Izvor: B92, 16.Sep.2013, 15:03 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Zbog Milanovića idu kod Josipovića
Zagreb -- U vrhu države i u vladajućoj Socijaldemokratskoj partiji raste broj onih koji se protive stavovima premijera i aktuelnog lidera te stranke Zorana Milanovića.
Kako piše Jutarnji list, nezadovljni "rame za plakanje" traže pohodima na Pantovčak, predsedniku Ivi Josipoviću.
List konstatatuje da u SDP-u postoje najmanje dve frakcije koje se protive Milanoviću zbog njegovog konfliktnog i inadžijskog ponašanja, što Hrvatskoj pravi problem na domaćem i međunarodnm >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << planu.
Podseća se, naime, da se nakon predsednika Josipovića i drugi čovek hratske države, predsednik Sabora Josip Leko sukobio sa premijerom MIlanovićem.
Leko je, dodaje se, ocenio da je besmislena ideja Milanovića o osnivanju parlamentarne komisije koja bi trebalo da rasvetli 30 godina staro ubistvo hrvatskog političkog emigranta Stjepana Đurekovića, a za koje Nemačka sumnjiči bivšeg visokog funkcionera jugoslovenskog i hrvatskog obaveštajnog aparata Josipa Perkovića.
Na isti način Leko je kvalifikovao i zamisao iz premijerovog okruženja da bi vlada raspisivanjem svog referenduma onemogućila realizaciju referendumske inicijative o ustavnom određenju braka kao heteroseksualne zajednice.
Podele u vrhu vlasti i SDP-u, smatra list, nisu novost, ali je novo to što se Milanovićevi oponentni više ne sekrivaju. O tome svedoči i masovno “hodočašće na Pantovčak”, tražeći kod predsednika Josipovića rame za plakanje.
"Jutarnji", međutim, tvrdi da Milanovićeva pozicija nije ugrožena, jer kako se objašnjava, potencijalni konkurenti iz stare garde su na veme uklonjeni, marginalizovani ili politički eutanazirani, a mlade snage kojima se okružio još mu nisu dorasle.
Previranja i sukobi u SDP-u događaju se, prema listu, na dva nivoa.
Prvi je to što jedni problem vide isključivo u karakteru šefa stranke, odnosno u njegovoj konfliktnoj prirodi, koja isprovocira sukobe i tamo gde ih ne bi trebalo biti, što osamljuje SDP. Argument su im sasvim nepotrebne Milanovićeve svađe i na međunarodnom i na domaćem planu.
Ukazuje se i da je “rat” sa Evropskom komisijom oko zakona o evropskoj poternici Josipović nazvao svojevrsnom talačkom krizom što, kako se navodi, implicira da Milanović celu zemlju drži kao zatočenika svog inata.
Premda je, dodaje se, Hrvatska u lošoj situaciji, koja traži "glave na okup", premijer odbija da razgovara s opozicionim liderima, šefom HDZ-a Tomislavom Karamarkom izričito, jer smatra da bi mu u tom slučaju stradao ponos. Slično je i sa drugim opozicionim strankama.
Druga frakcija smatra da je Milanovićeva inadžijska priroda tek vršak, najvidljiviji deo čitavog konglomerata SDP-ovih problema. Po njima, problem više nije u karakteru prvog čoveka SDP-a, nego u karakteru cele partije. Tako Zlatko Komadina tvrdi da je SDP nedovoljno leva stranka. Izjavljuje da sada praktikovani neoliberalizam ne može biti poslednja reč socijaldemokratije.
Činjenica je, primećuje list, da Leko kao predsednik Sabora nje informisan, a još manje konsultovan o ideji da se u slučaju Perković formira parlamentarna komisija, govori o izvesnoj autokratskoj, nedemokratskoj crti Milanovićeve vlasti.
Najzad, list ističe da se SDP-ovi kadrovski deficiti najbolje vide iz upravo zahuktalih izbora u Zagrebu.
