Izvor: Nezavisne Novine, 19.Jul.2017, 13:14   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Jeste li već probali džem od rabarbare?

Rabarbara (lat. Rheum rhabarbarum) ponegdje se naziva još i reobarbar, raed, reventa ili rabarbar. U našim je krajevima gotovo zaboravljena biljka iz vrtova naših baka, ali u SAD-u, Velikoj Britaniji i skandinavskim zemljama veoma je popularna.

Obzirom da se može uzgajati u plasteniku, da dobro podnosi niske temperature te da berba počinje već u aprilu, postala je veoma zanimljiva kao prvo voće koje možemo brati u bašti.

Lako se uzgaja, a na istom mjestu, obično >> Pročitaj celu vest na sajtu Nezavisne Novine << negdje sa strane, može trajati i do trideset godina. Zanimljivog je kiselkastog, jakog voćnog okusa, podsjeća i na jagodu i na jabuku, a može se jesti sirova, ukuhana u kompotu, u džemovima, ušećerena, u pitama te u umacima uz mesna jela.

Spominje se prvi puta u Kini, oko 2700. godine prije Nove ere, gdje se uzgajala kao ljekovita biljka čija se primjena raširila i u Evropi, kuda je dolazila putevima svile. U srednjovjekovnoj je Evropi bila veoma dragocjena, poput kakvog egzotičnog začina, a koristila se kao lijek za želudac i laksativ.

Vrsta rabarbare koja je vijekovima rasla kao samonikla uz obale rijeke Volge u Evropi se počela uzgajati u 18. vijeku, kao sredstvo za čišćenje, a za jelo su je prvi počeli koristiti Francuzi, u pitama.

Danas je njen uzgoj raširen u cijelom svijetu, a kultivara ima u svim nijansama boja – od zelene preko ružičaste do tamno crvene. Iako nema takvo ljekovito djelovanje kao podanci kineske rabarbare koji se koriste u kineskoj tradicionalnoj medicini, a spominje se i u spisima starogrčke i arapske medicine, i ova rabarbara sadrži glikozide, koji djeluje laksativno, a  bogata je i vlaknima pa se smatra veoma korisnom za reguliranje probave i kod dijete za mršavljenje. Sadrži flavonoid antocijan sa antioksidativnim i u posljednje se vrijeme istražuje njeno antikancerogeno djelovanje.

Nastavak na Nezavisne Novine...