Izvor: B92, 17.Dec.2013, 09:15 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Za ubistvo Vukojevića 20 godina
Beograd -- Specijalni sud osudio je člana zemunskog klana Aleksandra Simovića na 20 godina zatvora za ubistvo svedoka saradnika Zorana Vukojevića Vuka 2006. godine.
Sud je u potpunosti potvrdio optužnicu tužilaštva koja je Simovića teretila za teško ubistvo iz bezobzirne osvete, jer je Vukojević prihvatio da svedoči protiv pripadnika zemunskog kriminalnog klana. Specijalni sud je na osnovu DNK tragova i svedočenja drugog pripadnika ovog klana, Sretka Kalinića, utvrdio Simovićevu >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << krivicu.
Istom presudom osuđen je i za nedozovoljeno držanje oružja na dve godine zatvora, ali je mu zakonskim odmeravajem kazni izrečena jedinstvena kazna od 20 godina zatvora. Njegov branilac Miloš Zeković rekao je da će se žaliti na presudu Apelacionom sudu u Beogradu.
Simović već u požarevačkom zatvoru "Zabela" izdržava kaznu od 40 godina zatvora zbog devet ubistava i tri otmice koje je izvršio kao pripadnik zemunskog klana, kao i zbog učešća u ubistvu premijera Zorana Đinđića.
Sud je utvrdio da je motiv za ubistvo Vukojevića osveta, jer je on pristao da bude svedok saradnik na suđenju za ubistvo Đinđića i druga krivična dela, ali i novac ubijenog vođe zemunskog klana Dušana Spasojevića, koji je navodno ostao kod Vukojevića.
Aleksandar Simović je prethodno osuđen na 35 godina zatvora za učešće u više ubistava otmica kao pripadnik zemunskog klana i na 35 godina zbog učešća u atentatu na Zorana Đinđića. Ukoliko se presuda od 20 godina zatvora za ubistvo Vukojevića potvrdi, za Simovića se ništa neće promeniti, jer ostaje ukupna kazna od 35 godina zatvora.
Vukojevićevo svedočenje je dovelo do otkrivanja i dokazivanja krivičnih dela koja su počinili pripadnici zemunske kriminalne grupe, ali je izazvalo i motiv za njihovu osvetu, smatra Tužilaštvo za organizovani kriminal, koje je podiglo optužnicu protiv njega.
Aleksandar Simović je dobio i dve godine zatvora zbog skrivanja oružja u stanu na Novom Beogradu u kom se, pored ostalih mesta, krio tokom višegodišnjeg bekstva.
On je tokom suđenja priznao da je skrivao oružje, ali je tvrdio da nije bilo njegovo, već, sada pokojnog, Zorana Povića Pove, koji je nastradao pri likvidaciji Vukojevića.
U stanu u kome je uhapšen Simović pronađeni su revolver "Smit i Veson", automatska puška sa municijom, ručna bomba, kao i municija za "magnum" 357 kojim je izvršeno ubistvo Vukojevića.
Vukojević je status saradnika dobio 2003, ali je kasnije došao u sukob s Jedinicom MUP-a Srbije za zaštitu svedoka, posle čega je izašao iz programa zaštite.
Prema optužnici, Simović, koji je u to vreme bio u bekstvu, zajedno sa Povićem i više NN lica, sačekao je Vukojevića ispred kuće u Zemunu u Ulici Dragana Rakića 16.
Oni su ga savladali, ubacili u kola i odvezli na auto-put Beograd-Šid, gde mu je Aleksandar Simović zadao više udaraca tupim predmetom u glavu, a potom pucao u njega iz "magnuma" kalibra 357 mm i pogodio ga u glavu, grudi i vrat.
Mrtvog Vukojevića je zapalio i njegovo telo ostavio pored puta. Prilikom te otmice i komešanja u automobilu, Pović je ranjen, ali su ga ostali prevezli u Urgentni centar, gde je preminuo.
Aleksandar Simović je mlađi brat Miloša Simovića, koji je uhapšen u junu 2010. posle sedam godina bekstva, nakon sukoba sa Kalinićem.
Aleksandar je uhapšen 25. novembra 2006. godine u stanu u Ulici Milentija Popovića 35 u Novom Beogradu. Sa njim je tada bila supruga Zorana.
Presuda za ubistvo Vukojevića doneta je na osnovu DNK tragova Simovića nađenih na lisicama kojima je Vukojević bio vezan, al i na osnovu svedočenja Sretka Kalinića. Sud je njegovo svedočenje prihvatio, jer je izneo detalje koji se nisu pojavljivali u medijima i koje je mogao da čuje samo od ubice ili nekoga njemu bliskog. Kalinić je kao izvor naveo starijeg brata Aleksandra Simovića, Miloša.
