Govoreći o ideji gradskih vlasti da objedine sve kombinate u prestonici – što bi podrazumevalo i „Voćarske plantaže” – naša sagovornica ističe da je za ostvarenje takvog poduhvata potrebno vreme.
– Najpre bi trebalo obnoviti zapuštene proizvodne sisteme i zaparloženo zemljište. Budući da takav projekat zahteva novac, grad može da razmisli i o angažovanju strateškog partnera. S obzirom na to da smo radeći istraživanje čuli dosta korisnih predloga od samih proizvođača, osim opštinskih rukovodilaca treba pitati i njih za mišljenje – zaključuje Hamovićeva.
D. Bukvić
[objavljeno: 12/10/2009]
