Izvor: Press, 01.Jun.2010, 23:36   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Priprema raskola

Episkop Artemije je, mimo kanonskih i pravnih propisa, kao i prakse u SPC, 21. decembra 2002. doneo odluku br. 435 kao akt o osnivanju već vekovima postojeće Eparhije raško-prizrenske, piše u optužnici SPC protiv vladike Artemija
Vladika Artemije je kao lice ovlašćeno za zastupanje imenovao protosinđela Simeona (Vilovskog) iako to pravo isključivo pripada eparhijskom >> Pročitaj celu vest na sajtu Press << arhijereju, a u njegovom odsustvu, arhijerejskom zameniku i sekretaru eparhije u pogledu materijalnog poslovanja.
Dva puta osnovao eparhiju Episkop Artemije je i 16. septembra 2003. ponovo, mimo kanonskih propisa i Ustava SPC po kome samo Sabor SPC osniva ili vrši arondaciju eparhija, doneo drugi po redu akt o osnivanju Eparhije raško-prizrenske. I kao lice ovlašćeno za zastupanje ponovo, mimo crkvenih pravila, odredio protosinđela Simeona (Vilovskog). Na isti način, 2. septembra 2003. osnovao je već vekovima postojeći manastir Banjska, a za ovlašćeno lice odredio protosinđela Simeona, koji, prema svedočenju bratije manastira Banjska, u tom manastiru gotovo uopšte nije ni boravio.
Pred patrijarhom i članovima Sinoda 13. februara 2010. Artemije je svoje ponašanje prilikom dvostrukog osnivanja eparhije pravdao navodnom potrebom za dobijanje poreskog identifikacionog broja (PIB), što nijedna eparhija u Srbiji, pa ni u drugim državama, nije imala obavezu. Nenadležnim donošenjem dva akta o osnivanju Eparhije raško-prizrenske, Artemije je u građansko-pravnom smislu sebe, a ne Sabor SPC, kako je i propisano, postavio u pravno svojstvo osnivača eparhije. Na taj način je stvoren građansko-pravni temelj za eventualno otuđivanje ili izdvajanje eparhije od SPC.
Svađa sa Bugarskom Episkop Artemije je sa protosinđelom Simeonom, ne obazirući se na crkveni red u opštenju sa drugim pomesnim pravoslavnim crkvama, bez blagoslova Sabora i Sinoda SPC započeo kampanju za povratak moštiju svetog kralja Milutina iz Bugarske u njegov manastir Banjsku. Da je reč o kampanji za izgradnju, možda najbolje svedoči veliki poster koji je bio istaknut na Etnografskom muzeju na kome je stajao natpis „Povratak kralja", kao i ogromni bilbordi na putu od Raške do Mitrovice na kojima je pisalo „Manastir Banjska - bastion pravoslavlja". Uz to, u javnosti su se više puta pojavile netačne informacije da je gotovo rešena stvar da se mošti svetog kralja Milutina iz Bugarske vrate u manastir Banjsku. Sinod je 18. aprila 2003. obavestio episkopa Artemija da „radi bratske sloge sa bratskim i jednovernim bugarskim narodom ne bi trebalo pokretati pitanje pomeranja moštiju svetog kralja Milutina iz hrama Svete nedelje u Sofiji".
I u ovom slučaju, episkop Artemije i Simeon ne samo da nisu poštovali odluke najviših crkvenih tela nego su i direktno atakovali na njih tvrdnjama da „posebno, pak, žalosti činjenica da se sa pobunom protiv kralja Milutina, oličenom u osporavanju celokupne i autentične obnove manastira Banjska, osim sekularnih krugova srpskog društva, saglašavaju i pojedini iz redova klera SPC. To je bolno saznanje koje se ne može izbrisati, ali je ostavljeno na savest onih koji ga čine".
Dao Simeona grčkoj crkvi Episkop Artemije je formalno i faktički izdvojio Eparhiju raško-prizrensku iz SPC i time što je protosinđelu Simeonu izdao kanonski otpust za kanonsku jurisdikciju druge pravoslavne crkve, što je nepoznat slučaj u novovekovnoj istoriji SPC. Mitropolit pirejski Serafim je aktom br. 308 od 4. marta 2010. vratio u kanonsku jurisdikciju patrijarha srpskog odbeglog protosinđela Simeona kojega je „primio kao navodno gonjenog zbog njegovih antiekumenističkih stavova, a na osnovu molbe voljenog u Hristu brata episkopa Artemija". Na ovakav način, pored kršenja crkvenih pravila, o SPC je izneta netačna slika pred drugom pomesnom crkvom i arhijerejima.
Artemije je protosinđelu Simeonu izdao konačni kanonski otpust za Pirejsku mitropoliju 13. januara 2010. Međutim, kao nadležni arhijerej dozvolio je da protosinđel Simeon, iako već klerik druge pravoslavne crkve, u Novom Pazaru i Kosovskoj Mitrovici krajem januara 2010. saziva i održava sastanke sa arhijerejskim namesnicima i sveštenstvom u svojstvu „arhijerejskog zamenika". Na taj način se i sveštenstvu i namesnicima posvedočilo da je eparhija zapravo iznad i izvan crkvenih pravila koja važe za sve druge eparhije SPC.
Prilikom izgradnje hrama Hrista Spasa u Prištini, Artemije je u svojstvu posebnog privatnog privrednog društva registrovao Ustanovu za izgradnju ovog hrama i na takav način formalno stvorio prostor za izdvajanje tog hrama iz sastava SPC. Izgradnja Duhovnog centra Crna Reka i registracija istog kao svetovne ustanove u privatnom vlasništvu na crkvenoj imovini takođe predstavlja vid odvajanja delova eparhije iz veze sa Srpskom pravoslavom crkvom.

Nastavak na Press...