Izvor: Nezavisne Novine, 26.Mar.2016, 11:15 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Vestern šaolinski manastir : Monasi lebde u vazduhu
Lebdenje u vazduhu i nevjerovatna dinamika prikazana na ovim fotografijama otkrivaju svu požrtvovanost i posvećenost mladih šaolinskih monaha dok vježbaju u miru svog manastira. Riječ je o monasima tzv. Vestern šaolinskog manastira, koji se nalazi u gradu Žongšan, u provinciji Čongćin u Kini.
I dok su mnogi čuli za ovaj poznati kineski šaolinski hram, njegova ispostava na Zapadu je manje poznata, ali jednako zadivljujuća, s obzirom na sve ono što krasi ove mlade monahe.
>> Pročitaj celu vest na sajtu Nezavisne Novine << />
Ono što je najimpresivnije dok gledate šaolin monahe je njihovo potpuno odsustvo osjećaja za sopstvenu sigurnost. Ali to je samo naizgled, u stvari uz pravilan trening ovi zahtjevni pokreti nisu tako opasni.
U pozadini hrama se uzdižu predivne planine koje upotpunjuju očaravajući doživljaj objekta i dešavanja u njemu.
Inače, glavni šaolinski hram je osnovan u petom vijeku, a zbog povezanosti sa kineskim borilačkim vještinama, posebno šaolinskim kung-fuom, ovo je jedan od najpoznatijih hramova ove vrste u svijetu.
Hram te njegova šuma pagoda uvršteni su 2010. godine u UNESCO-ov popis svjetske baštine kao istorijski spomenik.
Hram Šaolin, jedno od najstarijih budističkih svetišta u Kini, postao je poznat širom svijeta 1982, kada je prikazan film "The Shaolin Temple", u kojem je glavnu ulogu imao Džet Li, a koji je bio prva kinesko-hongkonška koprodukcija.
U to se vrijeme komunistička Kina tek počela otvarati prema Zapadu. Zahvaljujući tom filmu, čija se radnja odvija u hramu, porasla je i popularnost kung-fua.
Kung-fu borci u Kini su danas veoma cijenjeni, a monasi više nisu zatvoreni unutar zidina hrama. Šaolin je, ponajviše zbog kung-fua, postao odredište brojnih turista, a svoja borilačka znanja monasi su prije nekoliko decenija počeli prenositi i na učenike van samostana.
Život redovnika šezdesetih i sedamdesetih godina, u doba kulturne revolucije, bio je vrlo težak. Komunistički režim Mao Cedunga nije im u potpunosti zabranio djelovanje, ali im je oduzeo zemlju i mogućnost da proizvode hranu, pa su mnogi bili prisiljeni da napuste samostan.
Oni koji su ostali preživljavali su od hrane koju su im donosili seljaci koji su tih godina i sami bili više gladni nego siti.
Nastavak na Nezavisne Novine...
