Izvor: Press, 31.Maj.2010, 23:11 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Privatna eparhija
Zbog neizvršavanja saborskih i sinodskih odluka od strane nadležnog arhijereja, Eparhija raško-prizrenska se suštinski pretvorila u ličnu i privatnu crkvu kao neograničenu svojinu episkopa, kaže se u optužnici SPC protiv vladike Artemija, koju Press objavljuje u nastavcima.
Suprotstavio se crkvi Iz akta episkopa Artemija br. 716 od 18. avgusta 2008. u vezi sa nekanonskim >> Pročitaj celu vest na sajtu Press << kažnjavanjem vikarnog episkopa lipljanskog najbolje se odslikava odnos episkopa Artemija prema Saboru i Sinodu. Episkop Artemije u aktu navodi: „Odlučili smo da vas oslobodimo svih obaveza i dužnosti u Eparhiji raško-prizrenskoj i da vas stavimo na raspolaganje Svetom arhijerejskom saboru i Sinodu, kojima ste tako verno odani, kako biste ih i dalje mogli slušati i njihove odluke izvršavati, ali van granica naše eparhije".Episkop Artemije ja na ovakav način suprotstavio svoju eparhiju svim ostalim eparhijama i najvišim telima SPC, te se ona dovodi u nebivali položaj i njenoj mnogovekovnoj i mnogostradalnoj istoriji, tj. da se ne nalazi u jedinstvu sa ostalim eparhijama SPC, pri čemu se poslušnost Saboru i Sinodu počev od episkopa Artemija smatrala narušavanjem crkvene discipline i, maltene, grehom.
Više veruje revizorima Episkop Artemije je svojim aktom br. 442 od 4. septembra 2006. odbio da izvrši saborsku odluku i ugasi Eparhijski centar „Rade Neimar". Za njega je, po tom pitanju, relevantnije mišljenje revizorske kuće koju je angažovao nego odluka Sabora kao najvišeg tela SPC. Pomenuti centar je ugašen protokolom od 2. oktobra 2009, ali ne zbog izričite odluke Sabora nego, kako je navedeno u protokolu koji je sa Predragom Subotičkim potpisao episkop Artemije, zbog „promenjene procedure izvora finansiranja za obnovu crkvenih objekata u eparhiji. Episkop Artemije se u svom aktu br. 752 od 1. septembra 2009. nije ni osvrnuo na odluku Sabora, nego je prihvatio predlog direktora za gašenje „Rada Neimara" „budući da je svestan teškoća u kojima se nalazi naša država, pa i ministarstva, koja su do sada svojim donacijama omogućavala izvođenje određenih projekata". Iako je direktor te firme Subotički (trenutno u istražnom zatvoru) živeo u Beogradu, episkop Artemije ga je, mimo svih crkvenih pravila, postavio za člana eparhijskog UO i koordinatora svih građevinskih radova u eparhiji.
Skinuo odeždu Episkop Artemije nije izvršio ni saborsku ni sinodsku odluku o povratku sedišta eparhije u Prizren čak tvrdeći u aktu br. 760 od 8. septembra 2008. da mu „već treći put Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit Amfilohije, uz pomoć i preko Svetog sinoda, pušta teški malj na glavu, tzv. odluku Sabora da se vladika Artemije vrati u 'obnovljeni' vladičanski dvor u Prizrenu".
Episkop Artemije je na Svetog Nikolu 2009. u manastiru Gračanica dozvolio protosinđelu Simeonu da u njegovom prisustvu krši crkveni poredak i pred sveštenstvom i narodom vređa episkopa lipljanskog Teodosija. Videvši da će episkop Teodosije sasluživati sa episkopom Artemijem, protosinđel Simeon je naočigled pune crkve sveštenika i vernika demonstrativno skinuo odežde, čime je pred nadležnim arhijerejem prekršio 8. i 9. Apostolski kanon, a episkop Artemije ga tim povodom, kao i mnogim drugim ranije, nije pozvao na odgovornost. Naknadnim odgovorom pred komisijom Svetog sinoda u februaru 2010. da je njegov klirik „bio u pravu" što je tako postupio prema episkopu Teodosiju, episkop Artemije je opravdao nekanonski postupak svoga klirika i ličnog sekretara i tako pokazao da ne poštuje kanone crkve.
SUTRA: Odvajanje Raško-prizerenske eparhije od SPC
