Izvor: Vesti-online.com, 10.Maj.2013, 13:01   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Žrtve i dželati

Ništa više nije kao pre, pa ni istorija. Živimo u vreme opšte revizije, žrtve se proglašavaju za genocidne fukare, a zločinci za sofisticirane Evropljane, koji vode računa o političkoj korektnosti i to sve sa okrvavljenim rukama, koje kriju iza leđa.

Dr Radivoje Petrović

Otuda nije čudo što se upražnjavanje takve prakse ponavlja baš ovih dana u susret 12. maju i komemoraciji žrtvama genocida ispod Kamenog cveta Bogdana Bogdanovića u Jasenovcu, svesnim >> Pročitaj celu vest na sajtu Vesti-online.com << umanjivanjem broja žrtava u ustaškom logoru. Čudno je što na to niko ne reaguje. Kako se stvari razvijaju nadajmo se da to ćutanje nije najava nekog novog izvinjenja sa vrha Srbije, ovog puta Hrvatima, što tvrdimo da je ustaški pokret NDH pobio desetostruko više Srba nego što su danas u Hrvatskoj raspoloženi da priznaju.

Stara je stvar da se broj ustaških žrtava u Jasenovcu, među Srbima, Jevrejima, Romima i ostalima, umanjuje što se više udaljavamo od tog zločinačkog vremena. Danas je novo što se žrtva optužuje za genocid, a dželati perfidno i postepeno oslobađaju krivice. U tekstu nekadašnje novinarke Tanjuga i Danasa Tamare Kaliterne, regrutovanu u prve redove "druge Srbije", ovih dana se Srbi optužuju za medijsku nekrofiliju i navodno naduvavanje broja žrtava u Jasenovcu, da bi se poentiralo na temi logora Staro sajmište i dešavanjima 90-ih po oprobanom receptu: za pogrom Jevreja u logoru Staro sajmište krivi su Srbi, a ne Nemci ili NDH, kao što je "u Hrvatskoj Srbija izvodila pokazne vežbe genocida od proleća 1991. do leta 1995, u Bosni od proleća 1992. do zime 1995, a na Kosovu od proleća 1996. do leta 1999, duže od deset godina".

Optužujući Beograd za genocid i umanjujući srpske, jevrejske, romske i ostale žrtve, svodeći zvanične procene na najviše 80.000 duša, autori, stručnjaci, eksperti i ostali sprovode ekološki projekat čišćenja nacionalne istorije Hrvatske od ustaštva i svega što bi moglo da im smeta na svečanom ulasku pod barjak sa žutim zvezdicama.

Uprkos tom naporu, činjenice o ustaškom genocidu u Jasenovcu su neumoljive. Faksimil dokumenta Stejt departmenta iz zaplenjenih nemačkih arhiva pokazuje, prema navodima nemačkih vojnih izvora od 6. decembra 1943. da je u Jasenovcu bilo 120.000, u Staroj Gradiški 80.000 ustaških žrtava. Ako se broju od 200.000 doda cela 1944. i pola 1945. može se dobiti realna pretpostavka o broju jasenovačkih žrtava. U nemogućnosti utvrđivanja broja jasenovačkih žrtava, Enciklopedija genocida, izdata u SAD, navodi da je u jasenovačkim logorima nastradalo "stotine hiljada, procene ubistava se kreću oko 400.000 Srba, 30.500 Jevreja i 20.000 Roma".

U Izveštaju Zemaljske komisije Hrvatske za zločine okupatora i njihovih pomagača Međunarodnoj komisiji za ratne zločine 1946. godine rečeno je da se na osnovu svežih tragova i brojnih svedoka može sa sigurnošću reći da je stradalo između 500.000 i 600.000 ljudi. Profesor dr Srboljub Živanović, koji je učestvovao u otkopavanju stratiša tvrdi da je u Jasenovcu i Donjoj Gradini "ubijeno više od 700.000 Srba, oko 80.000 Roma i više od 23.000 Jevreja". Komisija SPC koja je ispitivala genocid nad srpskim življem u NDH između Đurđevdana i Mitrovdana 1941. godine, na osnovu iskaza 4.054 svedoka, utvrdila je da je za četiri meseca poubijano 180.000 ljudi. Zanimljivo je da je odmah nakon oslobođenja Beograda 1944. Komisija - pohapšena.

Tvrditi posle svega da je broj žrtava deset puta manji, nije samo uvreda za njih i njihove porodice, već i pokazatelj teškog političkog kompleksa koji nose autori ovakvih manipulacija. Nikada u istoriji narodi nisu bili zločinački, uvek su to pojedinci, pa bi valjda tako trebalo da važi i za većinu u Hrvatskoj, ali i Srbiji, bez obzira na to šta je povod. Braniti se bespotrebno od toga, umanjivanjem žrtava zločina, otvara novu spiralu rasprava, optužbi i možda novih mržnji i tragedija.

Nastavak na Vesti-online.com...